Περίπατος μπροστά απ΄ τα ανάκτορα (σημερινή Βουλή),  στην Αθήνα του 1890

 
Α ν τ ί  π ρ ο λ ό γ ο υ

Για όσους επιλέγουν να διαβούν τον ποταμό Ρουβίκωνα του Χρηματιστηρίου, ως ριψοκίνδυνοι νέοι Καίσαρες, εμπνεόμενοι από το απαστράπτον όραμα της κατάκτησης της Ρώμης των κερδών, η πικρή αλήθεια είναι πως οι κακοτοπιές και οι ενέδρες ελλοχεύουν σε κάθε τους βήμα, κυρίως για τους ανυποψίαστους και παρορμητικούς.
 

 
 
 
 

Από τα δόκανα της εξαπάτησης δεν γλιτώνουν οι μορφωμένοι παρά μόνο οι πληροφορημένοι και οι πεπειραμένοι. Η «αμείλικτη διεθνής κερδοσκοπία» διαχρονικά, δεν ζητά curriculumvitae, δεν εξετάζει, δηλαδή, βιογραφικά σημειώματα, πανεπιστημιακές περγαμηνές και επιτυχημένες καριέρες.

 

Δεν έχει χρώμα, φυλή ή πατρίδα. Δεν ορρωδεί προ ουδενός. Μοναδικό της μέλημα έχει την αναζήτηση υποψηφίων θυμάτων στις τάξεις των αφελών και αδυνάτων.

 

Στο λεξιλόγιό της δεν υπάρχουν οι λέξεις :ανθρωπιά και συμπόνια αλλά τα ρήματα: καιροφυλακτώ, αναδιπλώνομαι και εξαπατώ.

 

Λειτουργεί δε με motto το: «Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται». Όπως στην περίπτωση του Ροϊδη, η οποία επιβεβαιώνει την αρχαιοελληνική άποψη πως απ΄το κομμένο δέντρο ο καθένας κάνει ξύλα…


 
Ο Ροΐδης, αποτελεί πλέον ιστορικό παράδειγμα, προς αποφυγήν, ενός ευγενή και επώνυμου δημοσιογράφου, συγγραφέα, εκδότη και υψηλόβαθμου κρατικού λειτουργού της εποχής του (διατέλεσε διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης), ο οποίος αν και εμβριθής λειτουργός του πνεύματος είχε τη διπλή ατυχία αφενός να τραυματιστεί σοβαρά από διερχόμενη άμαξα αφετέρου να πτωχεύσει από το Χρηματιστήριο, όπως αναφέρθηκε και στο προηγούμενο άρθρο: Ένας λόγιος εκδότης σε δίκη για μετοχές www.capital.gr/history_of_xaa/Default.a spx

Μέχρι που αναγκάστηκε, μετά από πολύχρονες δίκες, να «πάρει το νόμο στα χέρια του», κατά κάποιο τρόπο, και αναλαμβάνοντας προσωπικά την υπεράσπισή του, σε ρόλο αυτόκλητου δικηγόρου του εαυτού του, να απευθύνει εγγράφως, με μορφή επιστολής, ένα ιδιαίτερο δικανικό λόγο προς το δικαστήριο που χρήζει προσοχής και μελέτης από κάθε ασχολούμενο με τις αγορές διότι δεν είναι ψέμα πως οι «αιώνες αντιγράφουν αλλήλους»: