Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Ποια θα είναι η μετα-blogging εποχή;
1349 αναγνώστες
Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2009
17:12

 

 

 

.

  

 

 

                   Π έ μ π τ η,            

 

           2 0    Α υ γ ο ύ σ τ ο υ   2 0 0 9,

 

                     κ α λ η σ π έ ρ α  σ α ς !

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

Το blogging έγινε αναπόσπαστο μέρος της ζωή πολλών από μας και κομμάτι της κοινωνικής μας δραστηριοποίησης. Όσοι καταπιάνονται, μάλιστα, με αυτό διαπιστώνουν πως δεν είναι καθόλου απλή και εύκολη υπόθεση.
 
Πέρα από το χρόνο, την ενέργεια, τις γνώσεις και την τεχνογνωσία που χρειάζεται, παράλληλα, απαιτεί ψυχικό σθένος, αντοχές κα ευελιξία κινήσεων και εγκεφάλου, εφόσον το blogging είναι εργαλείο ελεύθερης έκφρασης, επικοινωνίας και κοινωνικής μόχλευσης.
 
Έχω επενδύσει τόσο χρόνο, τελευταία, σ΄ αυτό που αν υπολογιζόταν σε αμειβόμενες εργατικές ώρες θα αντιστοιχούσε σε έναν παχυλό, μηνιαίο μισθό.  Μεράκι λες και ξεμπερδεύεις...Και εξακολουθώ να πιστεύω πως τίποτα δεν πάει χαμένο απ΄ ό,τι επιλέγουμε να κάνουμε.
 
 Οπουδήποτε και να διαθέτει κανείς την ενέργειά του με δημιουργικό τρόπο αποζημιώνεται. Όχι απαραίτητα υλικά - κανείς ιστολόγος δεν πληρώνεται -αλλά σίγουρα πνευματικά και ηθικά.
 
Είναι σαν να κάνεις το κέφι σου αλλά με επιμορφωτικό τρόπο αφού πρέπει να λες πράγματα που πιάνουν τόπο και να προσφέρεις χρήσιμη γνώση με ποιότητα, ευπρέπεια και καλή επικοινωνιακή πολιτική. Όλα αυτά, βέβαια, απαιτούν έρευνα, κατάρτιση, έμπνευση, υπομονή και επιμονή.
 
Δια πυρός και σιδήρου περνάς. Δοκιμάζεσαι και κρίνεσαι καθημερινά. Προκαλείς και προκαλείσαι. Οι μάχες είναι φραστικές και οι κακοήθεις συκοφαντικές  επιθέσεις ηλεκτρονικές και συχνά αόρατες. Οι παρεξηγήσεις εύκολες καθώς τις πυροδοτεί και η ανωνυμία. 
 
Το κοινό είναι απαιτητικό και υψηλού νοητικού και γνωστικού επιπέδου. Ξέρει να επιβραβεύει την καλή προσπάθεια και δεν φείδεται κολακευτικών σχολίων που εμψυχώνουν ως έγγιστα τον κάτοχο του ιστολογίου.
 
.
 
Αφήστε που εκτός από δω, στον έξω κόσμο, το 99% από εκείνους στους οποίους λέω πως έχω μπλογκ, με κοιτάνε – ξέρετε - με το απαθέστατο βλέμμα της αγελάδας και μένουν ανέκφραστοι και σιωπηλοί. Και τότε δεν ξέρω αν πρέπει να αισθάνομαι εξελιγμένο είδος μέσα στην αποστειρωμένη μπλογκογυάλα μου ή να νιώθω σαν έγκλειστη στο «κλουβί με τις τρελές» στον άγνωστο κόσμο μου, που οι περισσότεροι δεν τον αντιλαμβάνονται. Τότε είναι που κάνω και τη σκέψη να αφήσω το blogging και να πάω για πουρνάρια…
 
Το θεωρείτε εύκολο να εξηγήσει κανείς στην υπερήλικη μητέρα του τι σημαίνει να έχει μπλοκ; Να καταλάβει; Αποκλείεται. Και δίκιο έχει να φωνάζει όταν προκύπτει ξενύχτι: «Να τα περιορίσεις αυτά, δεν κάνει να κάθεσαι τόσες ώρες, το παρακάνεις» καθώς τη σιγοντάρει και έτερο μέλος της οικογένειας με στερεότυπα του τύπου: «Τα κουράζεις πολύ τα ματάκια»… και άλλες τέτοιες εκφράσεις εκδήλωσης υπερπροστατευτικότητας!
 
.
 
Σημαδιακός αριθμός αυτό το 49 ή έστω το 9!
Αφού το μεγαλύτερο σοκ το υπέστην όταν μου έδειξαν έναν Έλληνα τύπο που συμμετείχε σε ριάλιτι σόου μαγειρικής στην ελληνική τηλεόραση και δήλωνε ιδιότητα: blogger για 9 χρόνια. Ετών 49, κιλών 149! Και δεν ήταν ο Νίκος Δήμου, από τους πρώτους Έλληνες blogger που μεγαλύτερος σε ηλικία και λεπτότερος σε βάρος τόκλεισε το μαγαζί κι έφυγε για τα εξωτικά νησιά. Δήλωνε, ευθαρσώς, ο αθεόφοβος στο ριάλιτι πως πάχυνε από τότε που άρχισε το blogging! Ναυάγησε το όνειρο των 49 κιλών… - σκέφτηκα -  μέσα στην μπλογκόσφαιρα των 49.000 ελληνικών blog  που βολοδέρνω κι εγώ και με σημαντική αύξηση  βάρους  κατά 4, 9 κιλά, έκτοτε. O υπέρβαρος τύπος αποφάσισε να κόψει το blogging. Και καλά έκανε. Αλλά εγώ τα κιλά τα πήρα στις διακοπές, που διέκοψα το blogging! Το ρεζουμέ, πάντως είναι πως το bloggιng σε κάνει ή καλύτερο ή παχύτερο. Αυτά εν έτει 2009 προ των θυρών του 9ου μήνα ….
 
 
.
 
Πριν μια δεκαετία στο διαδίκτυο στις πονηρές,  χρηματιστηριακά, μέρες του 1999 (κι εδώ συνεχίζεται το φουλ του 9)  ήταν άπιαστο όνειρο να έχουμε τη δική μας ιστοσελίδα και να την ανανεώνουμε μόνοι μας και δωρεάν. Στην αρχή μας παρείχαν τη δυνατότητα αυτή κάποιες ηλεκτρονικές πύλες, όπως και η otenet. Μετά την απέσυραν. Μόνο στα φόρουμ συμμετείχαμε αβέρτα - ήταν της μοδός βλέπετε - με πρώτο αυτό της Ναυτεμπορικής και μετά το «Βήμα» του Αthenstock και το Stockrally.
 
Δεν περιγράφεται τo δέος με το οποίο φτιάξαμε το πρώτο, κλειστό πριβέ ηλεκτρονικό club, μια ομάδα που αποσχιστήκαμε από το φόρουμ της Ναυτεμπορικής και ιδρύσαμε την περιβόητη «Μαρίδα» (κι εγώ η μοναδική γυναίκα των χρηματιστηριακών φόρουμ τότε). Ξέρω πως ξυπνώ σε πολλούς αναμνήσεις με αυτά γιατί υπήρχε άδολος ενθουσιασμός, άγνοια αλλά και φιλική διάθεση. Ζήσαμε δυνατές στιγμές.
 
 Με την ευκαιρία που τους θυμήθηκα στέλνω μια θερμή καλησπέρα στην παλιοπαρέα που χάθηκε από τότε και ιδιαίτερα στο Μαρίνο εκεί κάτω στην Ιεράπετρα …που μας έκανε και γελάγαμε με το πηγαίο χιούμορ του και αγωνιούσε να κερδίσει στο Χ.Α. για το σαλονάκι της μαμάς… Νομίζω πως της το πήρε τελικά. Ωραίες εποχές…Για τη φουκαριάρα τη μάνα του...
 
.
 
 
Τώρα είναι ένα μικρό θαύμα να φροντίζουν άλλοι για τον ιστοχώρο που σου παρέχουν, για την προστασία του, τη διαμόρφωσή του κι εσύ απλά καλείσαι να εκφράζεσαι με σεβασμό πρώτα για σένα που δημιουργείς και μετά για το κοινό που σε εμπιστεύεται, σε παρακολουθεί και σου εκφράζει καθημερινά τη φιλία του με πολλούς τρόπους κι από διαφορετικά μέρη της γης.
 
Προσπαθώ να διαβλέψω τι θα ακολουθήσει στη μεταblogging εποχή. Ούτε ο Ιούλιος Βερν δεν θα μπορούσε να προβλέψει πως τη θέση των σχολικών ημερολογίων, που καλά κρυμμένα κάτω απ΄ τα θρανία μας ,φιλοξενούσαν τα πρώτα καρδιοχτύπια μας, θα την έπαιρναν χιλιάδες ηλεκτρονικά ημερολόγια, όπου οι γυναίκες έχουν συμμετοχή στην Ελλάδα γύρω στο 30%, τα περίφημα ηλεκτρονικά ιστολόγια.
 
Σε τελική ανάλυση καταλήγω πως το blogging είναι σαγηνευτικό αλλά πολύ χρονοβόρο, όταν το επιτελείς με συνέπεια και το ντύνεις με ποιότητα και σύντομα βλέπω να μετεξελίσσεται σε άλλη μορφή γιατί έτσι,  η πολύωρη καθιστική στάση, βλάπτει σοβαρά την υγεία.
 
Όπως και νάχει  πάντως θα αφήσει εποχή και θα μείνει στην ιστορία σαν το εργαλείο που μεταμόρφωσε 49.000 Έλληνες (μέχρι τώρα) και εκατομμύρια πολίτες διεθνώς σε συντάκτες δημόσιου λόγου και ελεύθερους εκφραστές της γνώμης του.
 
Αυτό είναι κατάκτηση! Κι αυτή είναι η δύναμή του.
 
Όσο οι συνθήκες και οι αντοχές μου το επιτρέπουν δεν θα το απαρνηθώ. Αν δεν με απαρνηθούν άλλα πράγματα που μοιραία παραμέλησα για το blogging…Κι αν με ρωτάτε θα σας έλεγα το τετριμμένο: Επιχειρήστε το. Αξίζει. "Μια δοκιμή θα σας πείσει».

 

i

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σχόλια

20/08 18:23  Goldmine
Μα στον αποπάνω όροφο, Πρεμ σε κατοχυρώνω πλήρως με το νέο θέμα:-)
Από δω δεν πρόκειται να φας ban παρεκτός κι αν το επιδιώξεις μόνος σου με προβοκατόρικες ενέργειες:-)
Είναι άλλη η πολιτική στα ιστολόγια.
Διαχειριστής είναι μόνο ο blogger.
20/08 20:03  Goldmine
Παράλειψη η μη απάντηση στον e-κουμπάρο Τριαντάφυλλο. Εκείνος πίνει το ροζέ εμείς μεθάμε...με το ημίγλυκο της Αρίσβης, βεβαίως, βεβαίως..
Ο Μηθυμναίος οίνος, φημίζεται από την αρχαιότητα ως ο καλύτερος. Εκεί που προτιμά να πίνει ο Ηρακλής την μπυρίτσα του συνοδεία της κιθάρας από την παρέα του Λευτέρη Παπαδόπουλου...
Δοκίμασε και το κρασάκι Ηρακλή :-)
20/08 22:59  pol
Το μπλογκ είναι άριστο εργαλείο έκφρασης,επικοινωνίας και δημιουργικής σύνθεσης στα χέρια ικανών χειριστών του λόγου και της ορθής σκέψης όπως η προσωπικότητά σας,Χρυσαφένια φίλη.Τίποτα δεν αξίζει περισσότερο από την προσφορά στο συνάθρωπο.Το υπουργείο Πολιτισμού πρέπει να το δει και να το επιβραβεύσει,γιατί είναι πολιτισμός!
Είσαι η ποιοτική μας φίλη!
21/08 01:14  PREMIUM

Το facebook και τα blogs με "ανατριχιάζουν", όταν σκέφτομαι τους τροπους επικοινωνίας...ΤΟΤΕ !

Ανατριχιάζω μάλιστα πιότερο σκεφτόμενος το τέλος εποχής τους !
21/08 01:37  Goldmine
Καληνύχτα Πολ και Πρεμ.
@ Πολ ευχαριστώ. Η απάντηση αύριο σε άρθρο.
Πρεμ, έδωσες ειλικρινή απάντηση.
Τέλος χρόνου:-)
21/08 08:13  Ηρακλής
Κρασί προτιμώ το Λημνιό.
Σε διάβασα μόλις τώρα, και αφού πρώτα ανάρτησα το θέμα μου.
Μου έκανε εντύπωση πως χρησιμοποίησα τη φράση για τη φουκαριάρα τη μάνα, χωρίς να σε έχω διαβάσει πριν.
Δεν ξέρω μήπως το μπλόγκιν ( το γράφω ελληνικά γιατί βαριέμαι να γυρίσω τη γραμματοσειρα!), φτιάχνει και ενιαίους τρόπους σκέψης, ή ακόμα ακόμα και διόδους τηλεπαθητικής επαφής.
Πάντως σίγουρα κόβει πελάτες από τους ψυχολόγους ( κακό αυτό για το γιο μου, αλλά καλό για τους bloggers.
21/08 10:46  Goldmine
Ηρακλή της Πέτρας, καλημέρα κι από δω:-)
Ο γιος σου πάντα θάχει δουλειές στην Ελλάδα:-) αλλά δεν θάχει την τύχη να μας κάνει πελάτες καθότι, όπως κι εσύ πρεσβεύεις, το μπλόγκινγκ (άχαρη λέξη στα αγγλικά - πρέπει να στραμπουλήξεις τη γλώσσα για να την προφέρεις - κι ακόμα δεν έχουν καταλήξει στην αντίστοιχη ελληνική) μας απορροφά και δεν αφήνει περιθώρια αναζήτησης ψυχολόγου:-)

Έχω αναρωτηθεί κι εγώ για την τηλεπαθητική επαφή εδώ (αυτό που ο Πρεμ βάφτισε ΣΥΜΠΤΩΣΗ).
Πιάνουμε λεπτές συχνότητες τριγύρω μέσω ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και γινόμαστε κανάλια ανταλλαγής σκέψεων χωρίς να μιλάμε; Δεν αποκλείεται, δηλαδή, όταν οι συχνότητες συντονίζονται να αλληλοδιαβάζουμε τις σκέψεις μας;-)

Για την ιστορία "παπαλίνα" λέγεται η μικρή σαρδέλα (αυτή είναι που γεννάνε οι σαρδελομάνες στον κόλπο Καλλονής, μεγαλώνει και πουλιέται τώρα).
Φέτος δε μεγάλωσε κι έχει υπερπαραγωγή και χαμηλή τιμή, στα 4€. Πέρυσι έφτασε και τα 25 € γιατί δεν είχε ποσότητα. Οι ψαράδες λένε πως είναι το ίδιο γι΄αυτούς (είτε πολλή και φτηνή είτε λίγη και ακριβή).
Πουθενά στην Ελλάδα δεν υπάρχει φέτος πιο φτηνό ψάρι. Έφυγα από κει με 6 κιλά ψάρια στο ψυγείο, παπαλίνα ωμή και παστή και μία μπάφα ζωντανή, 1,5 κιλό που στοίχισαν 20 € όλα! Λυπήθηκα για τον κόπο των ψαράδων. Στις Κυκλάδες η φτηνότερη τιμή ψαριού ήταν 15€ για τα πιο κοκαλιάρικα, μικρά βραστόψαρα - αν τα εύρισκες κιόλας - αλλά είχαν σε λογική τιμή τους αστακούς 65€ - ενώ τους βρήκαμε στα 90€ στα Τροιζόνια, Πρεμ!)
Την ίδια ονομασία "παπαλίνα" έχουν και στο Αϊβαλί.
Ψάχνω αν η λέξη είναι ελληνική ή τουρκική. Ο Μπαμπινιώτης δεν την αναφέρει καθόλου.
21/08 11:06  Ηρακλής
Η γυναίκα μου, που τη ρώτησα, μου λέει ότι πιστεύει πως είναι αλλοίωση της λέξης "απαλή", απαλίνα, παπαλίνα.
Πραγματι η Μυτιλήνη έχει τα φτηνότερα ψάρια, όσο για την τηλεπικοινωνία, προσωπικά την πιστέυω, και τη ζω ιδιαίτερα με το έτερον ήμισυ, σκανδαλωδώς.
Ισως φταίνε και τα χρόνια, 37 αισίως.
21/08 11:26  cell
Καλημέρα σας!
Προεκτείνω την αντιστοιχία blog-ιστολόγιο σε:
blog(g)ing-ιστολογείν ή ίστολόγηση.
Επιβαρύνονται πληθικά οι συλλαβές αλλά παρακάμπτεται το...στραμπούληγμα της γλώσσας :-)...Στην κρίση της e-φίλης αλλά και Φίλης του Λόγου οικοδέσποινας...

"Έχω αναρωτηθεί κι εγώ για την τηλεπαθητική επαφή εδώ (αυτό που ο Πρεμ βάφτισε ΣΥΜΠΤΩΣΗ)."
Η επαναλαμβανόμενη σύμπτωση παύει να είναι σύμπτωση,<χωρίς και...:-)> διατείνονται οι μαθηματικοί.
Συνεχίστε να ιστολογείτε...προσφέρετε υπηρεσία στο Λόγο αλλά και τη Γραφή που βάλλονται...ηθελημένα ή όχι(...;).
Να είστε καλά!
21/08 11:28  Goldmine
Ωραία η περί παπαλίνας εκδοχή της συζύγου.
Απαλίνα και οπαλίνα η παπαλίνα!
Σου τάχω πει για τις Μυτιληνιές γυναίκες:-)
Πάω τώρα γιατί το μενού σήμερα περιλαμβάνει και την μπάφα ψητή:-)
Για το ΧΑ γούρικο σε κόβω σήμερα που αποφάσισες από τα ΧΑράματα να αναπτύξεις τις τηλεπαθητικές σου ικανότητες:-) ΧΑ ΧΑ!
21/08 12:17  Goldmine
Και με σας, αγαπητέ cell
επαναλαμβάνονται οι συμπτώσεις
(άρα, κατά τους μαθηματικούς, παύουν να είναι συμπτώσεις και μετά τι;-) ακόμα και στην ώρα αποστολής μηνύματος (στο timing επί το αγγλικότερον):
11: 26 το δικό σας μήνυμα 11:28 το δικό μου.
Υπόσχομαι να καταβάλω φιλότιμες προσπάθειες για να εξοικειωθώ με τη χρήση των όρων "ιστολογείν και ιστολόγηση" που ορθά προτείνετε και ευμενώς αποδέχομαι:-)
Μας λείπουν και οι δικές σας αναρτήσεις, ωστόσο και τελούμε εν αναμονή τους:-)
Να έχετε ένα ωραίο ΠΣΚ!
21/08 12:27  PREMIUM

Ακόμη και ο καταγραφέας περιοχών που διαβάζουν το...ΠΑΡΟΝ γράφει για 7 άτομα από Cambridge και...αποκρύπτει ότι διαμένω στο...Dorchester ! :-)
21/08 12:47  Goldmine
Kαλύτερα για να μην σε εντοπίζουν τα εχθρικά ραντάρ:-)
03/10 00:29  anathema_g13
Αυτό ήταν το άρθρο που θυμόμουν.
Ένας σύντομος οδηγός προς ναυτιλλομένους μαζί με προσωπικές πινελιές. Τελικά ήταν πιο πρόσφατο αλλά τότε ήμουν διακοπές και μάλλον γι' αυτό το κατοχύρωσα ως παλαιότερο στη μνήμη μου. Μικρό το κακό, όπως και να έχει.
Καλή επιστροφή λοιπόν!
(Θα προτιμούσα να έλειπα στο Παρίσι κι εγώ, εδώ που τα λέμε!) :)
Καλό βράδυ και καλό Σαββατοκύριακο!
03/10 09:39  Goldmine
Πήρα μια λαχτάρα πρωινιάτικα, thema_g13 (χωρίς το ana:-)
Πατώ πάνω στο μήνυμα σου, άμα τη αφυπνίσει-με το netbook στο προσκεφάλι πια, (τι, μόνο οι μαθητές της Α΄ Γυμνασίου; 100 € φθηνότερο πουλιέται για τους γονείς των μαθητών και κάνει μια χαρά δουλειά, ελαφρύ σαν πούπουλο για αεροπλάνο και μετακινήσεις:-)
Διαβάζω, λοιπόν, εδώ διάφορα ξεχασμένα σχόλια ακόμη και δικά μου, σίγουρη πως μπήκα στο τελευταίο άρθρο μου και πριν διαβάσω την απάντησή σου σε σχόλιό μου στο ιστολόγιό σου που παρέπεμπε εδώ.
Μπέρδεμα...Προς στιγμήν αναρωτιόμουν: απαντά και άλλος με το nick μου;-)
Δεν αναγνώριζα τίποτα:-)
Κι ύστερα ήπια την πρώτη γουλιά καφέ...

Η σημασία στη λεπτομέρεια είναι το ευχαριστώ μου γιατί με οδήγησες να επαναξιολογήσω σήμερα ένα ήδη ξεχασμένο κείμενο διότι την ώρα που τα γράφουμε- κι εγώ, ειδικά, αυστηρή όντας με τον εαυτό μου - δεν τα απολαμβάνουμε κιόλας, με την ανεπηρέαστη από υποκειμενικότητες ματιά του αναγνώστη.

Σαββατιάτικο "σεντόνι", λ οιπόν, έκανα την απάντηση κι εγώ. Να μην λένε μόνο για σένα:-)
Καλή σου μέρα!
Προσεχώς, θα έχω ανάρτηση για το Παρίσι και σας εύχομαι σύντομα να τα καταφέρετε, όσοι δεν το ζήσατε, να δείτε τον Πύργο του Άιφελ, εκτός των άλλων, να βρέχει αστέρια φωτισμένος εκκεντρικά τα βράδια.
Εμπειρία φωτός (πράγματι, "υπεριώδης εμπειρία", καθώς λέει και το ΟΝ)
Καλό και ευχάριστο Σαββατοκύριακο!
03/10 14:04  pol
Αγαπητή φίλη,ο λόγος σου "διαταγή"!
Ξεκίνησα τις φθινοπωρινές καλλιέργειες από τα μέσα Αυγούστου και τώρα τα φυτά βιώνουν μια δεύτερη άνοιξη.Βοηθά βέβαια και το κλίμα του νότου.Αν μπεις νοερά στον κήπο,θα σε υποδεχτούν αμέτρητα άνθη στις κορφές των φυτών και πλούσιοι καρποί στα χαμηλά.Πρέπει να ξεπερνούν τα δεκαπέντε τα είδη .Τριών ειδών φασόλια,μελιτζάνες,μπάμιες με άνθη πιο όμορφα και από τις τουλίπες,κολοκύθια,αγγουράκια,σέλινο,μαιντανός,άνηθος,ραπανάκια-κόκκινα και άσπρα,σπανάκι...
.Είθε την ίδια τύχη να έχει και το πρώτο κόμμα ,αφθονία και αυτοδυναμία,για το καλό των χρηματiστηριακών παικτών!
03/10 16:02  anathema_g13
Και το είχα σκεφτεί ότι θα μπορούσε αυτό το σχόλιο να σε μπερδέψει! Η κουβέντα γινόταν στο τελευταίο σου post και χωρίς να ξέρεις την απάντησή μου στο δικό μου blog, το σχόλιο θα ήταν ουρανοκατέβατο εδώ!
Σε λαχτάρησα άθελά μου! :)

Το κακό με τους μαθητές έχει παραγίνει! Εγώ όταν έβγαζα μεγάλους βαθμούς έπαιρνα ένα χαρτί μόνο - τον έπαινο! Η ανιψιά μου που τελείωσε φέτος το σχολείο έχει πάρει 2 υπολογιστές γραφείου και ένα ταξίδι στο Λονδίνο ως τρόπαια για τις επιδόσεις της. Και δεν έχω και παιδί να εκμεταλλευτώ έστω την έκπτωση! :)

Αστειεύομαι βέβαια!
Αναμένοντας το post το παριζιάνικο:
http://www.youtube.com/watch?v=OAMuNfs89yE

(Στο εξής θα σχολιάζω μόνο στο τελευταίο post για να μην έχουμε μπερδέματα!) :)
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
24 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις