Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Η ανάβαση στο Γολγοθά
1259 αναγνώστες
Τρίτη, 22 Απριλίου 2008
12:03

 

                             Άγιο όρος Μονή Δοχειαρίου

Η ανάβαση στο Γολγοθά περνά μέσα από την καθημερινότητά μας

στο Χρηματιστήριο των αξιών της Ζωής.

Κάθε άνθρωπος και διαφορετικός σταυρός και η ευτυχία μια χίμαιρα,

στιγμές μόνο χαρίζει σ΄όποιον φευγαλέα αγγίξει με το μαγικό της ραβδάκι.

Η Φύση, η Τέχνη, ο Λόγος  η Γλώσσα, η Ποίηση, οι Ύμνοι, η Ελλάδα κρύβουν τη

δύναμη της ανάτασης ως την Ανάσταση....

Καλύτερα απ΄τον Ελύτη δεν θα μας τάλεγε κανείς. Απολαύστε τον και όσοι

επιθυμείτε ακούστε τον  ύμνο που θ΄ακουστεί απόψε στις ορθόδοξες

εκκλησιές, ταυτίζεται με τη Μεγάλη Τρίτη και έχει μια ξεχωριστή σημειολογία

μέσα στη ροή του χρόνου:

Το τροπάριο της Κσσιανής "Κύριε η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή"...

στο βίντεο του τέλους.


     

Almond Branches in Bloom,...
Vincent Van Gogh

    Επιλογές από το λόγο  του Ελύτη στην απονομή του Νόμπελ 

"Είναι σωστό να προσκομίζει κανείς στην τέχνη αυτά που του υπαγορεύουν η προσωπική του εμπειρία και οι αρετές της γλώσσας του. Πολύ περισσότερο όταν οι καιροί είναι σκοτεινοί και αυτό που του υπαγορεύουν είναι μια όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ορατότητα.

 ……………………………………………………………………………………………………………………………………..
 Η ομορφιά  είναι μια οδός -η μόνη ίσως οδός- προς το άγνωστο μέρος του εαυτού μας, προς αυτό που μας υπερβαίνει. Επειδή αυτό είναι στο βάθος η ποίηση: η τέχνη να οδηγείσαι και να φτάνεις προς αυτό που σε υπερβαίνει.

......................................................................................................
Πού λοιπόν βρίσκεται σε έσχατη ανάλυση η αλήθεια; Στην φθορά και στον θάνατο που διαπιστώνουμε κάθε μέρα γύρω μας ή στη ροπή που μας ωθεί να πιστεύουμε ότι αυτός ο κόσμος είναι ακατάλυτος και αιώνιος; Να γιατί μας χρειάζεται η διαφάνεια. Για να διακρίνουμε τους κόμπους στο νήμα που μες από τους αιώνες τεντώνεται και μας βοηθά να σταθούμε όρθιοι πάνω σ' αυτή τη γη.

.................................................................................................................
Από τον Ηράκλειτο έως τον Πλάτωνα και από τον Πλάτωνα έως τον Ιησού διακρίνουμε αυτό το «δέσιμο» που φτάνει κάτω από διάφορες μορφές ως τις ημέρες μας και που μας λέει περίπου το ίδιο: ότι εντός του κόσμου τούτου εμπεριέχεται και με τα στοιχεία του κόσμου τούτου ανασυντίθεται ο άλλος κόσμος, ο «πέραν», η δεύτερη πραγματικότητα, η υπερτοποθετημένη επάνω σ' αυτήν όπου παρά φύσιν ζούμε. Είναι μια πραγματικότητα που τη δικαιούμαστε και που από δική μας ανικανότητα δεν αξιωνόμαστε. 

 …………………………………………………………..............................................................
 Ο Ηράκλειτος δεν είχε ήδη μιλήσει για μιαν «εκ των διαφερόντων καλλίστην αρμονίην»; Εάν είναι ο Απόλλων ή η Αφροδίτη, ο Χριστός ή η Παναγία, που ενσαρκώνουν και προσωποποιούν την ανάγκη να δούμε υλοποιημένο εκείνο που σε ορισμένες στιγμές διαισθανόμαστε, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει η αναπνοή της αθανασίας που μας επιτρέπουν. Η ποίηση οφείλει, κατά την ταπεινή μου γνώμη, πέραν από συγκεκριμένα δόγματα, να επιτρέπει αυτή την αναπνοή.
 …………………………….................................................................................

Μας έφταιγε άλλοτε η αμάθεια. Σήμερα μας φταίει η μεγάλη γνώση. Δεν έρχομαι μ' αυτά που λέω να προστεθώ στην μακρά σειρά των επικριτών του τεχνικού μας πολιτισμού. Μια σοφία παλαιή όσο και η χώρα που μ' εξέθρεψε, μ' εδίδαξε να δέχομαι την εξέλιξη, να χωνεύω την πρόοδο μαζί με όλα της τα παρεπόμενα, όσο δυσάρεστα και αν μπορεί να είναι αυτά.

 …………………………..............................................................................................................................................
Τότε όμως η Ποίηση; Τί αντιπροσωπεύει μέσα σε μια τέτοια κοινωνία; Απαντώ: τον μόνο χώρο όπου η δύναμη του αριθμού δεν έχει πέραση. Και ακριβώς, η εφετινή απόφασή σας να τιμήσετε στο πρόσωπό μου την ποίηση μιας μικρής χώρας δείχνει σε πόσο αρμονική ανταπόκριση βρίσκεστε με την χαριστική αντίληψη της τέχνης, την αντίληψη ότι η τέχνη είναι η μόνη εναπομένουσα πολέμιος της ισχύος που κατήντησε να έχει στους καιρούς μας η ποσοτική αποτίμηση των αξιών.

...............................................................................................................

 Μου εδόθηκε, αγαπητοί φίλοι, να γράφω σε μια γλώσσα που μιλιέται μόνον από μερικά εκατομμύρια ανθρώπων. Παρ' όλ' αυτά, μια γλώσσα που μιλιέται επί δυόμιση χιλιάδες χρόνια χωρίς διακοπή και μ' ελάχιστες διαφορές.

................................................................................................................

Εάν η γλώσσα αποτελούσε απλώς ένα μέσον επικοινωνίας, πρόβλημα δεν θα υπήρχε. Συμβαίνει όμως ν' αποτελεί και εργαλείο μαγείας και φορέα ηθικών αξιών. Προσκτάται η γλώσσα στο μάκρος των αιώνων ένα ορισμένο ήθος. Και το ήθος αυτό γεννά υποχρεώσεις. Χωρίς να λησμονεί κανείς ότι στο μάκρος εικοσιπέντε αιώνων δεν υπήρξε ούτε ένας, επαναλαμβάνω ούτε ένας, που να μην γράφτηκε ποίηση στην ελληνική γλώσσα. Να τι είναι το μεγάλο βάρος παράδοσης που το όργανο αυτό σηκώνει. Το παρουσιάζει ανάγλυφα η νέα ελληνική ποίηση.

..................................................................................................................

 Πέραν από τα όρια της τεχνικής, οφείλαμε να φτάσουμε σε μια σύνθεση που από το ένα μέρος ν' αναχωνεύει τα στοιχεία της ελληνικής παράδοσης και από το άλλο να εκφράζει τα κοινωνικά και ψυχολογικά αιτήματα της εποχής μας. Με άλλα λόγια, να φτάσουμε να προβάλλουμε τον τύπο του «Ευρωπαίου-Ελληνα». ….
……………………..............................................................................................

Για τον ποιητή - μπορεί να φαίνεται παράξενο αλλά είναι αληθές -η μόνη κοινή γλώσσα που αισθάνεται να του απομένει είναι οι αισθήσεις. Εδώ και χιλιάδες χρόνια, ο τρόπος που αγγίζονται δύο σώματα δεν άλλαξε. Μήτε οδήγησε σε καμιά σύγκρουση όπως οι εικοσάδες των ιδεολογιών που αιματοκύλισαν τις κοινωνίες μας και μας άφησαν με αδειανά χέρια.
...............................................................................................................

 Ενα κορίτσι που κρατάει ένα κλώνο μυρτιάς από τον Αρχίλοχο επιβιοί σ' έναν πίνακα του Matisse και μας καθιστά πιο απτή την αίσθηση, τη μεσογειακή, της καθαρότητας.

 

       

                                                        Πίνακας Μatesse


Μπορεί η ποίηση ν' ακολουθήσει έναν τέτοιο δρόμο; Οι αισθήσεις μες απ' τον αδιάκοπο καθαρμό τους να φτάσουν στην αγιότητα; Τότε η αναλογία τους θα επαναστραφεί επάνω στον υλικό κόσμο και θα τον επηρεάσει. Δεν αρκεί να ονειροπολούμε με τους στίχους. Είναι λίγο. Δεν αρκεί να πολιτικολογούμε. Είναι πολύ. Κατά βάθος ο υλικός κόσμος είναι απλώς ένας σωρός από υλικά. Θα εξαρτηθεί από το αν είμαστε καλοί ή κακοί αρχιτέκτονες το τελικό αποτέλεσμα. Ο Παράδεισος ή η Κόλαση που θα χτίσουμε.

 ...............................................................................................................

 

~*~

Εάν η ποίηση παρέχει μια διαβεβαίωση και δη στους καιρούς τους durftiger είναι ακριβώς αυτή:

ότι η μοίρα μας παρ' όλ' αυτά βρίσκεται στα χέρια μας.

~*~ 

  

 

Σχόλια

22/04 12:15  favlos
Τέτοιες μέρες όποιος μπορεί μια επίσκεψη στο Όρος είναι επιβεβλημένη.

Εσυ gold παρα τις απαγορεύσεις το αξίζεις.
22/04 13:48  CANYON
5*...Υποκλινομαι.-
22/04 14:48  Goldmine
favlos, αυτός που αναφέρεις όντως είναι ένας απ΄τους λίγους λόγους που με κάνουν να δυσανασχετώ για το φύλο μου:-)

Να υποθέσω πως ανήκεις στους τυχερούς που έχουν γευτεί αυτό το ανδρικό προνόμιο:-)

Φίλε, Canyon εσείς έχετε εντρυφήσει στο νόημα των ημερών...Καλή δύναμη ως την Ανάσταση!
22/04 14:49  Goldmine
Σ.σ.:Θα ήθελα να διευκρινίσω πως την επιλογή του βίντεο την έχω κάνει από χθες.
Είναι το μοναδικό που βρήκα στο διαδίκτυο.
Μόλις το ανέβασα είδα οτι συμπέσαμε με γειτονικό blog.
Κάνω προσπάθεια να βρώ αντίστοιχο για να μην θεωρηθεί αντιγραφή.
22/04 14:52  pol
Συγκινητικός!
Σκέκομαι στην φράση του Ελύτη που λέει ότι οι αριθμοί δεν μπορούν να αγγίξουν την ποίηση.Σήμερα που είναι μέρα της ΓΗΣ ας αφιερώσουμε κάποιες στιγμές στις αξίες της ζωής.
Οι ψυχροί αριθμοί δεν έχουν θέση στο θησαυροφυλάκιο των αισθημάτων!

(Θα λείψω και ελπίζω να τα καταφέρω να επικοινωνήσω μαζί σας.Διαφορετικά δεχτείτε τις θερμές μου ευχές!)
Καλή Ανάσταση!
22/04 14:55  Goldmine
Αγαπητέ μας Πολ θα λείψεις και θα μας λείψεις...
Κράτα επαφή μαζί μας αν τα καταφέρεις και Καλή Ανάσταση σε σένα και την ωραία οικογένειά σου!
22/04 15:26  evie
A! θα σας μαλώσω :) η ευτυχία είναι μέσα μας, κάθε στιγμή, κάθε λεπτό, κάθε δευτερόλεπτο, όταν με όλο μας το είναι φροντίζουμε να πληθαίνουμε τα τάλαντα που μας χαρίστηκαν για το καλό των γύρω μας.
22/04 15:52  Goldmine
Nαι evie μας,(επηρεασμένη ή απ΄ το Θρασσάκο ή απ΄το δασκαλίκι σε βρίσκω στα χαϊδευτικά μαλώματα:-) καμία αντίρρηση, μέσα μας είναι η ευτυχία. Πόσοι όμως γνωρίζουν τον τρόπο να είναι μόνιμα ευτυχισμένοι και <στα έξω τους>;
Αυτό είναι το μαγικό κλειδί που σου εύχομαι να το βρεις πρώτη απ΄όλους μας !
Μην εκλαμβάνεις, φυσικά, ως παράπονο την αναφορά μου...Ως εδώ καλά τάχω καταφέρει. Πολύ καλά:-)
22/04 17:06  favlos
Είχα πάει με τον πατέρα μου μικρός...και τότε δεν πολυήθελα...!

Τωρα που έχω χρόνο θέλω να πάω πάλι.

Καλή ανάσταση και στον Pol..που θα τα δεί εδω...
22/04 19:57  XRYSA
5*

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα με υγεία...
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
10 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις