Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Αν κοιμηθώ νωρίς θα σηκωθώ νωρίς...
1821 αναγνώστες
Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009
06:36
 
 

 

Μια ακόμα λιόχαρη Δευτέρα του Νοέμβρη και σήμερα δίνει τα διαπιστευτήριά της στις αφεντιές μας όλο υποσχέσεις, και μηνύματα, κόντρα στη δυσθυμία, τη δυσπραγία και τη δυστοκία της γενικότερης κατάστασης, τόσο στα οικονομικά όσο και τα δημόσια θέματα.

Αν χαθεί κι η επλίδα τότε τι μένει;

Μια κάποια δυσλειτουργία στο μπλογκ, η απώλεια κάποιων θεμάτων που ανέβασα και άλλα τρεχάματα με κράτησαν κι αυτή τη βδομάδα εκτός του χώρου. 

Εν τούτοις, δεν παύω να τρέφω φρούδες... ελπίδες πως ίσως το χειμώνα που έχουμε τις «κλειστές μας» περισσότερο από τις άλλες εποχές, iσως τότε ξαναβρεί τη ροή της κι η ιστοσελίδα αυτή,  γεγονός που  δίνει μεν ικανοποίηση στον/στην  blogger αλλά απαιτεί σίγουρα υπερτριπλάσιο πολύτιμο χρόνο.

Ασφαλώς κι ο χρόνος είναι χρήμα.

 

Η χθεσινή μας εξόρμηση στο Πλανητέρο στις πηγές του Αροάνιου ποταμού, μέσα σε ένα ονειρεμένο δάσος από πλατάνια που πλαισιώνουν το ποτάμι  φούσκωσε τα πνευμόνια μας από καθαρό οξυγόνο. ώστε κοιμηθήκαμε νωρίς και ξυπνήσαμε νωρίς.

 

 

 

Πρόκειται για ένα ελκυστικό τοπίο με κελαρυστά νερά και φυσική ομορφιά και καθαρότητα, αιωνόβια πλατάνια και παρθένα βλάστηση, με παλιές  νεροτριβές και νερόμυλους, όχι πολύ μακριά από τα Καλάβρυτα και το χιονδρομικό κέντρο όπου οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν και καλό φαγητό αφού εκεί λειτουργεί υπό την σκέπη των πλατάνων και πεστροφείο-ιχθυοτροφείο.

Έτσι το ξύπνημα της Δευτέρας ήταν πιο ανάλαφρο μετά τη βουτιά στην καρδιά της φύσης κι όλο αδημονία για τα όσα φέρνει μαζί της η νέα εβοδμάδα.

Σας καλημερίζω και σας καλωσορίζω. λοιπόν, μ΄ένα καλό λόγο κι ένα ζεστό χαμόγελο και για όσους θέλουν να δουν τη συνέχεια της αρθρογραφίας ανεβάζω κι εδώ το τρίτο και προτελευταίο μέρος.

Καλημέρα σε όλους τους φίλους, τους βbloggers, τους σχολιαστές και τους επισκέπτες, καλή βδομάδα με υγεία, ειρήνη εσωτερική και παγκόσμια και με συνετές επιλογές. Χρηματιστηριακά δεν διάγουμε δα και τις καλύτερες μέρες...

Προσέχουμε γιατί δεν έχουμε...(χρόνο και λεφτά για χάσιμο).

 


Το χρήμα πολλοί εμίσησαν το κέρδος ουδείς



 

Ε ι σ α γ ω γ ι κ ά

Η συνοπτική εξιστόρηση του Λαυριακού σκανδάλου από τον ίδιο τον Ανδρέα Συγγρό, όπως καταγράφηκε στην αυτοβιογραφία του, με αναφορές στις διπλωματικές και επιχειρηματικές πτυχές της υπόθεσης ήταν το θέμα των δύο προηγούμενων παρουσιάσεων :

1.Η πρώτη μετοχή "φούσκα" με τη ματιά του Αν. Συγγρού

2. Το παρασκήνιο της εξαγοράς της εταιρείας Λαυρίου

Ακολουθεί η περιγραφή του Ανδρέα Συγγρού για τον παταγώδη τρόπο που ο ελληνικός λαός, για πρώτη φορά στην ιστορία του, κυριεύτηκε από τον πυρετό της «μετοχολαγνείας».

Το φαινόμενο αυτό, παρά τη χρονική αλλά και αναπτυξιακή απόσταση των 136 χρόνων, δεν διαφέρει από τις πρακτικές της χρηματιστηριακής έξαρσης του 1999.

Ως εκ τούτου, θα συνεχίσει να αποτελεί σημείο αναφοράς, μέτρο σύγκρισης και διαχρονικό μάθημα συνετής διαχείρισης για τους επενδυτές του μέλλοντος.

Η   μ έ θ η  γ ι α  τ ι ς  μ ε τ ο χ έ ς  τ ο υ  Λ α υ ρ ί ο υ

Όχι μόνο στην Αθήνα αλλά και στην Κωνσταντινούπολη κατέλαβε τους πάντες η μέθη της απόκτησης μετοχών της εταιρίας Λαυρίου.

 

Κωνσταντινούπολη, 1873
 

Έτσι, για πρώτη φορά από τη σύσταση του ελληνικού κράτους, στάλθηκε τόσο σπουδαίο χρηματόδεμα χρυσού από την Πόλη, αξίας άνω των 3 εκατομμυρίων φράγκων, για την αγορά μετοχών Λαυρίου από τη δημόσια εγγραφή. 
 

 Η δημόσια εγγραφή, μάλιστα, είχε τέτοια επιτυχία, που αντί για τις 50.000 μετοχές που διατέθηκαν, το κοινό γράφτηκε για 600.000 μετοχές.

Με πολλή δυσκολία το Συμβούλιο της εταιρίας μπόρεσε να διανείμει το 9% του ποσού των εγγραφών, καταβάλλοντας και μέρος των δικών του μετοχών.


Αξιοσημείωτο είναι πως ο Τύπος υπέθαλπε φήμες ότι ο Συγγρός ήταν ο μόνος κάτοχος άλλων 50.000 μετοχών. Έτσι όλοι στρέφονταν εναντίον του και τον προσέβαλαν με σκαιότητα σαν να είχε υπεξαιρέσει τον ελληνικό θησαυρό.

 

Η Αθήνα του 1873
 


Όπως ο ίδιος παραπονείται: «Πάντες δε μικροί και μεγάλοι αμέσως ή εμμέσως κατέληγον εις το δος μοι μερικάς μετοχάς δια να σιωπήσω. Ετήρησα πλήθος γραπτών τοιούτων αιτήσεων επί έτη τινά, αλλά μετά ταύτα τας κατέστρεψα δια να μη υπάρξει ποτέ παρ΄εμοί πειρασμός».

Η υπερτίμηση της μετοχής του Λαυρίου, αμέσως μετά την έκδοσή της, δεν ήταν σημαντική (γύρω στα 20 φράγκα, περίπου, ανά μετοχή), αλλά για την εποχή αυτή, που τα χρήματα είχαν δεκαπλάσια αξία – απ΄ ότι την εποχή που δημοσιεύτηκαν τα απομνημονεύματα Συγγρού γύρω στο 1908 - κέρδος 1.000 φράγκων από 50 μετοχές, θεωρούνταν απόκτηση μεγάλης περιουσίας.

Έτσι, πιεζόμενος από όλες τις πλευρές και για να κατευνάσει τις εμπαθείς κραυγές των απαιτητών εναντίον του, αναγκάστηκε να παραχωρήσει τα 4/50 της δικής του συμμετοχής στην εταιρία (2.000 μετοχές) και να αγοράσει άλλες 800 μετοχές με υπερτίμηση 20 φράγκων περίπου, για να τις εκχωρήσει κι αυτές χωρίς υπερτίμηση.

Όχι μόνο αφέθηκε παντελώς απροστάτευτος, - όπως ομολογεί με πικρία ο ίδιος - αλλά διέβλεπε και κάποια δόση χαιρεκακίας στη βοή, που είχε εγερθεί εναντίον του.


Σ τ ι γ μ ι ό τ υ π α  μ ε  τ ο ν   α ρ χ η γ ό  τ η ς  Α ν τ ι π ο λ ί τ ε υ σ η ς



Αξίζει, επίσης, να αναφερθούν οι επαφές του Ανδρέα Συγγρού με τον αρχηγό της Αντιπολίτευσης, Αλέξανδρο Κουμουνδούρο, με τον οποίον τον συνέδεε σχέση εκτίμησης κι ευγνωμοσύνης από παλιά, πριν ακόμη πάρει την απόφαση της εξαγοράς.

- Τον ρώτησε, λοιπόν, ο Συγγρός αν θα τον ενοχλούσε να δει να λύνεται το ζήτημα του Λαυρίου την εποχή, που στην εξουσία βρισκόταν ο αντίπαλός του, πρωθυπουργός Επ. Δεληγιώργης.

Κι ο Κουμουνδούρος, με μειδίαμα αγαθό του απάντησε: «Πήγαινε παιδί μου και γρήγορα αν δύνασαι να τελειώσεις την δουλειάν και μη σκοτίζεσαι από τα πολιτικά μας. Πήγαινε, μοι επανέλαβε και με την ευχήν μου». Για να συμπληρώσει:




 

 

                   « Μαλοκοπούμεν αναμεταξύ μας, εμείς οι πολιτικοί 

αλλά το αληθές συμφέρον του τόπου το γνωρίζομεν»! 


 

 

-
Με βάση αυτά ο Συγγρός νόμιζε ότι είχε εξασφαλίσει

την προστασία της Αντιπολίτευσης. Όταν, όμως άρχισε η

κατακραυγή σε βάρος του και είδε ότι μεταξύ των

εφημερίδων που καταφέρονταν εναντίον του ήταν και το

Εθνικό Πνεύμα του Κουμουνδούρου, έσπευσε να

παραπονεθεί στον Κουμουνδούρο.



Αυτός πάλι χαμογελώντας με αταραξία, του είπε:
 

 

 

«Κρίμα που είσαι Χιώτης. Σε νόμιζα πιο έξυπνο. Δεν χαίρεσαι όταν σε βρίζουν; Αυτό θα πει ότι σε υπολογίζουν. Μάθε ότι εδώ, αν δε σε βρίζουν, δεν σημαίνεις τίποτα. Τότε μόνο να σε απασχολήσει, όταν εγώ ή κάποιος άλλος σαν κι εμένα σε βρίσουν. Εγώ λέω και τώρα ότι έκαναν πολύ καλό οι αναφορές των εφημερίδων σε σένα και πάλι να σε ευχαριστεί».

 

Για κάποιες ώρες, η απάντηση αυτή λειτούργησε ως αντίδοτο για τη δυσθυμία του Συγγρού. Στη συνέχεια, θεώρησε αναγκαίο να ενεργήσει, ώστε να προσληφθεί ως πρόεδρος της εταιρίας Λαυρίου άνδρας, που θα έχαιρε υπολήψεως στον τόπο, θα ήταν νομομαθής και θα κατείχε συνάμα διακεκριμένη θέση.

Ως τέτοιος προτάθηκε ο Κ. Προβελέγγιος, διακεκριμένος νομικός και εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, που είχε χρηματίσει άλλοτε βουλευτής και υπουργός και έχαιρε εκτιμήσεως απ΄ όλους, ο οποίος και δέχτηκε να αναλάβει τη θέση. Είχε την ελπίδα ότι η εταιρία θα προχωρούσε ήρεμα και θα πετύχαιναν οι διαπραγματεύσεις της με την κυβέρνηση.
 

 

Η οικία και το γραφείο του Επαμ. Δεληγιώργη, του νεότερου πρωθυπουργού της Ελλάδας
(σε ηλικία 36 ετών), έργο Τσίλερ, στη διασταύρωση Ακαδημίας και Κανάρη πρώην «Ταινιοθήκη της Ελλάδος», εγκαταλειμμένη, σήμερα.


 
 
Την επόμενη Παρασκευή ακολουθεί το 4ο και τελευταίο μέρος της διήγησης του Συγγρού για το Λαυριακό ζήτημα.

Τη συνέχεια και περισσότερες πληροφορίες για το θέμα θα βρείτε, επίσης, στο λεύκωμα:

Αγώνας Ευθύνης
Σωματείον Χρηματιστηρίου Αθηνών

 

        

                                                                           

 

 

 

Σχόλια

23/11 10:37  ΦΤΗΝΙΑΡΗΣ
Καλημέρα gold και καλή εβδομάδα !

Πώς μπορώ να βάλω μετρητή επισκεπτών στο "στέκι" ;-)
23/11 11:00  Goldmine
Kαλημέρα Ντισκ. Λίγο σύντομα σου δίνω το πιο απλό γιατί φεύγω κι αν δεν τα καταφέρεις τα λέμε το βράδυ.
Μπαίνεις στην παρακάτω διεύθυνση, παίρνεις τονν κωδικό που σου βγάζει για blog μετά τηη εγγραφή σου (απ΄ ότι θυμάμαι) πας στη σελίδα επεξεργασίας του μπλογκ σου και ανοίγεις τις ρυθμίσεις από τη δεξιά στήλη και μετά κάνεις επικόλληση εκεί που λέει : <Περιγραφή>. Πατάς αποθήκευση και οκ.

http://whos.amung.us/stats/catwlv87mokf/
23/11 12:45  cormorano
Καλημέρα σε όλους !
Χρυσοδέσποινα, προχθές το διάβασα... Complimenti nuovamente!
23/11 12:53  Goldmine
Στον "ιταλόφωνο" κορμοράνο της Κρήτης καλημέρες. Θάναι όνειρο έκεί κάτω μ΄ αυτήν την καλοκαιρία...
23/11 17:37  pol
Καλή βδομάδα κι από μένα!
Κάτι μου λέει ο σημερινός τίτλος.!
Κατά τα άλλα πάλι πήραμε ιστορία,πολιτική και ηρεμία!
Τιμή μας!
23/11 17:44  ΦΤΗΝΙΑΡΗΣ

Gold σ΄ευχαριστώ, αλλά δεν το χρησιμοποίησα τελικά !

Είπα να μη βάλω και άλλο...άγχος, μόλις που...ξεφορτώθηκα και το...άγος της...αξιολόγησης ! :-)
23/11 19:26  ΣΟΛΩΝ (όχι ο σοφός)
Καλησπέρα στην καλή παρέα.
Εύα απονέμω τα οφειλόμενα!
Γιαννιό, να σε βλέπουμε που και που...
DISC
Άγχη που βρήκες νάχεις...
Τι να πω κι εγώ, χίλια μύρια κύματα μακριά απ' το νησί, με τέτοιο καλοκαίρι...
23/11 19:50  ΦΤΗΝΙΑΡΗΣ

σόλωνα...

για...υγιή άγχη μίλησα...:-)

23/11 20:30  Goldmine
Σας χαιρετώ όλους και τη σταθερή παρέα του ιστολογίου όλως ιδιαιτέρως.

Πολ, δική μου η τιμή να καταθέτεις εδώ κάθε φορά, το σχολιασμό σου, μέσα σε πέντε μεστές, σαν στάχια, λέξεις...
Ο τίτλος είναι στίχος από το ρεφρέν του εύθυμου τραγουδιού του Λουκιανού "Δέκα μείον πέντε..." και δεν βρήκα το βίντεο στο you tube.
Salute!

Ντισκ δεν κάνεις κι άσχημα. Η ουσία είναι αλλού. Περνάμε διάφορα στάδια κι εδώ και στο Χ.Α. και- όπως συνηθίζεις να λες- και στη ζωή...

Σόλων, αρκεί να περνάς και να αισθάνεσαι καλά όπου και να βρίσκεσαι.
Ευκαιρία αποτοξίνωσης και από το ταμπλό...
Βέβαια, σαν το σπίτι μας δεν είναι πουθενά.
Εγώ έβαλα ασύρματο ίντερνετ τελευταία κι έχω ένα υπολογιστή σε κάθε δωμάτιο...Καταλαβαίνεις:-)
Είμαστε καταδικασμένοι σε εξέλιξη, καθώς έλεγε κι ένας φίλος...
Άσε που μαθαίνω ότι το I phone
στα κινητά με ίντερνετ είναι καλύτερο από το ήδη ξεπερασμένο Blackberry:-)
Καλό βράδυ σε όλους και στα χρηματιστηριακά, κινήσεις καλά υπολογισμένες...
23/11 22:10  σεβαστη
Ονειρεμένο το τοπίο,
έμαθαν να τηγανίζουν πέστροφες;
Την τελευταία φορά που ήμουν εκεί το φαγητό ήταν αποτυχία.
24/11 11:33  geokalp
μια καλημέρα και από μένα!

πολύ ωραίο δείχνει το μέρος
24/11 12:15  Goldmine
Kαλημέρα σεβαστή.
Έγιναν και νέα μαγαζιά. Με το φαγητό στις ταβέρνες υπάρχει πράγματι γενικότερο
πρόβλημα ανά την Ελλάδα και την Αττική.
Η καπνιστή πέστροφά τους ήταν η καλύτερη, στο πέτρινο κτίριο που ξεπεζέψαμε (πολύ καλής κατασκευής).
Τα τηγανιτά τα αποφεύγω.
Στο κατάλυμα Σπέρχου επί του δρόμου μετά το χιονοδρομικό, πηγαίνοντας για τα Σπήλαια, ξέρω πως υπάρχει καλό φαγητό (κατά προσέγγιση) φτιαγμένο από την ιδιοκτήτρια την "Τούλα" (χειροποίητες πίτες, ψωμί από αλεύρι δικής τους σποράς, βουνίσια χόρτα και κρεατικά από τη φάρμα τους).
Μεσημέρι έρχεται δεν πειράζει που σας άνοιξα την όρεξη :-)
@geokalp έχεις ανεβάσει ένα ενδιαφέρον άρθρο και πάω να σχολιάσω.
Το καλό στο Πλανητέρο είναι πως φεύγεις από κει με ανοιχτά πνευμόνια απ΄το οξυγόνο και την καθαρότητα του ελάτου και αισθάνεσαι έντονα τη διαφορά.
Το φθινοπωρινό σκηνικό παίζει με όλα τα γήινα χρώματα. Χάρμα οφθαλμών! Από τα
κιτρινοπορτοκαλλοκόκκινα μέχρι
τα γκριζοπρασινοκυπαρισσένια (και δεν είμαι η Δέσποινα Μοιραράκη σε διαφήμιση χαλιών:-)
24/11 13:33  ...................
Kαλημερα GOLD!
Σου 'στειλα πμ...
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
16 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις