Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Βιομηχανία σαν "μπισκοτοπαραμύθι"
4160 αναγνώστες
Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2008
00:35

                                                               

                   

 

 

Mπισκότα γευστικά και λαχταριστά κυκλοφορούν χιλιάδες. Δεν είμαι λάτρης του μπισκότου. Απλά δοκιμάζω γεύσεις, χρόνια τώρα σε διάφορους ταξιδιωτικούς προορισμούς,  ανά τον κόσμο. Εύγευστα, δε λέω αλλά, συνήθως, της μιας φοράς...

 

Πάντα κάτι στον ουρανίσκο έμενε ανικανοποίητο και προσκολλημένο στη θεσπέσια γεύση των πρώτων παιδικών χρόνων…. Ένα πακέτο «Μιράντα» στη σχολική τσάντα ήταν το κολατσιό πολυτελείας για το διάλειμμα. Ακούγοντας σήμερα «Μπισκότα Παπαδοπούλου», βανιλένιο άρωμα αναμνήσεων ξεπηδά απ΄ το κελάρι του υποσυνείδητου.

                                    

 

Η σιγουριά για το προϊόν με κυνηγά μέχρι τώρα. Αφού έκανα κύκλους με πολυετείς αποχές απ΄ αυτά, παραδόξως επέστρεψα και άραξα σ΄ αυτά. Μόνο Πτι Μπερ Παπαδοπούλου, τετράγωνα και ξεροψημένα δέχομαι να συνοδεύσουν τον ελληνικό καφέ μου. Πάντα υπάρχουν στο σπίτι. Η ποιοτική τους αξία αποδεικνύεται απ΄την αντοχή τους στο χρόνο. Απ΄τις ελάχιστες, οικογενειακές επιχειρήσεις, που επιβιώνουν και αντέχουν στην πρόκληση του ανταγωνισμού.

 


Για τη βιομηχανία Παπαδοπούλου όλα άρχισαν το 1916 στην Πόλη. Εκεί ζούσαν ο ξυλοκόπος Γιάννης Παπαδόπουλος και η σύζυγός του Μαρία με τα τρία τους  παιδιά: τον Ευάγγελο, το Νίκο και το Θεόφιλο. Με τα ελάχιστα μέσα της η τετραπέρατη κυρά-Μαρία άξια Κωνσταντινουπολίτισσα, είχε μυηθεί για τα καλά στην ιεροτελεστία των γλυκών και των μπισκότων.

 

Είχε αρχίσει να πουλά τα μπισκότα, που με μεράκι παρασκεύαζε, τα περίφημα Petite Beure, των οποίων μάλιστα το λογότυπο είχε σκαλίσει ο ίδιος ο ξυλουργός Ιωάννης Παπαδόπουλος. Η μικρή οικοτεχνία απέδιδε τους πρώτους καρπούς της. 

 

 Η οικογένεια Παπαδοπούλου, ωστόσο, έπρεπε να εγκαταλείψει την πατρογονική εστία μετά την εθνική καταστροφή του 1922, δυστυχώς τη στιγμή που η κεφαλή της οικογένειας ο Ιωάννης εγκατέλειπε κι αυτός τη ζωή. Τα δεινά ακολουθούσαν το ένα πίσω από το άλλο. Εντούτοις, η αδάμαστη κυρία Μαρία δεν το έβαλε ποτέ κάτω.


Ακολουθώντας το ρεύμα των Μικρασιατών προσφύγων φόρτωσε τα υπάρχοντά της, αποφασισμένη να να αναχωρήσει με τα τρία παιδιά της για τη Μασσαλία και όχι για την Ελλάδα, όπως τότε συνηθιζόταν. Όμως, άλλα οι άνθρωποι σχεδιάζουν κι άλλα ο Θεός κελεύει.

 

Ένα απρόοπτο περιστατικό σημάδεψε την τύχη της μπισκοτοβιομηχανίας. Έχοντας φτάσει -για μία μικρή στάση- στο λιμάνι του Πειραιά, η πολίτισσα μαγείρισσα παραγγέλνει λίγο νερό, έναν καφέ και... μπισκότα για τα παιδιά. “Μπισκότα;”, είπε απορημένος με την παραγγελία της ο σερβιτόρος, ο οποίος, όπως και οι υπόλοιποι Έλληνες, ουδέποτε είχε ακούσει ένα τέτοιο είδος γλυκίσματος. Ακριβώς, αυτή η απάντηση πυροδότησε το σπινθήρα  στη Μαρία Παπαδοπούλου, η οποία αντιλήφτηκε αμέσως  την επιχειρηματική ευκαιρία που ανοιγόταν μπροστά της.

 

Κι όπως συμβαίνει στις κινηματογραφικές ταινίες, παίρνει επιτόπου τη μεγάλη απόφαση. Εγκαθίσταται στον Πειραιά και ρίχνεται στη μάχη της επιβίωσης. Θα δημιουργούσε αυτό που γνώριζε να κάνει καλύτερα από καθετί. Μπισκότα! 

 



 

Η εταιρεία αρχικά δημιουργείται σε ένα χαμόσπιτο, όμως το προϊόν σύντομα διαδίδεται σε όλη την Αθήνα. Η οικοτεχνία γίνεται γρήγορα βιοτεχνία και πλέον το 1930 την τύχη της μικρής εταιρείας αναλαμβάνει ο Ευάγγελος Παπαδόπουλος. Ο άνθρωπος δηλαδή που την απογείωσε. Τότε δημιουργούνται τα γνωστά σε όλους μας μπισκότα Μιράντα. Το 1935 λανσάρονται τα Cream Crackers και κάπου εκεί δημιουργείται και η βιομηχανική μονάδα της εταιρείας στην περιοχή Πουλόπουλου στα Πετράλωνα. Στη συνέχεια η μονάδα μεταστεγάζεται στην περιοχή του Ρουφ, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα. Έκτοτε η εταιρεία έκανε άλματα.

 

Μάλιστα, ο ίδιος ο Ευάγγελος Παπαδόπουλος δημιούργησε το γνωστό ακόμη και σήμερα λογότυπο της εταιρείας με το γράμμα “Π” και τα τέσσερα παιδάκια, τα οποία συμβόλιζαν τα δύο αγόρια και τα δύο κορίτσια του, τους Ανδρέα, Αλέξανδρο, Ιωάννα και Αλεξάνδρα-Μιράντα, της οποίας μάλιστα το δεύτερο όνομα προήλθε από τα γνωστά μπισκότα. Ο Ευάγγελος Παπαδόπουλος αποχώρησε από την εταιρεία, σε ηλικία 80 ετών και πέθανε πλήρης ημερών στα 93 του χρόνια.

 

 Σήμερα τα ηνία της εταιρείας κρατά η κυρία Ιωάννα Παπαδοπούλου. Μία γυναίκα γεμάτη δυναμισμό και με γνώση της αγοράς.... 

 

 

(Σ.σ.:Το ρεπορτάζ δεν είναι διαφημιστιικό, όπως δεν ήταν και για τη σοκολάτα ΙΟΝ. Είναι μια ελάχιστη αναγνώριση για το προϊόν που έθρεψε χιλιάδες Ελληνόπουλα, μαζί τους κι  εμάς…).

 

                                       

 

 Mικρό παιδί σαν ήμουνα...τραγουδά ο Γιώργος Ζωγράφος. (Πριν το προβάλλετε κλείστε το μουσικό αρχείο, με διπλό κλικ στα αριστερά του)

Επιμένοντας ελληνικά ...

Σας καληνυχτω-καλημερίζω

Goldmine

Σχόλια

12/03 00:42  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Καταπληκτικό. Λίγωσα κι έχω και τσιμπημένο σακχαρο...
12/03 00:44  CANYON
ΦΙΛΕ πολλα 5* για τον δικο σου μοναδικο τροπο που προσεγγιζεις τα πραγματα και τις λιγες ευαισθητες χορδες που μας απεμειναν...να εισαι καλα.-
12/03 00:46  Goldmine
Μετά το " ρέον αίμα" έρχονται και οι γλυκιές λιχουδιές...στα χρηματιστηριακά μας, Θρας. Έτσι θα σας άφηνα;
12/03 00:52  Goldmine
Eυχαριστώ, αγαπητέ Canyon.

Mε αποζημίωσες.. με τα καλά σου λόγια!

Αυτές οι ευαίσθητες χορδές, που λέτε,...είναι κομμάτι από τα πλούτη μας...
12/03 01:00  voula 99
Ξέρετε, ίσως δεν είναι μόνο η σιγουριά στην ποιότητα που μας κάνει να ξαναγυρίζουμε είτε στα πτι μπερ , τα μιράντα, τη σοκολάτα ΙΟΝ ή Παυλίδης, τη μαστίχα ΕΛΜΑ , οι καραμελίτσες ΜΕΖ κ.α. Είναι ίσως και η νοσταλγία των παιδικών μας χρόνων .
12/03 01:06  PREMIUM
Καιρός και για έναν...κορμό με...ΒΙΤΑΜ όπως...ΤΟΤΕ...

Γλυκό που "στενιάρει" τους...ναυτιλόμενους.
12/03 01:07  Goldmine
Kαραμελίτσες ΜΕΖ! Πού τις θυμηθήκατε και τις είχα ξεχασμένες...
Δροσίστηκα κιόλας!
Πάντα με νοσταλγία VOULA99...
12/03 01:09  Goldmine
Και ο κορμός Disc. Πόσες γευστικές χορδές μου ξυπνήσατε, απόψε...
Νάστε πάντα καλά!
12/03 01:27  voula 99
Καραμελίτσες ΜΕΖ και την περίφημη μαστίχα Χίου ΕΛΜΑ έχω πάντα στην τσάντα μου.
Κορμός με μπισκότα , βιτάμ , κακάο , άλλη αξεπέραστη γεύση , όσα γλυκά πιο εκλεπτυσμένα και να δοκιμάσω.
Είναι παράξενο αλλά εξηγήσιμο το πως συνδέουμε εποχές στη ζωή μας μς γεύσεις και μυρωδιές.
Οι καταλήψεις του 79 στο ΑΠΘ , όταν τις θυμάμαι μου μυρίζουν JOY .
12/03 02:26  τσέρουλας
Και καραμέλες τσάρλεστον παρακαλώ, μια πεντάρα η μία χύμα.Μια δραχμή είκοσι καραμέλες και γέμιζε η τσέπη.Μα πόσο γρήγορα άδειαζε και γέμιζε ο ουρανίσκος γλυκειά ανέμελη ευτυχία.Ιερά οδός δεκαετία του 50.
Μάθημα χορού charleston
www.youtube.com/watch?v=ZJC21zzkwoE
Καλό ξημέρωμα
12/03 05:59  pol
Καλημέρα φίλες και φίλοι!.
Παρατηρώ ότι οι περισσότερες αξίες προέρχονται από τον πονεμένο ελληνισμό,τον ελληνισμό των χαμένων πατρίδων!Έτσι για να ξαναθυμηθώ και να υπερηφανεύομαι που είμαι Έλληνας!
12/03 08:17  evie
Ξέρετε τι είναι να διαβάζει κανείς τα μαθήματα του δημοτικού με τα τετραδιάκια απλωμένα σε ένα από τα μαρμάρινα τραπέζια ζαχαροπλαστείου με τις βιεννέζικες καρέκλες και δίπλα να έχει τη προθήκη με τα μπισκότα Παπαδοπούλου και παραδίπλα τη βιτρίνα με τις σοκολάτες ΙΟΝ και ΕΒΓΑ ή τα λουκούμια Σκιαδαρέση και το άρωμα από τον ελληνικό καφέ να πλανιέται στον αέρα!
Ο Παράδεισος!
12/03 08:35  Goldmine
Kαλημέρα και στους μεταμεσονύχτιους και στους πρωινούς αγαπητούς φίλους: voula99,Πολ,τσέρουλα, evie και σε όλους τους επισκέπτες της ταπεινής μας γωνιάς.

Βλέω πως με τα βιωματικά σχόλιά σας που επεκτείνουν τις δικές μου σκέψεις φτάχνουμε ΣΧΟΛΗ!

Να έχετε καλή και δημιουργική μέρα και μια συνεδρίαση που υπόσχεται κέρδη αλλά με προσοχή στους εγκλωβισμούς!

Φιλιά σε όλους. Έχω ταξίδι σήμερα. Ίσως τα πούμε το βράδυ!
12/03 23:59  NEWYORKER
Ελπιζω η υπογληκεμια σας mr goldmine
να βρισκετε σε καλα επιπεδα .
ανησυχησα , αλλα δεν περιμενα να εχετε κανει επιδρομη στο ραφι .
μαλλον νηστευετε .
13/03 01:06  Goldmine
Φίλε ΝΕWYORKER, η επιδρομή απόψε έγινε επιστρέφοντας το βράδυ στου Ψυρρή.. με νηστίσιμο μενού...αλλά ζωντανή ορχήστρα. Το προτείνω ΕΥΧΑΡΊΣΤΩΣ:
"Πάει καιρός" ..., Τάκη 16...
Και στο τέλος κουλούρι Θεσσαλονίκης για τους ..ξενύχτηδες...καλό ξημέρωμα!
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
15 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις