Η θέση του χρηματιστή, στην Αθήνα της δεκαετίας 1940-΄50, ήταν το ίδιο δραματική, σαν του υπαλλήλου της Lehman Brothers το 2008, όταν έσκασε το κανόνι της χρεοκοπίας της.

Η Κατοχή κι ο Εμφύλιος εξουθένωσαν με μύρια βάσανα την ικανή τάξη των χρηματομεσιτών, όπως και τους περισσότερους Έλληνες.

Οι πληγές της Οικονομίας, ξεκινώντας από τους κατακτητές και καταλήγοντας στην αλληλοεξόντωση του λαού είχαν οδηγήσει το Χρηματιστήριο σε τέλμα και την τάξη των χρηματιστών σε απελπισία.

Ανυπέρβλητα ήταν τα εμπόδια που οδήγησαν στην κατάπτωση του Χ.Α.Α. Αλλά το αγκάθι της χρυσοφιλίας με την προνομιακή μεταχείριση λίγων μόνο χρηματιστών για τις μεσιτείες στη διακίνηση λιρών, από την Τράπεζα της Ελλάδος, αποτέλεσε τη χαριστική βολή του κλάδου.

Δεκάδες χρηματιστές, για περισσότερο από μια δεκαετία, γνώρισαν την εξαθλίωση, την ταπείνωση, την ανέχεια, τη φτώχεια και τη στέρηση σε ατομικό και οικογενειακό επίπεδο.

Το φαινόμενο της χρυσοφιλίας αναπτύχθηκε λόγω της κατάρρευσης της δραχμής στα κατοχικά χρόνια και στον Εμφύλιο οπότε η χρυσή λίρα επικράτησε ως μέσο συναλλαγής των ανθρώπων και ως μέσο αποθησαυρισμού.

Για αρκετά χρόνια, μέχρι το 1953, όλες οι συναλλαγές συμφωνούνταν σε λίρες, εξαιτίας της προτίμησης του κόσμου σ΄ αυτές παρά τα μέτρα που κατά καιρούς λαμβάνονταν για να περιοριστεί η κυκλοφορία τους.
 


 
Κουμπαράδες από τη συλλογή του Αρχείου της Εμπορικής Τράπεζας
 


Το επίσημο κράτος και η Δικαιοσύνη είχαν παρέμβει άπειρες φορές για την πάταξη της ανεξέλεγκτης κερδοσκοπίας, παράπτωμα που συνήθως το φόρτωναν στις πλάτες των ανθρώπων του Χρηματιστηρίου.

Τα όσα εξωφρενικά συνέβαιναν ήταν αδιανόητα για τους κοινούς θνητούς. Φαντάζεστε την τιμή της λίρας να ανεβαίνει όχι απλά 100% αλλά εκατό φορές σε ένα χρόνο και την τιμή της μετοχής της Εθνικής Τράπεζας να σκαρφαλώνει αρχικά στα 3.000.000 δραχμές μέχρι να απογειωθεί σε κάποια τρισεκατομμύρια χωρίς αντίκρισμα ;

Χαρακτηριστικό είναι πως ο κατοχικός υπουργός Οικονομικών Σ. Γκοτζαμάνης, σε συνέντευξη Τύπου, έξω φρενών από τις αλλεπάλληλες συλλήψεις χρηματιστών, καταφέρθηκε κατά του Χρηματιστηρίου με τους κακούς Έλληνες συγχέοντας τους νόμιμους δημόσιους λειτουργούς του Χ.Α.Α. με τους «αεριτζήδες» που δρούσαν στην οδό Αριστείδου και στην αυλή του Χρηματιστηρίου.