Ε ι σ α γ ω γ ι κ ά

Ψηλαφώντας τα περασμένα, όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται,  ο μοναδικός ιστοριογράφος του Χρηματιστηρίου και για πολλά χρόνια Γραμματέας του,  Μ. Πλατανόπουλος, επιμένει συχνά στον ισχυρισμό πως «τις τάξεις των χρηματιστών χαρακτήριζε υψηλό αίσθημα συναδελφικότητας και αλληλεγγύης». Έχει δε καταγράψει αρκετές, σχετικές μαρτυρίες για του λόγου το αληθές.

Έτσι και στην εποχή της χρυσοφιλίας, ακριβώς, στο χρονικό σημείο, που διακόψαμε το προηγούμενο άρθρο, εκεί στις αρχές του 1946, μέσα στη δραματική κούρσα της χρυσής λίρας, η Διοίκηση του Χρηματιστηρίου έχει να επιδείξει σημαντικές κατακτήσεις για το σώμα των χρηματιστών.

Η λαϊκή παροιμία πως «η σφίξη βγάζει λάδι» επαληθεύεται, επί του προκειμένου, από τους εύστοχους χειρισμούς  των χρηματιστών, που κατάφεραν να δράσουν συντονισμένα, σε δυσοίωνες περιόδους, μάλιστα, προς όφελος του κλάδου τους, όπως αναλυτικά φαίνεται στη συνέχεια.
 
Η  χ ρ υ σ ή  λ ί ρ α  δ ι ε λ κ υ σ τ ί ν δ α   μ ε τ α ξ ύ   Τ τ Ε   κ α ι   Χ.  Α.

Διελκυστίνδα, ως γνωστόν, είναι το αγώνισμα, στο οποίο συμμετέχουν δύο ομάδες, καθεμιά από τις οποίες, τραβώντας την άκρη ενός τεντωμένου σκοινιού, προσπαθεί να παρασύρει την άλλη προς το μέρος της. Απαιτείται σκληρή προσπάθεια για την επικράτηση ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα και σε έναν αγώνα αμφίρροπο.

Προφανώς, σε φιλικό αγώνα διελκυστίνδας εξελίχτηκε μετακατοχικά  το θρίλερ με τη χρυσή λίρα,  μεταξύ της Τράπεζας της Ελλάδος και του Χρηματιστηρίου, με την ΤτΕ να διατηρεί, συγκριτικά, το προβάδισμα. Δεν υστέρησε, βέβαια, και το Χρηματιστήριο. Ευκαιρία δεν άφηνε που να μην την εκμεταλλευτεί, επωφελώς, για το σύνολο των χρηματιστών.  

Είναι πρόδηλο πως η Τράπεζα της Ελλάδος, στην τραγελαφική κατάσταση που αντιμετώπισε με τη χρυσή λίρα, στηρίχτηκε στο Χρηματιστήριο και το χρησιμοποίησε, ανάλογα άλλοτε ως μοχλό εκτόνωσης της κρίσης άλλοτε ως αναβατήρα για το σκαρφάλωμα στη δυσπρόσιτη κορυφή της εφαρμογής των αποφάσεών της και συχνά-πυκνά σαν «το δεξί της χέρι» για την  προώθηση δοκιμαστικών μέτρων.   

 

Γραμματόσημο του 1947