Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Τις Κυριακές τα καλοκαίρια
1173 αναγνώστες
Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009
11:44

  

 

 

 

Τις Κυριακές τα καλοκαίρια...

 

 

Κυριακή γιορτή και σχόλη…Ειδικά, κάποιες ονειρεμένες Κυριακές που μας κατακλύζουν αξεπέραστες οι παλιές μνήμες ξαναφοιτάμε στο σχολείο της Κυριακής, απ΄όπου ποτέ δεν αποφοιτήσαμε, γιατί η Κυριακή δεν δίνει απολυτήριο.  Συνεχώς, θα αποτελεί ελιξήριο ζωής.

 

Οι δικές μου Κυριακές δεν είχαν τίποτα από τις συννεφιασμένες Κυριακές του Τσιτσάνη.  Βουτηγμένες σε γνόφους χαράς και στα χρώματα μιας φυσιολογικής ζωής, μιας πανδαισίας που αχόρταγα ρουφάγαμε, έμειναν γιορτινά γιορντάνια, να στολίζουν το λαιμό της αμείλικτης προέλασης του χρόνου.

 

Όλοι νοσταλγούμε τα ξέγνοιαστα αλλοτινά χρόνια μας αλλά για τις Κυριακές που προβλήθηκαν στην οθόνη της ύπαρξης  τρέφουμε έναν ανεκπλήρωτο έρωτα, για όσα αγαπημένα πέρασαν σε πρόσωπα και εμπειρίες που πια δεν θα ξανάρθουν….

  

Χίλιες δυο γεύσεις από ιδιαίτερες πατρίδες, διακοπές, τρεξίματα, σπασμένα γόνατα που τρέχαν αίμα απ΄ τα πεσίματα, θάλασσες, βαρκάδες, μπάνιο μεσοπέλαγα και κουβέντα με τους ψαράδες, παρεούλες παιδιάστικες, τραγούδια στα σκαλιά των σπιτιών, ραδιόφωνα στη διαπασών, εξοχές με άρωμα  από θερισμένο στάρι, σκαρφαλώματα στις συκιές, κυνήγι τζιτζικιών απ΄ τα πλατάνια που τα φυλάγαμε σε άδεια κουτιά από τσιγάρα… 

 

Βιώματα παιδικά, εικόνες εφηβικές ξεφτισμένες  απ΄τους καιρούς αλλά αξεπέραστες που πιστώθηκαν στην τράπεζα του βίου για να μας ξεχρεώνουν από δάνεια και  τόκους της υπόλοιπης ζωής.

 Οι ανθισμένες ορτανσίες στο πατρικό, και το πρωινό στη νοτισμένη με το νερό του λάστιχου δροσερή αυλή με το μεθυστικό αγιόκλημα και τα γιασεμιά. Οι χρωματιστές ντάλιες που άνθιζαν τον Ιούλιο....

 

 

Ο πατέρας στο σπίτι, να μπαινοβγαίνει γεμίζοντας με πικάντικα πειράγματα και με τον καλό του ίσκιο την ατμόσφαιρα.

 Η ελληνική οικογένεια να σου δίνει ασφάλεια και σιγουριά πως κάπου ανήκεις. Αυτό το αίσθημα που δεν το ξαναβρίσκεις, όσο κι αν προσπαθείς να το μεταγγίσεις και στη δική σου οικογένεια..…

 

 

    

 

 

Είχε ξεχωριστό  νόημα η  κάθε  Κυριακή για την ελληνική οικογένεια.

Η ιεροτελεστία για το πρωινό τσάι με τελετουργικό Ανατολής,  είναι αποτυπωμέμη στη μνήμη μου, ως θεσπέσιος συνειρμός με  άρωμα  μπαχαρικών. Πρώτα έβραζε το νερό. Στη συνέχεια έπεφτε μέσα η κανέλα ξυλάκι, δυο τρία μοσκοκάρφια (γαρίφαλα) κι ένα κομμάτι πιπερόριζα, που το λένε τζίντερ στα σύγχρονα καταστήματα. Το προμηθευόμασταν απ΄ αυτά τα όλο μυστήριο μαγαζιά της εποχής, με την ταμπέλα «Εδώδιμα - αποικιακά» .

 

Τα μπαχαρικά έπρεπε να βράσουν καλά, να βγάλουν τα αρώματα και να προστεθεί στο τέλος το μαύρο τσάι. Αμέσως ήθελε σερβίρισμα. Αν έμενε παραπάνω στη φωτιά μαύριζε. Με κουλουράκια απ΄ τα χέρια της μαμάς μας περίμενε μετά την εκκλησία, αχνιστό και μυρωδάτο.

 

Διάχυτη κι η μυρουδιά απ΄ τους κεφτέδες της μαμάς με τα δεκαοχτώ μυρωδικά, και οι μυρουδιές που σπάγαν μύτη από το φούρνο της θείας που έψηνε μόνο φαγητά τις Κυριακές.Το αλισβερίσι με τους δικούς μας συγγενείς και φίλους, που σαν μελισσολόι ανεβοκατέβαιναν, έκαναν στάση στο σπίτι μας και  στο πόδι, τιτίβιζαν σαν χαρούμενα σπουργίτια  λόγια ζωντάνιας και ουσίας για τις δουλειές τους και τα βάσανά τους  και συνέχιζαν...

 

Ό έρωτας της θάλασσας, ή αγνοια του κινδύνου,  που μας έστερνε κολυμβητές μεσοπέλαγα... το παιδομάνι,  "ο κουτσός", το κορυφαίο παιχνίδι μας, τα τρεχαλητά στη γειτονιά, οι ιστορίες τα βράδια για ξωτικά, φαντάσματα και αλαφροϊσκιωτους... Και μέσα σε όλα κυρίαρχο συναίσθημα η χαρά!

 

 

 Το απογευματάκι, ακολουθούσαν τα ωραία, μετά τη θάλασσα  και τη ραστώνη του μεσημεριού, με το στομάχι γεμάτο από τα ξεχωριστό φαγητό της Κυριακής που μας συγκέντρωνε όλους στο οικογενειακό τραπέζι ( το γεύμα της Κυριακής πάντα με κρέας, όχι όμως και όλες τις καθημερινές).

 

Ετοιμασίες, μετά το μεσημεριανό ύπνο,  τα καλά τα ρούχα, βόλτα και κορυφαίο κλείσιμο της μέρας με ταινία, συνήθως ελληνική, στο θερινό το σινεμά...Γρανίτα φράουλα στο κυπελλάκι, τα χαλίκια στο δάπεδο του σινεμά, καρέκλες από πολύχρωμα λαστιχένια σχοινιά πλεξίματος, όπου πιανόσουν να κάθεσαι μέχρι

το τέλος του έργου... 

 

Η Κυριακή του Έλληνα  ακόμα κρατάει  κάτι από τη μαγεία του χθες.

   Και σήμερα διατηρεί τη νοσταλγία απ΄τα παλιά και ανατρέχει στη γοητεία των περασμένων.  Κουβαλάει την καλή της  φόρτιση.

 

Ήταν η μέρα που περνάγαμε όλοι μαζί στα πατρικά μας σπίτια.

 Είναι η μέρα που και τώρα μας βλέπουν κάπως  τα παιδιά μας!

 

 Αυτή την Κυριακή το αφιέρωμα είναι για τα παιδιά όλων μας!

 

 Τα μικρά ή τα μεγάλα παιδιά μας....που στα μάτια μας, στα μάτια 

των γονιών παραμένουν  πάντα

τόσο μικρά κι ανήμπορα, όπως στη φωτογραφία:-).....

 

Αν σας ξύπνησα μνήμες μην τις απαρνηθείτε για άλλη μια φορά…

Ακολουθήστε τις και θα σας βγάλουν εκεί που η καρδιά σας προστάζει....

 

Τώρα, σας αφήνω. Αργησα κιόλας... Έβαλα το μπρίκι και βράζει. Πρώτα θα ρίξω την κανέλλα, τα μοσκοκάρφια και την πιπερόριζα…

 

                      

Υ.γ: Αυτό το κείμενο θα ζωντανέψει αν το πλαισιώσουν και οι δικές σας  κυριακάτικες αναδρομές με τη μοναδικότητα που κρύβουν ξεχωριστά για τον καθένα μας!

 

 

 

 

 

              

 

 

  

 

       

 

 

 

 

                                                                           

 

 

 

Καλή Κυριακή, φίλοι μου καλοί!

 

 

 

Μ. Φραγκούλης "Τον εαυτό του παιδί"

Ευγενική αφιέρωση από τον e- φίλο cell.

 

 

 

 

Σχόλια

14/06 13:26  ΣΟΛΩΝ (όχι ο σοφός)
Εγώ δεν τα βλέπω πια ούτε τις Κυριακές.
Το μεγάλο πλεονέκτημα και μειονέκτημα της Κρήτης γαρ (θάλαττα)
Η νοσταλγία δεν είναι η καλύτερη λύση για τις Κυριακές μου που έχουν πια ισιώσει και τις ξεχωρίζω κυρίως επειδή δεν έχουν το καθημερινό κόλλημα στο ΧΑ.
Δεν είμαι βλέπετε στο κλεινόν άστυ κι οι παραλίες απέχουν 10΄ ΚΑΙ τις καθημερινές (δεν το λέω για να ζηλέψετε).
Σας νοιώθω όμως φίλοι εγκλωβισμένοι, μόνο που δεν ξέρω τι να σας κάνω. Και τώρα, που και ταοχρυσορυχείο έχει φύγει για τη θάλασσα, αφήνοντάς μας τις ζωγραφιές της για παρέα, λέω κι εγώ ν' αφήσω τ'αστέρια μου και να την κάνω σιγά-σιγά μ΄ελαφρά πηδηματάκια, πριν αγριέψει η καλή μου που την άφησα πάλι μόνη της ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΑ...
14/06 13:50  cell
"Βιώματα παιδικά, εικόνες εφηβικές ξεφτισμένες από καιρούς, αλλά αξεπέραστες που πιστώθηκαν στην τράπεζα του βίου για να μας ξεχρεώνουν από δάνεια και τόκους της υπόλοιπης ζωής."...5*
http://www.youtube.com/watch?v=BX3Ztxtm6F4&feature=related
Να περνάτε Καλά...!
14/06 15:37  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Ομολογουμένως κάπως έτσι ήταν οι "παιδικές μου Κυριακές". Κατοικούσαμε με τους (εκ μητρός) παπού και γιαγιά + ανύπανδρη - εργαζόμενη <τότε> αδελφή της μητρός μου. Όταν είχαμε (σποραδικώς) την τύχη και ο πατέρας να έρθει με άδεια από τη μονάδα του στην επαρχία, ε ήταν "σαν το Πάσχα".
Και το απόγευμα παιχνίδια στους χωματόδρομους του Παγκρατίου με την παρέα...
Την παράδοση μεταφέραμε και στην επομένη - οικογενειακή φάση. Μόνο που αναδείχθη το Σάββατο, διότι οι αθλητικές υποχρεώσεις της Μ. και του γράφοντος το επέβαλλον.
Με συναγωνισμό μαγειρικής τέχνης... Ο γράφων "Βερσαιλλιώτικα" και η πεθερούλα του "Βλάχικα"...
Σήμερα η e-βαφτιστήρα μαγειρεύει "ελληνικά" για τη δική της παρέα <εκεί>... Δεν τη βλέπω να γυρνάει συντόμως... Ενθουσιάστηκε με το αντικείμενο εργασίας και το κλίμα στην εταιρία... Τους έχει έχει αντιστοίχως "καταπλήξει"... Προχθές ήρθε να τη γνωρίσει ο ιδρυτής της μητρικής εταιρίας (τώρα "συνταξιούχος", αφού την πώλησε στην Vinci), ο οποίος μεταξύ άλλων είχε κάνει <τότε> τις γεωλογικές και θαλάσσιες μελέτες της "Γέφυρας Ρίου- Αντιρρίου".
<Μην την αφήσετε να φύγει το Δεκέμβριο>, είπε στην προϊσταμένη της...
Ε, κάποια Σάββατα θα ξαναβρεθούμε <εδώ> ή <εκεί>...
14/06 17:24  pol
Διαβάζοντάς σε,Χρυσαφένια,ζωντάνεψε η γειτονιά των παιδικών χρόνων με τα αγνά αισθήματα.Και σήμερα,'οσο μπορώ,κρατώ την καθαρή παρέα,τη ζεστή γωνιά!
14/06 18:06  Goldmine
Kι εγώ διαβάζοντάς σας, φίλοι μου,
Σόλων, cell, Τριαντάφυλλε, Πολ,
είδα πώς προεκτείνατε τις σκέψεις μου
από τη Ρόδο και τα Χανιά,
μέχρι τη Θράκη (προσωρινά) ή και το Παγκράτι,
μεταβάλλοντάς τες σε καθρέφτη
και των δικών σας νοσταλγικών αναμνήσεων.
Ευχαριστώ ειλικρινά για την κατάθεση σας και
τη συμμετοχή σας.

Σόλων, αληθινός και ανθρώπινος. Εύγε!

cell, εκλεκτό το άσμα, δεν του είχα δώσει ποτέ ως τώρα
τη δέουσα σημασία! Θα αντικαταστήσει το τραγούδι του
άρθρου, επαξίως:-) Ευχαριστώ!

Τριαντάφυλλε, έχει πάρει φόρα αυτό το παιδί ( e-βαφτιστήρα)!
Μακάρι να σας ξαφνιάζει πάντα ευχάριστα και να
βρίσκει την καλύτερη διέξοδο στην ακατασίγαστη
δημιουργικότητά της!

Πολ, "καθαρή παρέα, ζεστή γωνιά"!
Με συγκίνησες...γιατί θέλουν
αρετή και τόλμη και τα δυο!

Καλό απόγευμα παίδες Ελήνων,
στις παραλίες και τις δροσερές
γωνιές.

Μόλις γύρισα κι εγώ και θα ξαναφύγω αργότερα
για πεζοπορία και ένα
παγωτάκι μηχανής capriccianni στο
χέρι. (Μάλλον σωστά το έγραψα.
Το καλύτερο, δοκιμάστε το...
Τις Κυριακές τη σπάμε τη δίαιτα,
έτσι κι αλλιώς:-)

Γεια σας και πάλι!

14/06 20:13  cormorano
Καλησπέρα!

ΠΟΛΛΑ...μα ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ...μου θυμίζουν ΟΛΑ τα παραπάνω...
Ακόμη και οι εικόνες και τα λόγια του τραγουδιού!
ΠΟΛΛΑ...
14/06 21:06  jerri
Το σκέφτηκα πολύ πριν σχολιάσω αλλά τελικά το κάνω...
Είναι φανερό πως μεγάλωσες σε χωριό. Ανάλογες και οι δικές μου αναμνήσεις.
Θα εκτιμούσα πολύ περισσότερο το άρθρο κάποια άλλη Κυριακή γιατί βλέπεις τη συγκεκριμένη...
"Ο πατέρας στο σπίτι, να μπαινοβγαίνει γεμίζοντας με πικάντικα πειράγματα και με το καλό του ίσκιο την ατμόσφαιρα"
... έφυγε για ψηλά...
Καλό βράδυ
14/06 21:21  Goldmine
Καλησπέρα cormo και jerri.
Νωπές οι μνήμες jerri...
Θα χαιρόμουν να μη σχολίαζες.
Δεν θα τόθελα για κανέναν που κωλύεται...
Κάπου εκεί "ψηλά" συναντήθηκε
και με τον "περί ού ο λόγος"
πατέρα του άρθρου...
Και η ζωή συνεχίζεται...
14/06 22:37  cell
Καλησπέρα κι εδώ,στην οικοδέσποινα και στην παρέα!
Δική μου η ευχαρίστηση αγαπητή...
Τιμή μας να Τον έχουμε συμπατριώτη και "πρέσβυ" πολιτισμού-αισθητικής!
15/06 00:25  bros2ris
Gold Goldmine!

Καλή εβδομάδα.
15/06 08:37  Goldmine
Tης Δευτέρας τις καλημέρες σε όλους σας και ιδιαιτέρως σε cell και bros2ris
(ευχαριστώ για τα τελευταία σχόλια!).
Και μια καλή εβδομάδα
πέρα από κάθε προσδοκία...
15/06 09:14  groyma stella
Καλημερα στο πιο ομορφο και ζεστο σπιτι.
Μια ομορφη εβδομαδα σε ολους.
15/06 09:52  cormorano
Καλημέρα και Καλή εβδομάδα σε όλους !

15/06 13:23  Goldmine
Οι καλημέρες και το "σπίτι" μας Στέλλα είναι ζεστά σαν και τη Δευτέρα μας σαν
και την καρδιά μας...
Το μαγαζί είναι κρύο ...στο -1,28%
τώρα...
Σοφοί αυτοί οι μαέστροι φροντίζουν
για τις ισορροπίες...
Βουτιά αυτό...ε..θα την κάνω μια
βουτιά κι εγώ αργότερα να μην την χάσω:-)
Φτιάχνει η ενέργεια με τις θαλασσινές επιδόσεις:-)
Kαι στον cormo καλημέρα.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
24 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις