Παρά ταύτα, δεν άργησαν να κάνουν την εμφάνισή τους οι πρώτες απογοητεύσεις και τα μελανά σημεία στην ιστορία. Διότι, ούτε ο πρωθυπουργός τον επισκέφτηκε για να τον ευχαριστήσει, όπως περίμενε, ούτε κάποιος άλλος από τους υπουργούς.

Φρόντισε, μάλιστα, ο πρωθυπουργός να αναγγείλει στο εξωτερικό τη λύση του Λαυριακού ζητήματος, προκαλώντας έτσι για τον εαυτό του πολυάριθμα συγχαρητήρια, που δημοσιεύτηκαν σε υπουργικές εφημερίδες.

Στη συνέχεια και άλλη εντονότερη απογοήτευση περίμενε το Συγγρό στη θεμελίωση του Πτωχοκομείου της Αθήνας, για την ανοικοδόμηση του οποίου υπήρξε βασικός δωρητής και ευεργέτης.

Διότι, ο πρωθυπουργός Επ. Δεληγιώργης, προκειμένου να αποφύγει την έκφραση βασιλικής και κυβερνητικής ευαρέσκειας προς το πρόσωπό του και την υπογραφή για απονομή ανωτέρου παρασήμου προς το Συγγρό επί τόπου, όπως ο βασιλιάς είχε συστήσει, απέφυγε να παραστεί στην επίσημη τελετή, προσποιούμενος αδιαθεσία.

Ακολούθως, ο Συγγρός, επειδή εξαιτίας όλων αυτών άρχισε να έχει υπόνοιες και αμφιβολίες για τις προθέσεις της κυβέρνησης, έσπευσε άμεσα σε σύσταση ελληνικής εταιρίας, για να μεταβιβάσει το ταχύτερο τις κτήσεις Λαυρίου και να απαλλαγεί ο ίδιος από τις απ΄ ευθείας διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση.

Η σύσταση της εταιρίας είχε ως εξής: Ανά 4/50 της εταιρίας συμμετείχαν οι: Ανδρέας Συγγρός, Βασίλειος Μελάς, Ιωάννης Σκαλτσούνης, Αριστείδης Παπούδωφ και τέσσερις συνάδελφοι του Συγγρού στην Κωνσταντινούπολη.


Στην Τράπεζα Κωνσταντινουπόλεως απέμειναν τα 14/50. Τα κεφάλαια ορίστηκαν σε 14.000.000 φράγκα, που αντιστοιχούσαν σε 100.000 μετοχές, από τις οποίες οι μισές δόθηκαν σε δημόσια εγγραφή.

«Εις την Εταιρείαν μετεβιβάζοντο αι κτήσεις της εταιρίας Σερπιέρη, Ρου, απαραλλάκτως υφ΄ ους όρους και τίμημα αύτη τας είχε μεταβιβάσει εις εμέ, δηλαδή δια 11.500.000 φράγκα, ώστε οι αρχικοί συμμέτοχοι απέναντι όλων των υποχρεώσεων, ας ανελάμβανον, όπως και εγώ προσωπικώς, δεν είχον να περιμένουν ωφέλεια ειμή εκ της επιτυχίας των εργασιών της Εταιρείας.

Μόνον η μέθη, ήτις εκυρίευσεν τον κόσμον περί του Λαυριακού πλούτου μ΄ εβοήθει εις το να εξέλθω τοσούτων υποχρεώσεων αζήμιος».

Καθώς προκύπτει από τα γραφόμενά του, ούτε για μια στιγμή δεν πίστεψε ο Συγγρός στο μύθο για τον αμύθητο πλούτο των εκβολάδων του Λαυρίου.

Έτσι σε κάθε έναν που τον πλησίαζε συνιστούσε σύνεση, μετριάζοντας την ορμητικότητά τους. Αλλά φαίνεται πως η τακτική του, μάλλον, τους ερέθιζε, γιατί θα υπέθεταν ότι αποκρύπτει την αλήθεια, για να μείνουν αζήτητες οι μετοχές από τη δημόσια εγγραφή και να τις σφετεριστεί ο ίδιος».

Συνεχίζεται την επόμενη Παρασκευή…

Τη συνέχεια και περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στο λεύκωμα:
Αγώνας Ευθύνης
Σωματείον Χρηματιστηρίου Αθηνών

 

1873. Τrader (διαπραγματευτής) στο όπιο,
εβραϊκής καταγωγής, κάτοικος Λονδίνου