Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Πως λέγεται το empire building στα ελληνικά;
1622 αναγνώστες
Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2007
23:05

 

    

(Έλαβα το ακόλουθο άρθρο με e-mail, από blog του διαδικτύου, το οποίο  και απηχεί απόψεις του συντάκτη του).

«Πως λέγεται το empire building στα ελληνικά;

Κανείς δεν αμφισβητεί πως η Marfin Investment Group φαίνεται να έχει πολύ μεγάλα σχέδια. Το αποδεικνύει η τελευταία, μεγάλη της κίνηση, η απόκτηση του 10% του ΟΤΕ, μιας από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της χώρας.

Προηγήθηκε,  ως γνωστόν, η εξαγορά της Vivartia, που αποτελείται μεταξύ άλλων,από πολύ γνωστά ονόματα εταιριών όπως Μπάρμπα Στάθης, Δέλτα, Goody’s και Chipita. Έχουν προηγηθεί συμμετοχές σε τράπεζες (Εγνατία), νοσοκομεία (Υγεία) και εταιρείες πληροφορικής (Singular).
 

Τα σχέδιά της για τη Vivartia είναι, όντως, μακροπρόθεσμα και περιλαμβάνουν την εξάπλωση της εταιρείας ως και την Αραβική Χερσόνησο. Στόχος είναι η απόκτηση του 100% της Vivartia και η έξοδος από το ταμπλό, αλλά το εγχείρημα δύσκολα θα στεφθεί από επιτυχία, αφού η Morgan Stanley, που ελέγχει το 14%, έχει διαμηνύσει ότι δεν θα πουλήσει - τουλάχιστον τώρα - τη συμμετοχή της.

Γιατί, όμως, να θέλει η Μαρφίν να βγάλει τη Βιβάρτια από το χρηματιστήριο και γιατί οι σαφώς πληροφορημένοι επενδυτές της Morgan Stanley δεν θέλουν να πουλήσουν;

Ποιο ακριβώς είναι το επενδυτικό σχέδιο της Μαρφίν, που υποτίθεται πως περιλαμβάνει εξαγορές ύψους 15 δις €, μη αποκλείοντας ακόμα και την εξαγορά μεγάλης, ελληνικής τράπεζας;

Από τη Marfin Investment Group υποστηρίζουν ότι διαφέρουν από τα private equity funds. «Είμαστε εισηγμένη εταιρεία συμμετοχών και θα ενοποιούμε μέσα από ένα καθεστώς διαφάνειας όλες μας τις συμμετοχές. Επίσης, δεν έχουμε exit plan. Δηλαδή, δεν θα επενδύουμε και έπειτα από δύο χρόνια θα πουλάμε τη συμμετοχή μας. Στόχος μας είναι να πορευόμαστε μαζί με τις συμμετοχές μας για πολλά χρόνια και να κερδίζουμε από την ανάπτυξή τους».
Από την Μαρφίν δηλώνουν ότι είναι εταιρεία συμμετοχών, δηλαδή  ένας οργανισμός - ομπρέλα, που επιδιώκει να φτιάξει μια μεγάλη αυτοκρατορία “συμμετέχοντας” σε διάφορες μικρότερες επιχειρήσεις, κάτι σαν conglomerate.

Χτίσιμο αυτοκρατοριών

 Αν μια εταιρεία κατέχει τον ΟΤΕ, τη μεγαλύτερη επιχείρηση τροφίμων στην Ελλάδα, μερικές τράπεζες, έναν οργανισμό Υγείας κτλ. θα έχει γίνει ο μεγαλύτερος εργοδότης και ο μεγαλύτερος παίχτης στην αγορά. Μπορεί, φυσικά, να είναι σίγουρη ότι κάθε πολιτικός της χώρας θα έχει ανοιχτή την πόρτα του γραφείου του για τους εκπρόσωπους της .
Τι θα γίνει άραγε αν αγοράσει κι ένα κανάλι και μια κατασκευαστική;
Και οι καλές σχέσεις με το κράτος μπορεί να είναι πολύ ωφέλιμες για την Εταιρεία, σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, όπου μια κυβέρνηση ελέγχει μεγάλο κομμάτι της οικονομίας, χωρίς κανένα ουσιαστικό έλεγχο από ΜΜΕ και αντιπολίτευση.
Μάλιστα, η δημιουργία ενός ετερογενούς ομίλου, που ελέγχει καίριες επιχειρήσεις, σε διάφορους τομείς αλλά που σε κανέναν κλάδο δεν έχει επικίνδυνα μεγάλο ποσοστό της αγοράς, φέρνει ένα μεγάλο όφελος: τεράστια δύναμη, χωρίς προβλήματα και ελέγχους από τις Αρχές Ανταγωνισμού ελληνικές και ευρωπαϊκές.
 
Το πρόβλημα είναι ότι τέτοιου τύπου όμιλοι ανομοιογενών επιχειρήσεων τείνουν να αποτυγχάνουν, γιατί δεν ειδικεύονται σε τίποτα συγκεκριμένο. Όταν παίρνεις μια δυνατή εταιρεία σαν την Siemens και αρχίζεις να παράγεις από βιομηχανικούς αεροστρόβιλους μέχρι ηλεκτρικά σκουπάκια, καταλήγεις συχνά να μην παράγεις ούτε καλά σκουπάκια ούτε αεροστρόβιλους. Η Siemens, φυσικά, το κατάλαβε μετά από πολύ πόνο και έκοψε  την παραγωγή τηλεοράσεων και κινητών.

Ακόμα λιγότερο νόημα έχει η στρατηγική της Μαρφίν να αγοράζει επιχειρήσεις σε εντελώς διαφορετικούς κλάδους.

Γιατί να ανήκουν στον ίδιο όμιλο μια εταιρεία πληροφορικής και μια εταιρεία γαλακτοκομικών;

Δεν υπάρχουν κανενός είδους συνέργειες, εκτός ίσως από το ότι θα έχουν όλοι οι εργαζόμενοι φτηνότερο γάλα στον καφέ και λίγο φτηνότερο λογισμικό!

Σε έναν ετερογενή όμιλο, η εσωτερική χρηματοδότηση της μιας εταιρείας από τις άλλες, σημαίνει συνήθως την επιδότηση μιας αποτυχημένης εταιρείας από μια επιτυχημένη, όπως έκανε ας πούμε η BMW με την Rover, πριν αποφασίσει να την αφήσει στην μοίρα της (έχοντας όμως σπαταλήσει τεράστια ποσά). Οι όμιλοι-αυτοκρατορίες, συχνά, είναι απλά δείγματα μεγαλομανίας των διοικητών και όχι αποτέλεσμα κάποιας οικονομικής λογικής.

Αντίθετα, τα private equity funds λειτουργούν εντελώς διαφορετικά. Δεν αγοράζουν πληθώρα εταιρειών για να τις κρατήσουν για δεκαετίες. Αγοράζουν λίγες, υποτιμημένες εταιρείες, τις αναδιαρθρώνουν γρήγορα και τις πουλάνε,  σπάζοντας τις, συχνά, σε πιο μικρά και ελκυστικά κομμάτια. Με αυτή τη λογική, θα μπορούσε ο ιδιοκτήτης της Βιβάρτια, να πουλήσει τα Goody’s στην Burger King, τον Μπαρμπα - Στάθη στην Captain Iglo και την Δελτα στη Nestle. Έτσι, θα έβγαζε πολύ περισσότερα λεφτά.
 Μήπως είναι αυτό τελικά το σχέδιο της Μαρφίν;
 Ή ακόμα και αν δεν το έχουν σχεδιάσει έτσι, μήπως θα καταλήξουν σε αυτήν την λύση αν τυχόν η Αυτοκρατορία ναυαγήσει; Ή μήπως υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά της ελληνικής αγοράς που κάνουν την στρατηγικής της Μαρφίν να έχει νόημα;

Τι μέλλει γενέσθαι;

Η Μαρφίν δείχνει και το πόσο μικρή και περιφερειακή είναι η ελληνική αγορά. Δεν υπάρχει άλλη δυτική χώρα, όπου ένας όμιλος, μέσα σε λίγα χρόνια, να εξαγοράζει τόσο καίριες και προβεβλημένες επιχειρήσεις της χώρας χωρίς καμία αντίδραση από άλλες εταιρείες. Για αυτό δεν ενέχεται τόσο το μικρό μέγεθος της χώρας όσο η πολιτική απομόνωσης και οικονομικού εθνικισμού, που έχουν ακολουθήσει οι κυβερνήσεις επί δεκαετίες.

Από την άλλη, υπάρχει ο μεγάλος κίνδυνος η Μαρφίν να γίνει ένας μεγάλος, αργοκίνητος δεινόσαυρος, που όλοι φοβούνται και κανείς δεν ακουμπά. Μπορεί να αποκτήσει κυρίαρχη θέση σε πολλές αγορές και μεγάλη, πολιτική δύναμη, κάτι δηλαδή σαν την οικογένεια Ανιέλι στην Ιταλία (κάτοχος της Φίατ). Σε αυτήν την περίπτωση, θα πνίγει την οικονομία, θα βλάπτει τους καταναλωτές και πιθανότατα και τους μικρομετόχους των διάφορων επιχειρήσεων που αναλαμβάνει.

Τελικά, όλα τα ζητήματα της αγοράς και της κοινωνίας εξαρτώνται από τους θεσμούς . Όσο πιο ανεξάρτητη είναι η δικαιοσύνη,  όσο πιο καθαροί είναι οι πολιτικοί,  όσο πιο σαφείς οι κανόνες της αγοράς τόσο μεγαλύτερο το όφελος της χώρας από την ανάδυση ενός πιο δυνατού, πιο μεγάλου και πιο ριψοκίνδυνου, ελληνικού, επιχειρηματικού κόσμου, τον οποίο συμβολίζει η Μαρφίν σήμερα.
Η υπόθεση λοιπόν χρειάζεται συνεχή παρακολούθηση και προσοχή. Το μόνο που είναι πιο δυνατό από μια τεραστία εταιρεία είναι οι συνειδητοποιημένοι πολίτες".
 
Σχόλια

28/09 23:22  Βασιλης-Αντ
Η ΤΕΛΕΙΑ αναλυση.
Αρκει να μπορει καποιος να διαβασει πισω απο τις λεξεις του ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟΥ αυτου κειμενου.
Συγχαρητηρια Ξεχωριστε Φιλε.
29/09 07:52  shareholder-cs
Mπράβο Goldmine, πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση. Keep on bloging!
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
12 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις