Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Έρμαν Έσσε: "Ωριμάζοντας γινόμαστε όλο και νεώτεροι"
1255 αναγνώστες
Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2008
17:25

Αυτή τη βδομάδα, φίλες και φίλοι, για ευνόητους λόγους και με τη σεμνότητα που επιβάλλουν οι περιστάσεις το blog θα ασχοληθεί με αφιερώματα σε βιβλία, έργα τέχνης και κλασσική μουσική.  Οι συνεργασίες σας και οι απόψεις σας στα θέματα που θ΄ ανεβαίνουν είναι εξαιρετικά ευπρόσδεκτες.  Η ατμόσφαιρα είναι βαριά γύρω μας, το βώνουμε γενικά. Η Ελάδα νοσεί ψυχικά... Η τέχνη είναι λύτρωση. Το κακό εξισοροπείται με το θετικό. Ας ανεβάσουμε το επίπεδο της ζωής μας, ρίχνοντας μια ματιά σε πνευματικές δημιουργίες που εξευγενίζουν το πνεύμα.  Φτάνει πια τόση αρνητική φόρτιση, μονόπλευρα.

Quiz: Γράψτε εν συντομία στα σχόλια την πιο όμορφη και θετική εμπειρία της μέρας σας: Μια εικόνα, ένα άκουσμα, ένα συμβάν. Όλα όσα απλά μπορούν ν΄ αλλάξουν τη διάθεση, Πάντα υπάρχουν ευχάριστα διαλείμματα...

 

«Όταν κάποιος έχει πια γεράσει κι έχει εκπληρώσει την αποστολή του, τότε δικαούται να συμφιλιωθεί γαλήνια με το θάνατο. Δεν έχει ανάγκη τους ανθρώπους. Τους ξέρει, αρκετούς είδε. Αυτό που χρειάζεται είναι η γαλήνη...» Στα λόγια του Κινέζου Μενγκ Χσία κρύβεται μια βαθιά ειρωνεία. Κι ο Έσσε, που τα χρησιμοποιεί, αφουγκράζεται τους αιώνιους νόμους της φύσης, της γέννησης και του θανάτου, της φθοράς και της αναγέννησης. Στο κείμενο αυτό ο μεγάλος στοχαστής και συγγραφέας συμφιλιώνεται με τα γηρατειά κι ανακαλύπτει ότι «η αλήθεια είναι ένα τυπικά νεανικό ιδεώδες» ενώ αντίθετα η αγάπη είναι ιδεώδες του ώριμου ανθρώπου, αυτού που προσπαθεί «να είναι έτοιμος και πάλι για τη διάλυση και το θάνατο...»

Ο Έρμαν Έσσε άρχισε να γράφει για τα γηρατειά πολύ νέος: μόλις 43 ετών. Ίσως ήταν νωρίς για να αρχίσει τη μακρά συνομιλία του με τη φθορά, την προετοιμασία του για το θάνατο, πολύ περισσότερο αφού θα ζούσε ώς τα ογδόντα πέντε του χρόνια. Όμως οι στοχασμοί του, αν και, φορές, μελαγχολικοί, απέχουν πολύ από την απαισιοδοξία και ακόμη περισσότερο από την απόγνωση· δεν εξεγείρεται απέναντι στο γήρας, δεν εναντιώνεται στην κοινή ανθρώπινη μοίρα. Αντίθετα, βλέπει την ωρίμανση σαν μια διαδικασία μεταβολής και, γιατί όχι, αναγέννησης.

Τη σχετικότητα της ηλικίας τη γνωρίζει: «Όλοι οι προικισμένοι και πιο ξεχωριστοί άνθρωποι είναι πότε γέροι και πότε νέοι, έτσι όπως είναι πότε χαρούμενοι και πότε λυπημένοι», και φυσικά «τα γηρατειά δεν είναι χειρότερα από τα νιάτα, ο Λάο Τσε δεν είναι χειρότερος από τον Βούδα, το μπλε δεν είναι χειρότερο από το κόκκινο». Αρκεί να τα ζήσει κανείς όπως τους πρέπει, κατανοώντας την ουσία και τις προκλήσεις τους, μη ευτελίζοντάς τα. Εξάλλου τα γηρατειά μάς πλουτίζουν μ' ένα αίσθημα Ιστορίας· συχνά μας χαρίζουν πληρότητα και γαλήνη - άλλο ένα δώρο της ζωής, που αξίζει να το γευτούμε. Έργο ηπιότητας και μεγαλειώδους αυτάρκειας, το βιβλίο αυτό του Έσσε, μια σύνθεση από ιστορίες, παραβολές, ενθυμήσεις, σύντομα ποιήματα, αφορισμούς και στοχασμούς, μας θυμίζει ότι, όπως και να το κάνουμε, «η καρδιά μέσα στον αποχαιρετισμό θεραπεύεται.»

 

Σχόλια

28/01 17:35  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Το πρωί συνδέθηκα με το blog μου από το ΕΜΠ. Ήταν η ώρα όπου οι Σπουδαστές /ριες με επισκέπτονται για απορίες. Τους έδειξα το χθεσινοβραδυνό διάλογο, εν τη απουσία μου και ενθουσιάστηκαν... Στη συνέχεια περιηγηθήκαμε για λίγο και σε άλλα αξιολογότερα blog. "Έπεσαν από τα σύννεφα"...
28/01 17:52  EASY RIDER ( GARV )
η πεμπτη συμφωνια του μπετοβεν ειναι η συνεισφορα μου .
www.youtube.com/watch?v=zhcR1ZS2hVo
5*
28/01 17:55  piggy
Τριανταφυλλε αλλη φορα να μας λες να παιρνουμε και εμεις μερος στις συζητησεις.
goldmind το θεμα σου ταιριαζει απολυτα και για το χρηματιστηριο και για αυτην την πενθιμη μερα λογο χριστοδουλου
28/01 18:01  bristol city
φιλε goldmine με συγκινεις...απο τους αγαπημενους (ισως επειδη ηταν και απο τους πρωτους) αν και κατηγορηθηκε για την παιδικοτητα στο γραψιμο του ...εγω ηταν αυτη ακριβως που αγαπησα...αγαπημενο ολων το Λυκος της Στεππας
28/01 18:43  Goldmine
Καλησπέρα φίλοι μου.

Ερμή, φτερωτέ και γοργοπόδαρε, η ευκινησία σου ανάμεσα στα διαφόρα θέματα με εκπλήσσει. ¨Εχεις πάντα λόγο και θέμα ...Χαίρομαι με τη χθεσινή μαρτυρία. Άντε να μην ισοπεδώνονται όλα...Για ποιο διάλογο μιλάς;

@Φίλε garv εύγε!

@Πίγγι να και μια μέρα που δεν καλαμπουρίζεις και δε γελάς..Μου κακοφαίνεται, αλήθεια...

@Αγαπητέ bristol city καλωσόρισες στην παρέα μας. Με ωραίο δόλωμα σε ψαρέψαμε...έεε;;;
Συμφωνώ για το "Λύκο της Στέππας"
Νάσαι πάντα καλά!
28/01 19:22  evie
Το δυσάρεστο νέο το έμαθα από μία μαθήτριά μου που συνάντησα στις 7:30 το πρωί καθώς περπατούσα τα 2,5 χιλ για το σχολείο.
Καλημέρα, κυρία, νάρθω μαζί σας κι εγώ με τα πόδια;
Ναι, παιδί μου, αλλά μήπως κουραστείς; Πήγαινε με το λεωφορείο καλύτερα.
Όχι, κυρία, θάρθω μαζί σας.
...Έχω περπατήσει ξανά, όταν είχα πάει, με τους δικούς μου, για προσκύνημα στον Άγιο Νικόλαο στα Σπάτα!
Το μάθατε, κυρία; Πάει ο Χριστόδουλος! Τον αγαπούσαμε πολύ, κυρία...
Η φωνή του είχε αυτό το αυθόρμητο ράγισμα που προκαλεί το παράπονο ενός παιδιού...
(Γι΄ αυτό λέμε ότι οι στιγμές είναι μοναδικές, δεν υπήρχε καλύτερος τρόπος να μάθω αυτήν την είδηση, παρά μόνο από το στόμα ενός παιδιού που τόσο αγάπησε αυτός ο άνθρωπος)
28/01 19:28  Goldmine
Evie με συγκίνησες!
28/01 22:27  pol
Το πρωί πήγα στην 88χρονη μητέρα μου να την δω και να της ετοιμάσω διάφορα απαραίτητα.Την ώρα εκείνη ανοίγει η πόρτα,μπαίνει η γειτόνισσα και ρωτά:-Γιατί χτυπά λείψανο σήμερα;Ποιος πέθανε;
Και απαντά η μητέρα μου:-Ο μεγάλος παπάς,ο πιο μεγάλος παπάς απ όλους.
*λείψανο=πένθιμο χτύπημα καμπάνας
28/01 23:02  Goldmine
Σήμερα καταθέσατε πολύ συγκινητικές μαρτυρίες! Πολ και η δική σου...Ανθρώπινη, νησιώτκη, αυθεντική! Με άγιξε!
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
9 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις