Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Ένας Τούρκος στο Παρίσι...
11668 αναγνώστες
Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2009
23:04

 

Louvre.jpg Louvre image by alexisrm22

Λούβρος, Παρίσι

 

Πάει καιρός που υποσχέθηκα εντυπώσεις από ένα σύντομο ταξίδι στο Παρίσι για άλλους άγνωστο για άλλους πολυφορεμένο για όλους, όμως, μέσα απ΄ τα ακούσματα, εξιδανικευμένο κι  αγαπημένο. 

 

Κάνω την αρχή των αφιερωμάτων γιατί υπάρχει πολύ υλικό να μεταφέρω εδώ από το σκληρό  δίσκο που δεν μπορώ να τον εντοπίσω τώρα κι αν τον έχασα έχασα και όλο το φωτογραφικά μου αρχείο κάτι που δεν θέλω ούτε καν  να το σκέφτομαι....

 

Το «ιστολογείν» (ορoλογία cell) το παραμέλησα τελευταία για επαγγελματικούς λόγους. Τώρα έχω τη μόνη ευκαιρία μετά από εβδομάδες να επικοινωνήσω με τους φίλους του ιστολογίου, να αναπολήσω με νοσταλγία την εποχή της καθημερινής ανάρτησης  και να θαυμάσω ετεροχρονισμένα εκείνο το κουράγιο.

 

Θαυμάζω συνάμα τούτη τη στιγμή  και τη συμπαθητική γάτα μου, που της επέτρεψα μετά από πολλές βδομάδες, επίσης, να κοιμάται μακάρια κάτω από την καρέκλα του γραφείου μου. Με βρήκε στις καλές μου, σε κρίση ενοχής, γιατί νόμισα πως της έκατσε στο λαιμό ψαροκόκαλο απ΄ τα υπόλοιπα του μεσημεριανού τραπεζιού που την φίλεψα.  

 

Δεν το επιδίωξα αλλά γι αυτό το ζωντανό έχω γεμίσει με μια αστείρευτη συμπόνια. Είναι ανθρωπονόητο, καταλαβαίνει σαν άνθρωπος.  Δεν πολυασχολούμαι μαζί του μα μου εμπνέει σεβασμό όσο λίγοι άνθρωποι. Έχει μια στωικότητα αξιοθαύμαστη στον πόνο, τα τραύματα και τις ταλαιπωρίες που του επιφυλάσσουν οι νύχτες, όταν ξεπορτίζει. 

 

 Μου μιλά στη γλώσσα του κι εγώ στη δική μου. Καταλαβαινόμαστε όμως.  Σέβομαι ακόμη και τον ύπνο του.  Είναι όμορφο, πεντακάθαρο, χαριτωμένο. Έχει ένα δικό του τρόπο να ξυπνά συναισθήματα και να απορροφά τις αρνητικές δονήσεις...Η ευγνωμοσύνη του αγγίζει  λεπτές χορδές κάθε φορά που μισοκλείνει τα πράσινα σαν χάντρες ματάκια όλο ευχαρίστηση για τη φροντίδα που βρίσκει κοντά μας.

 

              

 

Φροντίδα  που δυστυχώς δεν την έχουν οι άστεγοι του Παρισιού και όλου του πλανήτη.  Παρά , σαν κλείσουν τα πολυτελή  καταστήματα στις κεντρικές λεωφόρους του Παρισιού,  οι αστραφτερά φωτισμένες πόρτες τους γίνονται γιατάκια (κρεβάτια) όπου ξαπλώνουν οι άστεγοι μπροστά στα κρύα τζάμια, κάτω από μια υποθετική μικροστέγη, κάτω από ένα στέγαστρο, προστασία για τη βροχή, πιθανόν για να γευτούν μια δόση χλιδής, ή για ασφάλεια μέσα στην ανασφάλεια της στιφής ελευθερίας τους.

 

Κι αυτοί είναι οι προνομιούχοι. Γιατί οι άλλοι οι άτυχοι κοιμούνται σε ξεσκέπαστα πεζοδρόμια, στα παγκάκια και  στα παρκάκια κατάχαμα. Μια κατάντια που δεν έχει άλλο πιο κάτω.  Αυτοτιμωρούνται; Τιμωρούνται χειρότερα κι απ΄ τους φυλακισμένους. Αυτοί τουλάχιστον ένα φαϊ κι ένα στρώμα το έχουν κι ας στερούνται την ελευθερία. Οι άστεγοι έχουν την ελευθερία αλλά δεν την χαίρονται δέσμιοι όντας της πείνας και της κακουχίας, κυνηγμένοι π΄τα στοιχεία της φύσης και τα στοιχειά της κοινωνίας.

 

 

 

Εσωτερικό της γκαλερί Λαφαγιέτ

 

Πρώτη μέρα στο Παρίσι  και από το θέαμα των αστέγων σοκ και δέος. Ο φίλος της φωτογραφίας σε λεωφόρο κοντά στο ξενοδοχείο αποβραδίς κοιμόταν ξέγνοιαστος. Το άλλο πρωί  άθελά μου  έπαιξα κι εγώ τον κομπάρσο στην πικρή ιστορία του.

 

Στο ίδιο πεζοδρόμιο, σε απόσταση δυο μέτρα απ΄τον άστεγο εγώ με τον  τουριστικό οδηγό στο χέρι και με ευπρεπές ντύσιμο ήμουν το αντίπαλο δέος φαίνεται από την εικόνα του καθιστού μέσα στα μπαγκάζια του  ρακένδυτου άστεγου. Δεν  κατάλαβα για πότε έγινα μέρος στο πλάνο τηλεοπτικού καναλιού. Ολόκληρο συνεργείο, 6-7 άτομα με περικύκλωσαν με δύο κάμερες,   σαν  να ήμουν καταζητούμενη του FBI. Ήμουν η κατάλληλη  λεία του καναλιού για να καταδείξει προφανώς τη ζημιά  που προκαλεί στον τουρισμό της χώρας το μείζον πρόβλημα των αστέγων... Το βράδυ στις ειδήσεις έπαιξε το πλάνο.  Η όποια τουρίστρια με το χάρτη που ήρθε να ξεναγηθεί στο Παρίσι και η λάθος εικόνα για την πόλη που βγαίνει μέσα από το δράμα των αστέγων...

 

Το  ίδιο βράδυ έβρεξε τόσο πολύ  νερό που έφραξαν τα φρεάτια και πλημμύρισαν οι δημοσιές.  Το πρωί, στο ίδιο πεζοδρόμιο ο άστεγος έλειπε, ακολουθώντας την  μοίρα. Είχαν μείνει λίγα απομεινάρια άπ΄τα΄κουρέλια του, μια καταβρεγμένη βρώμικη  παλιοκουβέρτα, κάτι σκόρπια αποφάγια κι ένα πλαστικό πιάτο ππεταμένο.

 

 

            

 

Το ίδιο βράδυ κοντά  στο Σηκουάνα, στην άλλη Γαλλία δέος και σοκ, απ΄την ανάποδη. Ό πύργος του Άιφελ, 275 μέτρα ύψος, φωταγωγημένος τη νύχτα με τόση αίγλη, μεγαλείο και λάμψη, θέαμα εκπλάγλου ωραιότητας,  έβρεχε αστέρια και σκόρπιζε πολύχρωμες   φωτεινές αστραπές σε μήκος χιλιομέτρων.  Μεγαλειώδες το υπερθέαμα!

 

Eiffel_tower1.jpg eiffel tower image by parisparis08

 

Γιορτάζουν τα 120 χρόνια από τη δημιουργία του πύργου και πολλές αντιρρήσεις εκτοξεύονται για την κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος που γίνεται σε περίοδο έντονης οικονομικής κρίσης.

 

Το Παρίσι του Λούβρου  δεν έχει ψωμί για τους άστεγους, γιατί μοιράζει ακριβό παντεσπάνι... απ΄τον πύργο του Άιφελ τα μελαγχολικά βράδια, δίπλα στον κατάφωτο Σηκουάνα....

 

Eiffel Tower

 

 

Σχόλια

09/10 09:29  ΣΟΛΩΝ (όχι ο σοφός)
Καλημέρα σας
GOLD βλέπω ότι εκτός από πολυταξιδεμένη είσαι και καταπληκτική φωτογράφος (ένα από τα χόμπυ μου). Θυμάμαι κι άλλες υπέροχεςς από Βερολίνο αλλά εδώ ο πύργος είναι εκπληκτικός παρ' ότι εγώ τον θεωρώ μνημείο ματαιοδοξίας.
Κατά τ' άλλα, ούτε σε μένα μ' αρέσει να βλέπω τέτοια εξαθλίωση και με πειράζει περισσότερο να την βλέπω στην Ακρόπολη ή στο σύνταγμα και την Ερμού. Χωρίς να θέλω να κάνω κοινωνική ανάλυση, πιστεύω ότι πρέπει να μιλάμε για ψυχολογικά διαταραγμένα άτομα μια και μου είναι αδιανόητο να μην υπάρχει πρόνοια για τέτοιες περιπτώσεις σε προηγμένες κοινωνίες και πόλεις σαν αυτές του Παρισιού και της Αθήνας.
Όσο για την γατούλα σου, να την χαίρεσαι και μπράβο για την ευαισθησία σου αλλά εγώ τώρα τελευταία έχω ένα Limit down στα αντίστοιχα συναισθήματά μου, εξ αιτίας ενός κατά τ' άλλα συμπαθέστατου σκύλου που έχει φέρει ο γείτονάς μου, και γαβγίζει όλη τη μέρα σε σημείο που μου έρχεται να του ρίξω φόλα.
Του γείτονα βεβαίως όχι του σκυλάκου.
5* για την τέλεια ανάρτηση!
09/10 12:13  Goldmine
Αγαπητέ μου φίλε και ανεξάντλητε:-)
Κατ΄αρχήν εκφράζω τη χαρά μου για τις τοποθετήσεις σου και την παρουσία σου που πολύ εκτιμώ.
Ο ενοχλητικός σκύλος του γείτονα, σου βγάζει έναν "κακό εαυτό" που έχει πολύ μπρίο:-)
Ξερω πως χρωστώ επίσκεψη στο blog σου,όπως και σε άλλων φίλων, όπως ξέρω, συνάμα πως εσύ δεν το βλέπεις το θέμα ανταποδοτικά και χαίρομαι. Θα επανορθώσω σύντομα.
Ευχαριστίες πολλές!
09/10 12:19  ΣΟΛΩΝ (όχι ο σοφός)
δεν χρωστάς τίποτα...
09/10 12:25  groyma stella
Πολλες πολλες καλημερες.
Καταπληκτικες εικονες σε αντιθεση με την δυστυχια των αστεγων. Πολυς πονος κατω απο την λαμψη των πυργων. Φυσικα ουτε λογος εν μεσω κρισης τοση σπαταλη.
09/10 12:51  cell
Νάμαστε(namaste) πάλι εδώ αγαπητή μου...!
Αφήνω τον Τούρκο... και κρατώ τις εικόνες από το Παρίσι καθότι...αταξίδευτος:-)

Και για να "ελαφρύνω"
τον κόμπο στο λαιμό
από το πρόβλημα των αστέγων,
αναπαράγω το σχόλιο-επιθυμία Σαλονικιού επισκέπτη του Παρισιού αντικρύζοντας με δέος τον εντυπωσιακό,ομολογουμένως,πύργο :
"Ωραίος ο Πύργος...νάταν και Λευκός...;"

Καλώς επανήλθατε...πάντα εν υγεία!
09/10 20:34  cormorano
Καλησπέρα στην οικοδέσποινα και σε όλη τη μπλογκογειτονιά. Χειμωνιάζει καιρός για μάζεμα. Εύχομαι πάντα να είστε ΟΛΟΙ καλά εσείς και οι δικοί σας !
09/10 21:53  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
ή εναλλακτικώς μια "γιουφτσούλα στη Μαρσίλλια"...
Έλαβα σήμερα γράμμα με τις πρώτες επαγγελματικές-εταιρικές κάρτες της "αιμοβόρου" e- βαφτιστήρας σας...
Ε, όσο νάναι όταν διαβάζει δίπλα στο όνομα της: Ingenieur Projet /Project Engineer στην "ευρωπαϊκή" έκδοση συγκινείται ο "χαζομπαμπάς"...
Πιο εντυπωσιακή είναι όμως η "εναλλακτική" έκδοση, όπου βλέπει πως γράφεται το "Μυρσίνη" στα αραβικά...
http://www.youtube.com/watch?v=aHbxNEUNvxg
09/10 22:19  jerri
5* από Ωραιόκαστρο μερέα. Πολύ καλά έκανες και δεν έμεινες στα όμορφα...
09/10 22:20  pol
Γεια σ' όλη την παρέα!

Τι να πω εγώ ,που είχα να γεφυρώσω τα αντίθετα άκρα,επισκέπτες καλοκαιρινοί μέσα σε κλουβάκια,την πανέξυπνη"κυρία",γάτα της μεγάλης και το χαριτωμένο γιορκσαιρ της μικρής!Ελάχιστα κατάφερα,όμως ατομικά το καθένα με ήθελε αποκλειστικό!Μου λείπουν!
09/10 23:03  Goldmine
Καλωσορίζω την παλιοπαρέα:-)
Στέλλα οξυδερκής η παρατήρησή σου.
Το χάσμα, ή το άνοιγμα της ψαλίδας ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις ολοένα και διευρύνεται. Όπως συμβαίνει και στη χώρα μας και δεν είναι καλός οιωνός...
Οι κυβερνήσεις αν δεν εστιάσουν εκεί θα αντιμετωπίσουν πολλά δεινά γιατί το καζάνι σιγοβράζει επικίνδυνα...
@ Καλώς ανταμωθήκαμε, λοιπόν, φίλτατε cell, και καλή συνέχεια και σε σας. Καλό είναι, όσο το επιτρέπουν οι ασχολίες μας να μη χανόμαστε μιας και η e-επικοινωνία μας είναι ευχάριστη και εποικοδομητική.
Όσο για το σχόλιο του
Σαλονικιού "ταμάμ"!-)
Ευχαριστίες... μέχρι την κορυφή του πύργου του ...λευκού (τον προτιμώ ως επισκεφθείσα προσφάτως τη Σαλονίκη):-)
@ Να και η επανεμφάνιση του κορμοράνο!
Αυτό σημαίνει τέλος τουριστικής σεζόν;
Εγώ όμως σήμερα έκανα το καλύτερο μπάνιο στη θάλασσα απ΄ όλο το καλοκαίρι.
Μικρό καλοκαιράκι...πανέμορφο !

@ Αυτό το "αιμοβόρος" αποκλείεται να συνοδεύει δική μου e-βαφτιστήρα, φίλτατε Τριαντάφυλλε. Κατι λάθος παίζει...
Να δοκιμάσουμε το "πυρφόρος" = ο έχων ιδιότητα να αναφλέγεται χωρίς φωτιά ή αυτός που μεταδίδει φωτιά;-)
Συγχαρητήρια για άλλη μια φορά. Χαίρομαι με τη χαρά σας...

09/10 23:23  Goldmine
jerri kai pol
pol kai jerri
(κάτι σαν Τομ και Τζέρι, δηλαδή:-)
κοπιάστε κι εσείς, φίλοι μας:-)

Ομολογώ Πολ, πως για δεύτερη φορά συλαμβάνεσαι αινιγματικός...Μα τελικά
σε κατάλαβα. Νάναι καλά και η μικρή
και η μεγάλη...Οικογενειακώς ζωόφιλοι και φυσιολάτρες!

@Jerri μας έχουν βλάψει οι ωραιοποιήσεις και οι γενικεύσεις για το μαγικό Παρίσι ή την υπέροχη Μύκονο, ή το αριστοκρατικό Ωραιόκαστρο (πήρα πληροφορίες:-) κτλ..
Η προσέγγισή μας οφείλει να είναι ανθρώπινη, αληθινή και αντικειμενική.
Καλό Σαββατόβραδο!

10/10 00:56  σεβαστη
Πολύ ωραία η ανάρτηση,μπράβο Gold.
Να μη το ξεχάσω 5*
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
23 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις