Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Εποχές χωρίς γραμμάτια...
1251 αναγνώστες
Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2009
23:53

 

 

Windows Turkey realist (Hüsnü  gengönül)

 

Η εμπιστοσύνη στις συναλλαγές των Ελλήνων της Μικρασίας

 

  «Η πίστη των Αϊβαλιωτών στις μεταξύ τους συναλλαγές θα ήταν ακατανόητη για τις σημερινές συνθήκες. Δεν ξέραν τι θα πη γραμμάτιο. Πού και πού κανένα ξένο να εμφανιστή στις δυο τράπεζες που λειτουργούσαν στην πόλη. Γι’ αυτούς γραμμάτιο ήταν ο λόγος. Εκείνος που αθετούσε το λόγο του, έλιωνε κυριολεκτικά. Έπρεπε να εκπατριστή το λιγώτερο. Στα χρόνια που έζησα στο Αϊβαλί μόνο μία πτώχευση θυμάμαι, και ο πτωχεύσας έφυγε στην Αίγυπτο για πάντα οικογενειακώς.

 

 Shadows... realist (Hüsnü  gengönül)

 

Θυμάμαι τον πατέρα μου, που χαράματα τον χειμώνα ξεκινούσε για τα τριανταπέντε ελαιοτριβεία, που δούλευαν νύχτα μέρα για να αλέσουν τις ελιές, που σε χρονιές με μαξούλι (εσοδεία), περνούσαν τα έξι εκατομμύρια οκάδες λάδι. Στα εργοστάσια έψαχνε να βρει τα λάδια που είχε εντολή να αγοράση απ’ τους πελάτες εσωτερικού και εξωτερικού. Το λαρύγγι του, σωστό χημείο. Έβρισκε, να πούμε, δυο τρεις χιλιάδες οκάδες: «Τίνος είν’ αυτό το λάδι;» «Δικό μου κυρ-Γιάννη». «Πόσα θα το πληρώσω;» «Εσύ ξέρς, κυρ-Γιάννη». Και η εμπορική πράξη τελείωνε με μια κουβέντα. Έφθαναν τα κάρρα με τα τουλούμια και τα βαρέλια, και στην αποθήκη το λάδι. Φίλτρο και γέμισμα των μαρκαρισμένων και μπογιατισμένων ξύλινων βαρελιών για ταξίδι. Στο τελωνείο, στις μαούνες, στο βαπόρι το λάδι ταξίδευε.

 

 

At the stairs realist (Hüsnü  gengönül)

 

Περνούσαν δέκα, δεκαπέντε μέρες· συναντά ο πατέρας μου τον Νικολάκη. «Δεν ήρτες, κυρ-Νικολάκη, να παρς τα’ παράδις». «Δεν ξάδιασα, κυρ-Γιάννη». Περνούσε ακόμα κανένας μήνας, νά σου ο κυρ-Νικολάκης στο γραφείο. Καφέ, τσιγαράκι κλπ. Άνοιγε η κάσα, κι ένα σακκουλάκι με λίρες χρυσές για τον κυρ-Νικολάκη. «Άι κι τ’ χρόν’. Πόσα του κανόνσις, κυρ-Γιάννη;» «Σαρανταπέντε γρόσια του λαΐν’ (6 και 1/4 οκάδες), κυρ-Νικολάκη». «Έτς’ λουγάριαζα κι γω». Αυτός ο άνθρωπος μάθαινε ύστερα από δυο μήνες πόσα πούλησε το βιο του! «Κι τ’ χρόν’, κυρ-Γιάννη».

 

 

Doors of Turkey... realist (Hüsnü  gengönül)


    Θα ’μουνα πεντέξι χρονώ. «Έλα δω, Τάσο. Βλέπεις εκεί κάτω μια .... πόρτα; Θα πας μέσα και θα ρωτήσης να μάθης ποιος είναι ο κύριος Πολύδωρος. Θα του πης βέβαια καλημέρα και ύστερα. “Σας παρακαλεί ο μπαμπάς μου να μου δώσετε πεντακόσες λίρες”». Το βάζω στα πόδια. Βρήκα τον κύριο Πολύδωρο και φαίνεται πως τα ’πα καλά, γιατί μου ’πε και μπράβο. Βλέπω με γουρλωμένα μάτια ν’ ανοίγη μια μεγάλη σιδερένια κάσα, με μια ζυγαριά καλογιαλισμένη κι ένα μικρό φτιαράκι.

 

 

Ανοίγει ο κύριος Πολύδωρος ένα συρτάρι και φτιαρίζει λίρες, που τις ρίχνει ψηλοκρεμαστές μέσα στο τάσι της ζυγαριάς, βάζοντας τα ανάλογα δράμια στο άλλο τάσι. Σε μια στιγμή σταματά. Σκαλίζει και βγάζει μια λίρα και τη βάζει σ’ ένα κουτάκι (όπως μου εξήγησε ο πατέρας μου, αυτή η λίρα ήταν λειψή και ο κυρ-Πολύδωρος, σαν άνθρωπος με πείρα, την πήρε τ’ αυτί του και την ξεχώρισε). Βγήκε απ’ το γραφείο και μου φόρτωσε ένα σακκούλι λίρες."

 

(Απόσπασμα από το βιβλίο: Τάσος Μουμτζής, Αναμνήσεις 1894-1924, Θεσσαλονίκη, 1971)

 

 At the window... realist (Hüsnü  gengönül)

Σχόλια

27/08 09:17  groyma stella
Καλημερα Ευα .
Ο λογος τους υπογραφη. Σημερα υπογραφη χωρις αντικρισμα.

Πολλα πολλα αστερια .
27/08 09:28  fostiras
Εύσημα και από μένα.

Μου θύμησες τον πατέρα μου, που ποτέ δεν είχε κλειδώσει τις πόρτες του αυτοκινήτου του. Άλλες εποχές τότε.

Σε λίγο όλοι μας θα κλειδώνουμε τις πόρτες ακόμα και όταν οδηγούμε.
27/08 09:53  Goldmine
Στέλλα μας και αγαπητέ fostiras ευχαριστίες και καλημέρες με θετική ενέργεια και θετική συνεδρίαση!

Σήμερα Στέλλα και να θέλουμε "να κρατήσουμε το λόγο μας" συναντάμε δυσπιστία με τόση ανα ξιοπιστία που κυκλοφορεί. "Ακατανόητο πράγμα" το θεωρεί για την εποχή μας ο συγγραφέας του παρόντος, Τάσος Μουμτζής και δε λαθεύει.

Όσο για τους δικούς μου γoνείς, φωστήρα, άφηναν ξεκλείδωτο σπίτι και μαγαζί και ο κλέφτης μας επισκεπτόταν κάθε βράδυ ανενόχλητος για αρκετό καιρό...!


27/08 10:59  cell
Καλημέρα αγαπητή Gold!
"Ίων(ο):
Υιός του Ξούθου ή του Απόλλωνος
και της Κρεούσης, γενάρχης της φυλής των Ιώνων."

“Μια φορά κι ένα καιρό, είχαμε κι εμείς πατρίδα την Ιωνία κι ένα χωριό, ένα όμορφο χωριό, που το δρόσιζαν πνοές Μικρασιατικών βουνών και που το χαϊδεύανε τα γαλάζια κύματα του Αιγαίου. Ήταν χτισμένο, στο πιο δυτικό σημείο της Ασίας. Έτσι έγραφε μια μαρμαρένια πλάκα, χτισμένη στο εκκλησάκι του Χριστού στα Γκρεμνά, στον Άσπρο Κάβο:
“Εδώ τελειώνει η Ασία κι απ’ εδώ αρχίζει η Ανατολή”...

Μπεσαλήδες άνθρωποι
που ο λόγος τους ήταν...συμβόλαιο!
Θα συμφωνήσω απολύτως με τη Στέλλα.

http://www.youtube.com/watch?v=Y8Yj80nUxMw
Να είστε όλοι καλά!


27/08 11:23  ΣΟΛΩΝ (όχι ο σοφός)
Απίστευτη Εύα μας
Πόσο λίγα χρόνια και φαίνονται αιώνες.
Η αλήθεια βέβαια είναι ότι και εμείς οι νέοι (χα χα χα) έχουμε κάποια παρόμοια να θυμόμαστε αλλά τα παιδιά μας θα τα ακούν σαν παραμύθι...
27/08 12:09  Goldmine
Αγαπητέ cell,
θεωρώ προσφορά την παρουσία και τη γόνιμη συμμετοχή σας εδώ.
Το βίντεο με τη "χαλκέντερη" Μικρασιάτισσα Φιλιώ Χαϊδεμένου που μας προτείνεται θα πλαισιώσει τη σχετική ανάρτηση αύριο. Όταν διάβασα το βιβλίο της "Τρεις αιώνες μια ζωή" θαύμασα το κουράγιο μιας ξεριζωμένης να στήσει Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού.
Γιατί η Ιστορία δε βασίζεται μόνο σε γεγονότα και διπλωματικά έγγραφα μα και στις καταγραφές της μνήμης των ανώνυμων κομπάρσων της.

@Αγαπητέ "νεανίσκε" Σόλων:-)
Κι εσείς οι περισσότεροι στην Κρήτη
έχετε ακόμη λόγο και μπέσα.
Λέω να μην απογοητευόμαστε.
Αμέσως - αμέσως πέντε άνθρωποι εδώ με σχόλιο και 110 επισκέπτες ψηλαφίσαμε
το θέμα. Απαιτεί, όντως, λεβεντιά να τηρεί και να μην αθετεί τις υποσχέσεις του κανείς.

27/08 13:21  pol
Αείμνηστες να παραμένουν οι μνήμες του καθαρού λόγου, δεμένες με το άρωμα της μέντας και του βασιλικού!
Σήμερα το αδηφάγο τέρας καραδοκεί.Ακόμα και η καλημέρα του κρύβει ιδιοτέλεια.Στο πυρ το...!
Χαιρετώ
27/08 14:05  Goldmine
Τις καλησπέρες μας, Πολ.
Έξι οι ΅μπεσαλήδες και με σένα:-)
Καίριο το σχόλιό σου, όπως πάντα!
27/08 14:15  CANYON
5*...
27/08 22:06  Goldmine
Canyon, καλησπέρα σου!
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
28 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις