Το παλιό ρολόϊ στην πρόσοψη της Bourse de Paris σήμανε τρεις. Το κορινθιακό περιστύλιο σε ξεγελά σ΄ ένα παιχνίδι με το χρόνο,  σαν να βρίσκεσαι μπροστά σε αρχαιοελληνικό ναό του Απόλλωνα με τη λίρα  κι όχι στη φωλιά του θηρίου με το χρήμα. 

Τρεις η ώρα στο μουντό Παρίσι του Σεπτέμβρη. Μπροστά στο ατάραχο ρολόι που για τρεις αιώνες δικαιούνταν να γνωρίζει τα απόκρυφα του παλατιού των συναλλαγών. Τρίτη μέρα στο χρηματιστηριακό Παρίσι.

Απέναντι, στη γωνία του Palais de la Bourse ορθώνεται μια πολυσύχναστη μπρασσερί, σαν ένα μεγάλο βιονικό αυτί, που  χωράει τα όσα χρηματιστηριακά παραλειπόμενα αποθήκευσαν οι τοίχοι της στο σκληρό τους δίσκο, ικανά να χτίσουν ή να γκρεμίσουν περιουσίες, ζωές και εταιρίες «εν μια νυκτί».

Οι μπρασσερί του Παρισιού είναι μια άλλη παράγραφος. Μια πολύχρωμη ιστορία τέχνης και ζωής. Με τα πλεχτά, πολύχρωμα καθίσματα πλεγμένα από λαστιχένια κορδόνια, σαν καλώδια, με μια  πρωτότυπη και καλαίσθητη τεχνοτροπία, με σχέδια και συνδυασμούς απίθανους κατακλύζουν κάθε μεριά, κάθε πεζοδρόμιο, κάθε χώρο στην καρδιά του Παρισιού.

Με τις ζεστές κρουασανένιες λιχουδιές τους να αναδίνουν άρωμα φρέσκου βούτυρου  στιβαγμένες στις βιτρίνες της βασίλισσας χώρας του gourmet προσφέρουν ένα ιδιαίτερο και γλυκό κεφάλαιο για εξιχνίαση γευστική και καλλιτεχνική από τον επισκέπτη.
 
 

 

 Η επίσκεψη στο Παρίσι είχε άρωμα από κρουασάν, χρώμα από μπρασσερί και εμπειρία χρηματιστή