Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


ΤΟ Ο -ΦΕΙΛΩ- ΣΤΟ ΦΙΛΟ....
7171 αναγνώστες
Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2007
14:41

 Το  ο - φείλω- στο φίλο ...Discount

          

 

             

 

 

Καλή και χαρούμενη Κυριακή!

 

Περνάει απ΄ το μυαλό μου τελευταία η σκέψη πως εμείς , τα «νέα φρούτα» των μπλογκς,  μπορεί να γινόμαστε και φορτικοί μερικές φορές, στην προσπάθειά μας να γράφουμε καθημερινά, έχουμε δεν έχουμε έμπνευση.

 Όταν ξεκίνησα το μπλοκ, ανιδιοτελώς, χωρίς καμία σκοπιμότητα και υπολογισμό, έθεσα  τους ακόλουθους όρους στον εαυτό μου:

  1. Να γράφω όταν έχω έμπνευση.
  2. Να σέβομαι τη γλώσσα και τις αρχές μου για την αξιοπρέπεια, τον αυτοσεβασμό και το σεβασμό για κάθε άνθρωπο.
  3. Να  διατηρώ την ποιότητα
  4. Να συμβάλω στην προώθηση της γνώσης και της τέχνης.
  5. Να εκφράζω και να ακολουθώ τον εαυτό μου.
  6. Να δημοσιεύω εμβόλιμα τις δημιουργίες μου (ποιητικές, χρηματιστηριακές, συγγραφικές δημοσιογραφικές, καλλιτεχνικές, αρθρογραφίες κλπ.).
  7. Να είμαι κοντά στη θεματολογία του Κάπιταλ.
  8. Να απολαμβάνω με σεβασμό, χιούμορ και χαρά την επικοινωνία μου με φίλους του μπλογκ.

Απολογισμός

 

Δοκίμασα πολλά, διαφορετικά πράγματα.

Παρασύρθηκα πολλές φορές σε άγνωστα μονοπάτια.

Ξέφυγα, ενδεχομένως, συχνά από τα χρηματιστηριακά.

Απόλαυσα όμως τους διαγωνισμούς μας τα Σαββατοκύριακα και τις πλάκες μας.

Πήρα κι έδωσα χαρά.

Κάποιες φορές με συνεπήρε και ο οίστρος της δημοφιλίας.

Αλλά έβαλα φρένο. Δεν είναι για μένα αυτό το ζητούμενο .

Κατέληξα πως το πιο βαρύ είναι να γράφεις επειδή πρέπει.

Αν με χάνετε, πού και πού, είναι γιατί προκύπτουν άλλες υποχρεώσεις,

είναι γιατί πρέπει να τηρούνται οι ισορροπίες της ζωής, απαρέγκλιτα.

 


 

Μην καταντήσουμε έτσι!

Άκουσα προχθές πολλά για τα εξαρτημένα παιδιά του διαδικτύου. Ανέρχονται σε ποσοστό 18% στην Ευρώπη. Ένα στα πέντε παιδιά χρήζει ψυχολογικής υποστήριξης, Συμπτώματα: Κοιμούνται με τα ρούχα, είναι ευερέθιστα, γίνονται επιθετικά, δεν πλένονται, πάσχουν από κατάθλιψη, παραμελούν τα μαθήματα κ. ά.

Η εξάρτηση για μικρούς και μεγάλους είναι σαν το δόκανο. Χρειάζεται προσοχή πριν πέσει κανείς μέσα. Μετά είναι ήδη αργά.  Ο κίνδυνος δεν αφορά μόνο τα μικρά αλλά και τα μεγάλα παιδιά...


 Έρχονται γιορτές. Είναι ένα κομμάτι του χρόνου που το βιώνω έντονα από παιδί, γεμάτο από ετοιμασίες, χαρά, ψώνια, δουλειές, δώρα, φίλους, κανά ταξίδι, και λίγη παραπάνω διασκέδαση.

 

Συνεπώς, θα  γράφω εδώ αραιότερα γιατί δεν θέλω να χάσω το ραντεβού μου με τη ζωή και τους ανθρώπους μου.

 

Ξέρουν οι συνάδελφοι μπλόγκερς ... Κάθε ανέβασμα θέματος στο μπλογκ θέλει τις ώρες του και τον κόπο του. Ειδικά τα άρθρα που γράφουμε μόνοι μας, όπως και οι φωτογραφίες και τα βίντεο. Και είναι εργασίες που γίνονται καθαρά από χόμπι.

 

Έχω πολλά, ανεξάντλητα και όμορφα πράγματα ακόμα  να μοιραστώ  μαζί σας κι αν δεν έχω θέμα, έχω κάθε φορά να αποθέσω ένα  μικρό κομματάκι απ΄την καρδιά μου με πολύ θετική φόρτιση.

 

Σας ευχαριστώ που με την προτίμησή σας βαδίζουμε καλά και περνάμε ευχάριστα. Ευχαριστώ τον Κάπιταλ που παραχώρησε στον καθένα μας τη γωνιά του και μας φιλοξενεί εδώ τόσο διακριτικά.


Από τα πιο ευχάριστα της υπόθεσης είναι όταν δημιουργούνται γνήσιες φιλίες ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν γνωρίζει ο ένας ούτε το όνομα του άλλου.

 

                             Ένας τέτοιος φίλος για μένα είναι  ο Discount!

 

Αινιγματικός και γριφώδης μέχρις άκρων, με υπονοούμενα που σε χτυπάνε καταμέτωπο χωρίς να σου αφήνουν περιθώρια αντίδρασης (όλα τα πιάνω...σε προειδοποιώ!), με το δικό του στυλ, με ευρυγνωσία και φιλομάθεια, με άποψη που τον κάνει δυσάρεστο συχνά σε πολλούς, με νοσταλγικότητα για το ΤΟΤΕ και συναισθηματισμό χωρίς εκπτώσεις,  είναι πια απ΄τις πιο σταθερές φυσιογνωμίες εδώ και μας έχει επιβάλλει την παρουσία του θέλουμε δε θέλουμε:-). Μας παρασύρει στους ρυθμούς των αγαπημένων του ποιοτικών τραγουδιών, αγαπά το ραδιόφωνο, δίνει μια νότα ποιότητας και γνώσης στις επιλογές του.

 

Δεν σας κρύβω πως ντρέπομαι κάθε φορά που αναφέρεται σε μένα στο μπλοκ ή στο φόρουμ με ιδιαίτερη εκτίμηση, σε βαθμό που μπορεί να θεωρηθεί παρεξηγήσιμο.

 

Δεν επιδίωξα τη φιλία του, δε μιλάμε με μηνύματα δεν…δεν…Ξέρω, όμως, πως είναι ένας φίλος που αποδέχεται το διαδικτυακό μου προφίλ, με νοιάζεται και είναι κι ο μόνος που με θυμάται όταν λείπω.

 

Δεν θα ήθελα να τον γνωρίσω από κοντά για να μη χαθεί η γοητεία... Από δεκάδες καλούς, διαδικτυακούς φίλους στο παρελθόν, δεν έμεινε ούτε ένας, μόλις γνωριστήκαμε καλύτερα και άρχισαν οι ανταγωνιστικές βλέψεις και τα συμφέροντα. Το δίκτυο είναι ψυχρό και απρόσωπο. Και ο χώρος του χρηματιστηρίου δεν ευνοεί τις φιλίες. Ο ανταγωνισμός είναι κυρίαρχος.

 

Θέλω να κρατήσω αυτό το μπλοκ με σεβασμό στις αρχές μου, στις αρχές του «μπλόγκινγκ» και σε σας που μας κάνετε την τιμή να επισκέπτεστε τις σελίδες μας. Το μεγάλο  μου μειονέκτημα ή πλεονέκτημα είναι πως αν δεν βάζω καρδιά και αλήθεια σ΄ αυτό που κάνω δεν πετυχαίνει. Κι έτσι οφείλω να συνεχίσω...

 

Εκτός θέματος και σήμερα...στην καρδιά του χειμώνα θα σας ταξιδέψω λίγο πίσω, στα καλοκαίρια τα ζεστά ,με ένα αφιέρωμα που ξέρω πως θα βρει μια θέση στην καρδιά σ Discount!

 

                                    Ο Goldmine  έπραξε ως  Ο! –ΦΕΙΛΕ, Ω! ΦΙΛΕ!

 

         

 

                               

  1η Αυγούστου 2007. Περιμένοντας το δελφίνι…

 

Χαρά Θεού η ηλιόλουστη μέρα. Θάλασσα να την πιεις στο ποτήρι . «Καφέ Απερίχου» στον Άγιο Κήρυκο της Ικαρίας. Μπουνάτσα η θάλασσα, σπάνιο πράγμα.  Ο χρόνος εδώ κυλάει αργόσυρτα σαν τους αργοκίνητους κατοίκους. Eνα  τέταρτο σου φαίνεται σαν μία ώρα. Καρτερικός ο κόσμος στην Ικαρία, χωρίς ανασφάλειες. Εξοικειωμένος με τους κινδύνους. Πρωί - πρωί πρωτομηνιά, με το καραβάκι απ΄ τα Θέρμα στον Άγιο Κήρυκο. Κάνει δεν κάνει πέντε λεπτά. Νησί, θάλασσα, Αιγαίο, ήλιος. Το τετράπτυχο της καλοκαιρινής ευωχίας….


 

Αυθεντικός διάλογος  λαϊκών θυμόσοφων θαμώνων στο καφέ Απερίχου:

 

"Πρώτος:- Ακριβά, βρε παιδί μου, τα φασολάκια.

Δεύτερος:- Δεν πάω καλύτερα στο χωράφι να βοσκήσω άγριο ξινo-τρίφυλλο  παρά να πληρώσω 7. ευρώ τα φασολάκια;

Τρίτος:- Δεν τρώω καλύτερα κατσίκι πούχει  8€ και έχει βοσκήσει και στα πράσινα; Έτσι τρώω και πρασινάδα…..

Τέταρτος: Άστον αυτόν αγοράζει κάθε τέσσερα χρόνια παπούτσια... Περιμένει να λιώσουν και δεν τα πετάει. Καθώς φαίνεται με εγχείριση θα του τα βγάλουνε……".


 

Η αύρα έρχεται φορτωμένη μυρωδάτη αρμύρα. Ρουφάς αυγουστιάτικη φρεσκάδα. Θάλασσα μυρίζει ο αγέρας. Το άγαλμα του Ίκαρου καθώς ορθώνεται πανύψηλο στο λιμάνι του Άγιου κάνει ιπτάμενες τις ελπίδες μας. Το χειμώνα οι Ικαριώτες είναι ευχαριστημένοι με τη ζωή τους εδώ. Τα βράδια μαζεύονται και κουβεντιάζουν στα καφενεία. Αλληλοπειράζονται, ανταλλάσσουν  πολιτικολογίες και  ατάκες  και μετά στα σπίτια τους ανταλλάσσουν  βεγγέρες και διασκεδάζουν. Λατρεύουν το χορό και τα πανηγύρια τους!

 

            

 

 

Από πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμονα, 27 Ιουλίου, στην Ικαρία, όπου όταν σηκωθούν για τον "Ικαριώτικο χορό" εκστασιάζονται μικροί και μεγάλοι...Άλλο πράγμα αυτός ο Ικαριώτικος! Μέγα  ελιξήριο!

 

                                                                     ΙΚΑΡΙΩΤΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ  

 

 Ο ήλιος τόσο καθάριος, θεραπεύει τις οφθαλμοπάθειες. Δεν χρειάζονται εδώ  γυαλιά. Είναι τόσο φωτεινός που τα κάνει όλα ορατά και διάφανα. Αμφιθεατρικά χτισμένος ο Άγιος Κήρυκος μ΄ ένα κόσμο που δέχεται αδιαμαρτύρητα τη μοίρα του. Πιο γνήσιοι άνθρωποι απ΄ τους άλλους των μεγαλουπόλεων,  πιο αυθεντικοί πιο αληθινοί σαν τη φύση, χωρίς σκοπιμότητες, υπολογισμούς και πονηράδες. Είναι  εδώ το ναι, ναι και το ου, ου.

 

Εδώ δεν έχουν περιττές ευγένειες. Έχουν όμως περισσότερο σεβασμό στον άνθρωπο από τους «χαρτογιακάδες" των πόλεων. Επικοινωνούν μεταξύ τους με γνήσιο ενδιαφέρον ανεπιτήδευτο και φυσικό. Θερμόαιμοι, αψείς, ερωτικοί. Αίσθηση απελευθέρωσης. Ουφ! απελευθερώνεσαι από συμβατικότητες, προκαταλήψεις, κρυψίνοιες, αρνήσεις. Φτου ξελευτερία!

 

Εγκληματικότητα μηδενική. Ο Βαγγέλης ο πραματευτής έρχεται στα Θέρμα απ΄ τη Χαλκίδα κάθε χρόνο. Αφήνει την πραμάτεια του μέρα, νύχτα ξεσκέπαστη στο ύπαιθρο. Ό,τι πάρεις ένα ευρό. Κανείς δεν πλησιάζει να κλέψει.

 

«Καλό μήνα» φωνάζει ο διπλανός μου. Ώρα 9 και κάτι… πρωινή. Το πέλαγος σε καλεί. Ξυπνά τις αισθήσεις. Ξυπνά το Αιγαίο στις φλέβες μου. Παππούδες και πατέρας καπεταναίοι. Αιγαιοπελαγίτικες μορφές, αγαπημένες αλλά όχι ξεχασμένες.

 

               

 

 

60 χρόνια καϊκτζής ο καπτάν Μιχάλης! Όλη η Ικαρία γνωρίζει την ατάκα του: "Άλλος για τον Άγιο...."  κάθε φορά που φορτώνει το καραβάκι για τη διαδρομή Θέρμα-Άγιος...

 

Μπροστά στα μάτια μου το καΐκι κάνει στροφή για τα Θέρμα, αφού αποβίβασε τους λιγοστούς επιβάτες. Το σκαρί έχει το χρώμα του ξύλου με πορτοκαλιά σωσίβια να κρέμονται σαν στολίδια. Είναι καμαρωτό και περήφανο. «Παναγιά η Αιγιοπελαγίτισσα», γράφει στο πλάι του.

 

Μια μέρα όμορφη ξεδιπλώνεται μπροστά μου. Μέρα λουσμένη Αιγαίο. Περιμένω το δελφίνι για τους Φούρνους. Έχω ακούσει τόσα για κει. Θέλω να τους γνωρίσω καλύτερα. Έχω μια μέρα μπροστά μου δική μου. Μια ζωή και μια αιωνιότητα!

 

Φούρνοι! Στο αρχοντικό της κυρά Κρινιώς. Καφές, ψωμί με μέλι, το καλύτερο της Ελλάδας. Μπροστά τα ψαροκάικα. Σ΄ ένα τελευταίο καθαρίζει τα δίχτυα ο ψαράς μεσήλικας και βγάζει σκορπιδάκια από δεύτερο χέρι αλλά ζωντανά. Πλησίασα και του μίλησα αλλά δεν τα πήρα. Ήθελα κάτι καλύτερο, του  είπα.

 

Κουράγιο κι εμπιστοσύνη σου εμπνέουν οι λιγοστοί κάτοικοι. Τίμιοι κι αξιοπρεπείς κρατάνε από φυλή κουρσάρων και πειρατών, λένε και δεν έχουν καμιά σχέση με τους Ικαριώτες.

 

Άργησε ο ελληνικός που παράγγειλα. Ο λόγος; Ήταν, όπως μου εξήγησε ο σερβιτόρος,  πως τον ξανάφτιαξε, γιατί δεν του άρεσε που ρίξανε μέσα τη ζαχαρίνη αυτοί οι ίδιοι. Ήθελε να μου την φέρει να την ρίξω εγώ. Μάλιστα! Σημασία στη λεπτομέρεια, σε μια ξεχασμένη νησίδα, σημαδούρα για το σινιάλο της σκληρής ζωής του ναυτικού και της πικρής μοναξιάς, στην οποία τους έχει καταδικάσει ιδιαίτερα τους χειμώνες το ανάλγητο κράτος!

 

 Πολυτέλειες σε πολυτελείς, ακριτικές γωνιές της Ελλάδας! Όσο για το μέλι που μου σερβίρισαν δεν ξέρω αν ήταν απ΄ τους Φούρνους ή τη Βουλγαρία, όπως οι καχύποπτοι λένε, αλλά δεν περιγράφεται η θεσπέσια αρωματική του πανδαισία.

 

            

 

 

Τα πνευμόνια μου διαμαρτύρονται ευχάριστα απ΄ το πολύ οξυγόνο. Το κύμα κόπασε λίγο. Ήταν 'εφτάρι" το πρωί τα μποφόρ στη γλώσσα των ντόπιων. Το ιστιοφόρο του υιού Τσακαλωφά (στη φωτογραφία) –γένος ναυτικών καταγόμενο απ΄την Πόλη - ξεφόρτωνε κι αυτό κάμποσους ξένους. Φεύγω για την παραλία. Για το Κάμπι.…

 

Νισάφι! Δεν το αντέχω πια  τόσο Αιγαίο!

 

 


 

 Και  το παρακάτω σου το  χρωστάω Ντισκάουντ. Πατσίσαμε. Δε δέχομαι πια παραγγελιές:-)

                                                                                                   

 

 

 

Η "εκδίωξη των εμπόρων από το ναό"  νομίζω πως θεματολογικά ταιριάζει στο αντικείμενο της ενασχόλησής μας σε αυτό το χώρο. ¨Ενα φραγγέλιο χρειάζεται στο χρηματιστήριο, από καταβολής του...αλλά μόνο στη Δευτέρα Παρουσία θα το δούμε και ίσως...

 

 


Από τον τάφο του Γκρέκο

                        

 «Ω διαβάτη, αυτός ο ωραίος τάφος, ο θόλος από πορφυρίτη, απ’ το σύμπαν κλέβει
το πιο περίφημο πινέλο, αυτό που έκαμε τη ζωή να σφύζει στο ξύλο και στο πανί.


Το όνομα αυτό, που είναι άξιο για μια πνοή  πιο ισχυρή από εκείνη που γεμίζει τη σάλπιγγα της Φήμης, απλώνεται και λάμπει πάνω σ’ αυτό το μάρμαρο το βαρύ. Γονάτισε και προχώρησε.


Εδώ βρίσκεται ο Γκρέκο. Η μελέτη του έδωσε τα μυστικά της Τέχνης, η Τέχνη του αποκάλυψε τα μυστικά της φύσεως, η Ίρις του έδωσε το χάρισμα των χρωμάτων, ο Φοίβος το δώρο του φωτός και ο Μορφέας του χάρισε τις σκιές του».

 

Καλό σας απόγευμα φίλες και φίλοι! Μου λείψατε!

 

Φιλικά και απολογητικο-συναισθηματικά !

 

Goldmine

 

 

 

 

 

 

 

Σχόλια

09/12 15:51  PREMIUM
Σε..."πιάνω" παρομοίως φίλε...

Για την Ικαρία και τους Φούρνους ουδέν σχόλιο...
Παραλίγο να με βγάλεις και...φωτογραφία εκεί στην...προκυμαία :-)

Για τον Γκρέκο...μόνο αυτό...
Πήρες...ΠΟΛΥ εύστοχη πρωτοβουλία...

Αλήθεια τί κατάφερε τελικά ο Χριστός μας ;;; Και ο ίδιος...κλονίστηκε αρκετές φορές ως...ΑΝΘΡΩΠΟΣ :-)

ΥΓ. Καλές Γιορτές φίλε από καρδιάς...
09/12 17:24  piggy
Καλος ηρθες goldmind συμφωνω απολυτος με τα γραφομενα σου κολημενοι με το ιντερνετ χανουμε πολλα πραγματα πιο αληθινα και εγω σαν νεος χρηστης επεσα με τα μουτρα.επειδη ζω σε εναν ξενο τοπο για μενα και οι παρεες μου ειναι περιορισμενες μπορω να πω οτι ειναι μια καλη συντροφια μεχρι να επιστρεψω στα πατρια εδαφη.
ομως εχει και πολυ καλες παρενεργειες οπως η γνωριμια με πολυ αξιολογα ατομα που καποια στιγμη θα συναντηθουμε 2 απο αυτα εισαι εσυ φιλε μου και ο discount οπως το ειπες παντα αινιγματικος και μυστηριος.θα ερθει ο καιρος να γνωριστουμε και να τουμε και απο κοντα.σας χαιρετω και σας ευχομαι καλο βραδυ
09/12 17:43  Goldmine
Όλοι οι επισκέπτες του μπλογκ μου, λογίζονται ως φίλοι καλοί και ευπρόσδεκτοι.

Με σένα Piggy και με τον Ντισκάουντ "δέσαμε" απρόσμενα και αδελφικά. Έτσι εύχομαι να συνεχίσουμε και να κάνουμε κι άλλους τέτοιους αληθινούς φίλους, γιατί υπάρχουν αρκετοί..

Χαίρομαι πολύ για τη φιλία μας!



09/12 19:55  MAG
εμενα με ξεχασατε δηλαδη??μπου μπου...
09/12 20:04  PREMIUM
Ο...φείλω στο φίλο και κάτι ακόμη...λόγω βιασυνης και όμορφης έκπληξης...:-)

Αυτή την προκυμαία την έχω συνδυάσει και με μία γνωριμία...

Μια κυρία που περίμενε το καίκι από Άγιο για...Θέρμα...φέτος το καλοκαίρι.
Στο "μεγάλο" μεσοδιάστημα διηγήθηκε σε μένα και στη γυναίκα μου τη ζωή της...

Δυο παληκάρια και ο σύζυγος...χαμένοι...
Σε πέντε λεπτά...εξιστόρηση μιας ολάκερης ζωής...

Αυτό το Αιγαίο...πώς το αντέχουμε ;-(

ΥΓ. Με εντυπωσιάζει φίλε ο μοναδικός "τρόπος" φωτογράφισης...σου.
"Πίσω" από τα..."πράγματα" με σεβασμό στα..."δρώμενα" και τους "πρωταγωνιστές" :-)
09/12 20:05  Goldmine
Φίλε MAG, είσαι κι εσύ στο club, "ψυχούλα"...
Τεστ ήταν!
Σε λίγο να δεις πόσοι θα γίνουμε...
09/12 20:20  Αli Baba
Να μαι κι εγώ.Πίγγυ κοντά μας.Αν και τσιφούτης, ο οικοδεσπότης είναι αξιόλογος.
09/12 20:30  Goldmine
Ωωωω! Παιδιά ο ιατρός της παρέας! Μα τι πλεονέκτης άνθρωπος!: "Αλλους έσωσε εαυτόν ου δύναται σώσαι" μου φαίνεται...
Είναι ο μόνος νικητής διαγωνισμού που με έβαλε στα έξοδα και συνεχίζει να με δουλεύει...
Το απόγευμα της Παρασκευής παρέλαβα απ΄τον Ελευθερουδάκη στην Πανεπιστημίου το βιβλίο του αλλά τον βασανίζω... και άμα δεν ανακαλέσει δεν θα του το στείλω...Άμα πια ...Και γράφει κάτι "Μυστικα των μετοχών της Σοφοκλέους" σκέτη favlo-τητα!
09/12 20:38  Goldmine
Φίλε Ντισκάουντ αυτός ο κόσμος εκεί διηγείται γενναίες, θαλασσινές ή άλλες ιστορίες ζωής και κινδύνου γνήσιες κι αυθεντικές. Έχω καταγράψει κάποιες και θέλω να τις εκδώσω, εν καιρώ...Φαεινή ιδέα έεε; Θα βάλουμε μαζί και το CD του Πίγγυ-DENOS1974.
Εσύ θα αναλάβεις τις δημόσιες σχέσεις για εξεύρεση χορηγού; Νάτη η νέα φιλική εταιρία!
09/12 20:54  Αli Baba
Εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν-ανακαλέσωμεν φίλε goldmine.
09/12 21:08  τσέρουλας
Με συγκινήσατε και τη γλυτώσατε.
Κλειστόν το εξωδικάδικο λόγω συναισθημάτων.
09/12 21:22  Goldmine
Άρχοντα, χαιρετώ σε!
Έπεσε και ο σκληρός της παρέας!
Απ΄το νομικό Τσέρουλα... γλιτώσαμε απ΄ το γιατρό πώς θα γλιτώσουμε; Μου λέτε;

Δε σου είπα MAG; Προσκλητήριο σήμανε με δόλωμα τον Ντισκάουντ...Είμαστε δυο, είμαστε τρεις είμαστε πολλοί!

Και τώρα τι θα κάνουμε χωρίς εξωδισκάδικο; Εύκολο είναι;
10/12 00:40  MAG
Ας ρωτησουμε τον discount,να δουμε τι θα μας πει...
10/12 01:05  PREMIUM
Τέρμα τα...εξώδικα ακόμη και για...πλάκα...

Αν δεν πάθεις με τα...δικαστήρια δε θα μάθεις !

Κοιτάτε στις Συζητήσεις τι τραβάω με το "σιωπηλό" δικαστομοναστεριστή :-)

ΥΓ. Goldmine σε θαυμάζω έψαξα το ιστορικό σου από περιέργεια και ούτε ένα μονάστερο !
Άντε μην αρχίσω πάλι τις...ζήλειες :-)
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
15 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις