Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Σεφέρης: Πρέπει να αναζητήσουμε τον άνθρωπο
1362 αναγνώστες
Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2008
17:22

 

                  Ο Γώργος Σεφέρης παραλαμβάνει το βραβείο Νόμπελ,, στις 25 Οκτωβρίου 1963,

Τούτη την ώρα αισθάνομαι πως είμαι ο ίδιος μια αντίφαση. Αλήθεια, η Σουηδική Ακαδημία έκρινε πως η προσπάθειά μου σε μια γλώσσα περιλάλητη επί αιώνες, αλλά στην παρούσα μορφή της περιορισμένη, άξιζε αυτή την υψηλή διάκριση. Θέλησε να τιμήσει τη γλώσσα μου και να, εκφράζω τώρα τις ευχαριστίες μου σε ξένη γλώσσα. Σας παρακαλώ να μου δώσετε τη συγγνώμη που ζητώ πρώτα πρώτα από τον εαυτό μου.

Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ενα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχθηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Αλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά· κανόνας της είναι η δικαιοσύνη. Στην αρχαία τραγωδία, την οργανωμένη με τόση ακρίβεια, ο άνθρωπος που ξεπερνά το μέτρο πρέπει να τιμωρηθεί από τις Ερινύες. Ο ίδιος νόμος ισχύει και όταν ακόμη πρόκειται για φυσικά φαινόμενα: «Ηλιος ουχ υπερβήσεται μέτρα» λέει ο Ηράκλειτος «ει δε μη, Ερινύες μιν Δίκης επίκουροι εξευρήσουσιν».

Συλλογίζομαι πως δεν αποκλείεται ολωσδιόλου να ωφεληθεί ένας σύγχρονος επιστήμων αν στοχαστεί τούτο το απόφθεγμα του 'Ιωνα φιλοσόφου. Οσο για μένα, συγκινούμαι παρατηρώντας πως η συνείδηση της δικαιοσύνης είχε τόσο πολύ διαποτίσει την ελληνική ψυχή ώστε να γίνει κανόνας και του φυσικού κόσμου. Και ένας από τους διδασκάλους μου, των αρχών του περασμένου αιώνα, γράφει: «... θα χαθούμε γιατί αδικήσαμε...». Αυτός ο άνθρωπος ήταν αγράμματος· είχε μάθει να γράφει στα τριάντα πέντε χρόνια της ηλικίας του.

 Αλλά στην Ελλάδα των ημερών μας η προφορική παράδοση πηγαίνει μακριά στα περασμένα όσο και η γραπτή. Το ίδιο και η ποίηση. Είναι για μένα σημαντικό το γεγονός ότι η Σουηδία θέλησε να τιμήσει και τούτη την ποίηση και όλη την ποίηση γενικά, ακόμη και όταν αναβρύζει ανάμεσα σ' έναν λαό περιορισμένο. Γιατί πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από τον φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση. Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα, και τι θα γινόμασταν αν η πνοή μας λιγόστευε; Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης και ένας Θεός το ξέρει αν τα δεινά μας δεν τα χρωστάμε στη στέρηση εμπιστοσύνης.

Παρατήρησαν τον περασμένο χρόνο γύρω από τούτο το τραπέζι την πολύ μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις ανακαλύψεις της σύγχρονης επιστήμης και στη λογοτεχνία· παρατήρησαν πως ανάμεσα σ' ένα αρχαίο ελληνικό δράμα και ένα σημερινό η διαφορά είναι λίγη. Ναι, η συμπεριφορά του ανθρώπου δεν μοιάζει να έχει αλλάξει βασικά. Και πρέπει να προσθέσω πως νιώθει πάντα την ανάγκη ν' ακούει τούτη την ανθρώπινη φωνή που ονομάζουμε ποίηση. Αυτή τη φωνή που κινδυνεύει να σβήσει κάθε στιγμή από στέρηση αγάπης και ολοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγημένη, ξέρει πού να βρει καταφύγιο· απαρνημένη, έχει το ένστικτο να πάει να ριζώσει στους πιο απροσδόκητους τόπους. Γι' αυτήν δεν υπάρχουν μεγάλα και μικρά μέρη του κόσμου. Το βασίλειό της είναι στις καρδιές όλων των ανθρώπων της γης. Εχει τη χάρη ν' αποφεύγει πάντα τη συνήθεια, αυτή τη βιομηχανία.

Χρωστάω την ευγνωμοσύνη μου στη Σουηδική Ακαδημία που ένιωσε αυτά τα πράγματα· που ένιωσε πως οι γλώσσες, οι λεγόμενες περιορισμένης χρήσης, δεν πρέπει να καταντούν φράχτες όπου πνίγεται ο παλμός της ανθρώπινης καρδιάς· που έγινε ένας Αρειος Πάγος ικανός: να κρίνει με αλήθεια επίσημη την άδικη μοίρα της ζωής, για να θυμηθώ τον Σέλεϊ, τον εμπνευστή, καθώς μας λένε, του Αλφρέδου Νομπέλ, αυτού του ανθρώπου που μπόρεσε να εξαγοράσει την αναπόφευκτη βία με τη μεγαλοσύνη της καρδιάς του.

Σ' αυτόν τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους.

 Πρέπει ν' αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται.

Οταν στον δρόμο της Θήβας ο Οιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα και αυτή του έθεσε το αίνιγμά

της, η απόκρισή του ήταν:

Ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας.

Εχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε.

Ας συλλογιστούμε την απόκριση του".

 

 

Image Hosted by ImageShack.us

 

«Ο Πόρος έχει κάτι από τη Βενετία: κανάλι, επικοινωνία ανάμεσα στα σπίτια με

      βάρκες, χλιδή, νωχέλεια, αισθησιακός πειρασμός, τόπος για διακεκριμένους   

   διεθνείς ερωμένους». Σεφέρης

Γιώργος Σεφέρης
Σχόλια

29/01 17:29  PREMIUM
Μισός αιώνας εκ...ΤΟΤΕ...

Η οριστική <<Άλωση>> είχε ξεκινήσει...
29/01 18:01  elenitsa 1
Η αλωση ξεκινησε επι Ραλλη,Discount.Κι υστερα περασε στο ...fast forward.
29/01 18:19  PREMIUM
Μιας και...<πιάσαμε> Σουηδία...

Θα παρακαλούσα καλέ μου φίλε σχετικά με κλασσική μουσική αφιέρωμα-πάντρεμα Grieg (Νορβηγία) Piano Concert in A minor op.16 και Γιάννη Κωνσταντινίδη στις διασκευές στα <<Κάτω στο γιαλό και Θάλασσα τους θαλασσινούς>>...

Για τη σύγκριση και μόνο...
29/01 18:29  PREMIUM
Μόνο όχι σε γιουτιούμπια κάτι σαν το "Σε θέλω εδώ" στην μπαριέρα του μπλοκόσπιτου...

Ευκολότερα...προσβάσιμο από το φίλο σου που τα αποφεύγει :-)
29/01 18:34  Goldmine
Kαλησπέρα παιδιά κι ευχαρισώ για τη συμμετοχή σας.
Μέχρι αύριο βράδυ θα παίζω...εκτός έδρας.

."Έφαγα" μια χιονοθύελα άλλο πράγμα σήμερα στις 4:00 το πρωί, πηγαίνοντας για αεροδρόμιο... Γράφω από λαπτοπ και δεν έχω δυνατότητα για πολυτέλειες.

Αύριο βράδυ θα φροντίσω τα αφιερώματά σας (@φίλε bpistol city δεν σε ξέχασα -montigliani, @Disc, δύσκολα μου βάζεις...Θα το προσπαθήσω.

Φιλιά σε όλους!
29/01 22:01  pol
Σεφέρης ποιητής υμνητής του υγρού στοιχείου και του λαμπρού φωτός του Αιγαίου.Μαζί με το Ελύτη ανέδειξαν την φωτεινότητα της ψυχής του Έλληνα Θαλασσινού!
Όλοι το τραγουγήσαμε...
..Με τι καρδιά,με τι πνοή,
τι πόθους και τι πάθος
πήραμε τη ζωή μας λάθος
κι αλλάξαμε ζωή! Σεφέρης

..Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε,
μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε.
Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!
Ελύτης
29/01 22:09  pol
...βελάκια αιχμηρά,...αστείρευτες ελπίδες.
29/01 22:20  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Να προσθέσω σεμνά και τον Άγγελο Σ. για ισορροπία με εμάς τους "βουνίσιους Φωκαείς"... (βλ. άρθρο 57. του Προμηθέα)...
30/01 00:25  pol
Η "αγία ρομφαία",η"βροντώδης αστραπή" κύριε Τριαντάφυλλε.Μαζί σας!
Εμείς <<οι αλμυροί>>φοράμε το μαύρο ναυτικό σκούφο!Το βρίσκει και ο μικροβιολόγος!
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
12 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις