Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Μήνυμα Στέλλας: "Εδώ πενθούμε όλοι", αντίδοτο Ηρακλή, μαρτυρίες Τριαντάφυλλου & Jerri
1378 αναγνώστες
Τετάρτη, 8 Απριλίου 2009
16:08

        

Η μικρή αυτή  γωνίτσα του χρυσωρυχείου στο διαδίκτυο  έχει μοιραστεί, εξαρχής, με δοκιμασμένους φίλους της  δυνατές, ανθρώπινες στιγμές και βιώματα, προσωπικά,  ή οικογενειακά, ευχάριστα  και δυσάρεστα (γιατί όλα μέσα στη ζωή μας είναι).  

Στα πρώτα αρθράκια του μπλογκ είχα καθιερώσει στο κλείσιμο τη στερεότυπη  φράση:  "Ανθρώπινα και συμμετοχικά".  Και πραγματικά φρόντιζα να αποτελεί  ένα  ανοιχτό βήμα για όλους τους φίλους.

Αυτοί οι λίγοι  σταθεροί, παλιοί και νέοι φίλοι, καλοπροαίρετα και  με αγάπη χωρίς κομματικές ή πολιτικές αντιπαραθέσεις και ανταγωνισμούς, με μόνο κριτήριο την ανθρωπιά, την ποιότητα και τον αμοιβαίο σεβασμό κρατάμε ανοιχτή μια μικρή πύλη επικοινωνίας κόντρα στην ψυχρότητα, τις σκοπιμότητες, την πολεμική, τους υπολογισμούς και την κρισιμότητα των καιρών.

Χαίρομαι κάθε φορά που ο Χρήστος σπεύδει να ανακοινώσει εδώ τις εξαιρετικές επιτυχίες, ομολογουμένως, του παιδιού του, που ο Τριαντάφυλλος μας κάνει κοινωνούς των σταθμών της Μυρσίνης, που ο Γιάννης αναφέρεται με πίκρα για τους γονείς του στο χωριό σαν "τα ξεχασμένα πουλιά της Κρήτης", που  ο Κώστας ο Ρόδιος μας μυεί στα μυστικά της γης και του γιαλού....που...πού...

Εδώ κι  εγώ κατέθεσα τη στεναχώρια μου όταν μου κλέψανε

το πορτοφόλι με κάρτες ,δίπλωμα και ταυτότητα,

η Στέλλα όταν της διέρρηξαν το σπίτι,

η Αννίτα όταν ο γιος της έφυγε φαντάρος....

 

Εδώ γιορτάσαμε την πρόκριση του Ηρακλή με τον jerri,

βοηθήσαμε, όταν έχασε το μπλογκ του ο Ηρακλής:-)

Γιορτάσαμε τον πιλότο και υποστηρίξαμε μαζί του 

την εξαγορά της Ολυμπιακής...

 

Δεν είναι και λίγα  τα όσα μαζί  βιώσαμε, καθώς βλέπω 

κάνοντας έναν πρόχειρο απολογισμό.

Θα παρακαλούσα μόνο να μην παρεξηγηθώ από όσους φίλους δεν κατονομάζω,

αφού δειγματοληπτικά και μόνο ανέφερα κάποια παραδείγματα,

 που ανέσυρα πρόχειρα απ΄ τη μνήμη μου.

Για μένα όλοι οι επισκέπτες είναι εξίσου σεβαστοί,

όπως και η σταθερή μας φίλη σεβαστή:-)

και τόσες ακόμα εκλεκτές παρουσίες,

 που κοσμούν τη σελίδα τελευταία ή περιστασιακά, κατά καιρούς.

Δεν έχει σημασία η συχνότητα της επίσκεψης

όσο η γνησιότητα των αισθημάτων.

 

Έτσι, μέρες που έρχονται η περίσταση μας επιβάλλει

 να επιμείνουμε και πάλι ανθρώπινα

και συναδελφικά...με την έννοια της

συναδέλφωσης και της αλληλεγγύης. 

 

Πώς να αδιαφορήσει,  αλήθεια, κανείς όταν μία τόσο καλή φίλη του μπλογκ σαν τη Στέλλα  μας χρειάζεται κοντά της έστω και νοερά, γιατί έχει επιφορτιστεί με τον άχαρο ρόλο να παρηγορήσει μια  απαρηγόρητη, χαροκαμένη μάνα  με το ένα παιδί στη γη και το άλλο στο χειρουργείο;

Τραύματα αξεπέραστα...  Ο Θεός και  ο πανδαμάτορας  χρόνος ας  αναλάβουν στα χέρια τους τη δόλια μάνα να μην την αποτελειώσει κι αυτήν το μαράζι ...αλλά  να συνεχίσει τη ζωή της μέσα στην οικογένειά της που την χρειάζεται όσο ποτέ! 

Η Στέλλα,  φίλη της τραγικής οικογένειας, μέσα σε όλο το δράμα και χωρίς να της ζητηθεί, είχε την έγνοια να  ενημερώνει το μπλογκ μας και την ευχαριστώ θερμά.

Όχι πως μπορούμε να προσφέρουμε τίποτα αλλά άνθρωποι είμαστε, βρε αδελφέ, ας εκφράσουμε τη συμπαράστασή μας κι ας ευχηθούμε ...έστω και με τη σιωπή μας...

Αναρτώ το σημερινό μήνυμα της Στέλλας χωρίς σχόλια.. και τα περαιτέρω είναι επιλογή του κάθε αναγνώστη....

 

 

"Kαλημέρα !


Την Παρασκευή θα έρθει το παιδί.....

Η αδελφή του Διονυσία έκανε μια πολύωρη εγχείρηση.

Είναι καλά. 

Μέρες παθών για την οικογένεια και για όλους,

που έχασαν δικούς τους ανθρώπους.

Τι κουράγιο να δώσεις σε αυτούς τους ανθρώπους ......

Εδώ πενθούμε όλοι...

Σε κάτι τέτοιες στιγμές η λέξη δουλειά,

 η λεξη χρήμα,

η λέξη τροφή,

 σε παγώνουν...

Σ τ έ λ λ α " 

 


    Το αντίδοτο Ηρακλή

  Κοίτα να δεις... Όσο πιο ειλικρινά λειτουργούμε τόσο πιο ζεστά επικοινωνούμε. Τα υπόλοιπα τα καταθέτει ζωντανά ο Ηρακλής στο ουσιαστικό και αυθόρμητο μήνυμά του  για την οικογένεια του προωρα αδικοχαμένου 27χρονου Βασίλη Κουφολιά, για την αδελφή του τη Διονυσία,  για τη Στέλλα, για μας... Έβαλες ψυχή  Ηρακλή κι αυτό φαίνεται!   Χαλάλι σου! 

19:28  Ηρακλής

Για κοίτα που όλοι σε μια γειτονιά είμαστε. Ξέρω τη γειτονιά, το δρόμο, μένω κοντά, ξέρω πως το συναίσθημα περισσεύει εδώ σ αυτό το χώρο, στη μπλογκογειτονιά μας..

Έχω νικήσει το πόνο του θανάτου του 40αρη φίλου και κουμπάρου μου, αποφασίζοντας , πως όλα τελικά είναι μοιραίο να γίνουν, έτσι όπως γίνονται.
Μπορεί να γίνονται τυχαία, μπορεί με πρόγραμμα, το σίγουρο όμως είναι ότι θα γίνουν έτσι, και κανένα ανθρώπινο χέρι δεν μπορεί να τ αλλάξει.

Στέλλα ας είναι αυτή, η κουβέντα μου στους γονείς των παιδιών, αλλά και στην αδελφή του. Ας μην έχουν τύψεις, ας μην τους βασανίζουν τα χιλιάδες ΑΝ.
Αν δεν εκείνο, αν δεν το άλλο.
Δεν φταίνε, δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε, αυτό ήταν να γίνει και θα γινόταν ό,τι και να έκαναν.
Ακόμα κι αν δεν τον έστελναν για σπουδές, ο Βασίλης θα ήταν εκεί τη συγκεκριμένη ώρα, γιατί το ραντεβού ήταν κλεισμένο από άλλον.

Η Διονυσία είναι το πιο μεγάλο θύμα.
Και οι γονείς, που ζούνε για τα παιδιά τους , όπως οι γονείς του Βασίλη, θα σταθούν βράχοι, γιατί ξέρουν πως τους χρειάζεται η μικρή.

Ο κόσμος είναι μαύρος πια, τουλάχιστον ας είναι οι γονείς τα χρώματα που έχει ανάγκη να ξαναβάλει στη ζωή της η Διονυσία.

 

23:52  Ηρακλής

250 περίπου Βασίληδες στα ερείπια.


Καθένας τους και μια διαφορετική ιστορία, γεμάτη ΑΝ και συμπτώσεις.

Φίλοι Ιταλοί, φίλοι άνθρωποι,


συγνώμη, που στο θρήνο μας για τον δικό μας , σας ξεχάσαμε.

Είσαστε όμως κι εσείς Νότιοι και παραθαλάσσιοι, και ξέρετε πως ο θρήνος είναι

απολύτως προσωπικό βίωμα.


Στο πρόσωπο του Βασίλη,το ξέρετε, θρηνούμε και για τους δικούς σας ανθρώπους.


Θρηνούμε και γι αυτούς που χτες λυπόντουσταν για το Βασίλη, και σήμερα του κάνουν

παρέα, χτυπημένοι από αρρώστιες ή ατυχήματα στο δρόμο.


Για μας ο Βασίλης είναι η αφορμή.


Ο άδικος θάνατος, είναι η πραγματική αιτία...

Μαρτυρία - παρηγορία Τριαντάφυλλου

    Και το ποταμάκι της συμπαράστασης στην οικογένεια του Βασίλη...  συνεχίζει την αυθόρμητη  ροή του με προσωπική μαρτυρία-παρηγορία του αυτοαποκαλούμενου "ορθολογιστή" Τριαντάφυλλου που τη ζωή την κατέχει γιατί έντονα τη ζει με το δικό του "ταμάχι"...


21:13  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης

Ο Ηρακλής τα είπε όλα... τα ΑΝ...
Να προσθέσω - προς όποιαν παρηγορία - τη δική μου μαρτυρία.
Έχασα το μοναδικό από τη μητρική πλευρά πρώτο εξάδελφο μου στα 25 του σε "αυτοκινητιστικό" (την ημέρα του χρηματιστηριακού κραχ του 1987...)


Τελευταία φορά τον είδα μία εβδομάδα πριν στον προθάλαμο της Εντατικής, όπου χαροπάλευε (6 μήνες) από "μοτοσυκλετικό" η αδελφή μου... Μόλις είχε ολοκληρώσει τη θητεία του και θα έφευγε για την πρώτη του δουλειά...


Η αδελφή μου επέζησε και ζεί...

Στην κηδεία του Στάθη η κουβέντα ήταν "ο Χάρος τριγύρναγε την οικογένεια - κάποιον ήθελε ντε και καλά να πάρει..."


Αυτά άπό έναν "ορθολογιστή"... ΑΝ, Αν, Αν...
 


 

 

 

 

Σημ.: Ζητώ συγγνώμη που δεν επέλεξα και  για σήμερα ευχάριστο θέμα αλλά ένα

δράμα της διπλανής  μας πόρτας...απ΄την πληθώρα των όσων συμβαίνουν.

Κι ο Θεός ας μας φυλάει όλους μας απ΄ το άδικο κι απ΄την κακιά την ώρα....

Σας ευχαριστώ!

Ανθρώπινα και συμμετοχικά

Goldmine

      

 

        Kαι  o   Jerri  θυμάται και συγκινεί...

22:52  jerri

Πριν μερικά χρόνια, 5 για την ακρίβεια, κάτι μ' έτρωγε να πάρω τηλέφωνο στο ξαδελφάκι μου.

Μαζί αλογομουριάζαμε επί χρόνια. Έχω μια πληροφορία... ήταν το πρώτο

που λέγαμε στο τηλέφωνο...


Δεν του τηλεφώνησα.

Εκείνο το απόγευμα ήμουν στο πάρκο με τη γυναίκα μου και τη μικρή

όταν χτύπησε το τηλέφωνο.

Ούρλιαζα.... όπως δεν έχω ουρλιάξει ποτέ. Ήταν 34 χρονών. Πάντα τόσο θα είναι...

Βασίλη, τους χαιρετισμούς μου στον Ευγένιο...

Σχόλια

08/04 17:52  cormorano
Στο μεσοστράτι τσι χαράς
πάνω ΝΤΟΥ χίλιοι πόνοι
πέσανε για ΔΕ τζι βάνε
τσι μοίρας το μπαλκόνι !
08/04 18:07  groyma stella
Aγαπημενη μας Ευα σε σενα οφειλετε το δικο μας βημα. Το βημα ανθρωπιας, ηθους,ποιοτητας και αμοιβαιου σεβασμου.
Πονας για ολους και με ολους.
Ο θεος να σε εχει καλα γιατι πραγματικα εισαι ενα διαμαντι . Ενα σπανιο διαμαντι.
08/04 18:28  Goldmine
Αγαπητή μου Στέλλα, ο Λουκιανός έγραφε κάπου πως ο έπαινος αρέσει μόνο σ΄ αυτόν στον οποίον απευθύνεται, ενώ είναι δυσάρεστος στους άλλους.
Αν και νιώθω άβολα...θέλω να ευχαριστήσω εσένα και όλους τους φίλους, γιατί μαζί σας μαθαίνω πώς να γίνομαι καλύτερη...
Με εκτίμηση

08/04 19:28  Ηρακλής
Για κύττα που όλοι σε μια γειτονιά είμαστε. Ξέρω τη γειτονια, το δρόμο, μένω κοντά, ξέρω πως το συναίσθημα περισσεύει εδώ σ αυτό το χώρο, στη μπλογκογειτονιά μας..
Εχω νικήσει το πόνο του θανάτου του 40αρη φίλου και κουμπάρου μου, αποφασίζοντας , πως όλα τελικά είναι μοιραίο να γίνουν, έτσι όπως γίνονται.
Μπορεί να γίνονται τυχαία, μπορεί με πρόγραμμα, το σίγουρο όμως είναι ότι θα γίνουν έτσι, και κανένα ανθρώπινο χέρι δεν μπορεί να τ αλλάξει.
Στέλλα ας είναι αυτή, η κουβέντα μου στους γονείς των παιδιών, αλλά και στην αδελφή του. Ας μην έχουν τύψεις, ας μην τους βασανίζουν τα χιλιάδες ΑΝ.
Αν δεν εκείνο, αν δεν το άλλο.
Δεν φταίνε, δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε, αυτό ήταν να γίνει και θα γινόταν ό,τι και να έκαναν.
Ακόμα κι αν δεν τον έστελναν για σπουδές, ο Βασίλης θα ήταν εκεί τη συγκεκριμένη ώρα, γιατί το ραντεβού ήταν κλεισμένο από άλλον.
Δεν είναι μοιρολατρία αυτό, είναι ριζικό.
Ριζικό και πόνος.
Πόνος τεράστιος,
που θα τον περάσουν μόνοι,
κανένας δεν μπορεί να τον καταλάβει, γιατί το παιδί του καθένα είναι ξεχωριστό.
Σκύβω το κεφάλι μπροστά στο πόνο τους και δε μιλώ.
Μα πάνω απ όλα, κρατώ το χέρι της μικρής αδελφής.
Η Διονυσία είναι το πιο μεγάλο θύμα.
Και οι γονείς, που ζούνε για τα παιδιά τους , όπως οι γονείς του Βασίλη, θα σταθούν βράχοι, γιατί ξέρουν πως τους χρειάζεται η μικρή.
Ο κόσμος είναι μαύρος πια, τουλάχιστον ας είναι οι γονείς τα χρώματα που έχει ανάγκη να ξαναβάλει στη ζωή της η Διονυσία.
08/04 19:32  Goldmine
Ηρακλή υποκλίνομαι!
Δε σε ρωτώ, το ανεβάζω κιόλας επάνω!
08/04 20:19  pol
Δύσκολες ώρες για όλους εμάς που πονούμε και συμπάσχουμε με τον ανθρώπινο πόνο!
08/04 21:13  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Ο Ηρακλής τα είπε όλα... τα ΑΝ...
Να προσθέσω - προς όποιαν παρηγορία - τη δική μου μαρτυρία.
Έχασα το μοναδικό από τη μητρική πλευρά πρώτο εξάδελφο μου στα 25 του σε "αυτοκινητιστικό" (την ημέρα του χρηματιστηριακού κραχ του 1987...)
Τελευταία φορά τον είδα μία εβδομάδα πριν στον προθάλαμο της Εντατικής, όπου χαροπάλευε (6 μήνες) από "μοτοσυκλετικό" η αδελφή μου... Μόλις είχε ολοκληρώσει τη θητεία του και θα έφευγε για την πρώτη του δουλειά...
Η αδελφή μου επέζησε και ζεί... Στην κηδεία του Στάθη η κουβέντα ήταν "ο Χάρος τριγύρναγε την οικογένεια - κάποιον ήθελε ντε και καλά να πάρει..."
Αυτά άπό έναν "ορθολογιστή"... ΑΝ, Αν, Αν...
08/04 21:41  Goldmine
Πολ, αληθινά παρών στα ανθρώπινα όλα! Χαίρε!
Τριαντάφυλλε, συμπληρωματικό το δικό σου στο του Ηρακλέους μήνυμα, πήρε τον ίδιο δρόμο...
08/04 21:43  cell
Καλοτάξιδος Βασίλη!
Πάντα Ζωντανός στη μνήμη των αγαπημένων σου.
Αγαπητή Gold και γειτονιά καλησπέρα.
"Ανθρώπινα και συμμετοχικά"...
08/04 21:56  Goldmine
Aγαπητέ cell εκτιμώ πολύ την παρουσία σας εδώ!
08/04 22:35  Goldmine
Η μαντινάδα του κορμοράνο έβαλε γερή πλάτη
σαν ακρογωνιαίος λίθος των σχολίων:
"Στο μεσοστράτι τσι χαράς
πάνω ΝΤΟΥ χίλιοι πόνοι
πέσανε για ΔΕ τζι βάνε
τσι μοίρας το μπαλκόνι !

Πόσο ποιητική η λέξη "μεσοστράτι"...
Έτσι συμβαίνει όταν της μοίρας
το μπαλκόνι δεν χωράει άλλη χαρά.
Πέφτουν πάνω της οι πόνοι.
Άλλο πράγμα η ντοπιολαλιά...
Έχει κρυμμένη γοητεία και δύναμη!
08/04 22:38  cormorano
Μια μελαγχολική Καλησπέρα σε όλους τους φίλους !
08/04 22:52  jerri
Πριν μερικά χρόνια, 5 για την ακρίβεια, κάτι μ'έτρωγε να πάρω τηλέφωνο στο ξαδελφάκι μου. Μαζί αλογομουριάζαμε επί χρόνια. Έχω μια πληροφορία... ήταν το πρώτο που λέγαμε στο τηλέφωνο...
Δεν του τηλεφώνησα. Εκείνο το απόγευμα ήμουν στο πάρκο με τη γυναίκα μου και τη μικρή όταν χτύπησε το τηλέφωνο. Ούρλιαζα όπως δεν έχω ουρλιάξει ποτέ. Ήταν 34 χρονών. Πάντα τόσο θα είναι...
Βασίλη, τους χαιρετισμούς μου στον Ευγένιο...
08/04 23:30  Goldmine
Άντε jerri..
Tι σας έπιασε απόψε;
Φανερώσατε αυτή την ευαισθησία που σεις οι άνδρες κρατάτε μόνο για τον εαυτό σας!
Κι εσύ αλλάζεις επίπεδο...
08/04 23:41  favlos
Δύσκολο το θέμα σου...
Κουράγιο στην οικογένεια...
08/04 23:47  jerri
Άστα Εύα. Έγραφα και έκλαιγα...
08/04 23:47  Goldmine
Νάσαι καλά, φαύλε!
08/04 23:52  Ηρακλής
250 περίπου Βασίληδες στα ερείπια.
Καθένας τους και μια διαφορετική ιστορία, γεμάτη ΑΝ και συμπτώσεις.
Φίλοι Ιταλοί, φίλοι άνθρωποι,
συγνώμη, που στο θρήνο μας για τον δικό μας , σας ξεχάσαμε.
Είσαστε όμως κι εσείς Νότιοι και παραθαλλάσιοι, και ξέρετε πως ο θρήνος είναι απολύτως προσωπικό βίωμα.
Στο πρόσωπο του Βασίλη,το ξέρετε, θρηνούμε και για τους δικούς σας ανθρώπους.
Θρηνούμε και γι αυτούς που χτες λυπόντουσταν για το Βασίλη, και σήμερα του κάνουν παρέα, χτυπημένοι από αρρώστιες ή ατυχήματα στο δρόμο.
Για μας ο Βασίλης είναι η αφορμή.
Ο άδικος θάνατος, είναι η πραγματική αιτία...
08/04 23:56  Goldmine
Πριν υποκλίθηκα, Ηρακλή
τώρα προσυπογράφω...
09/04 00:25  PREMIUM

Παραμονές αναχώρησης του μπεκατσονιού χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά μας σύμφωνα τις "επιθυμίες" ούλων (φίλων και μη) ήθελα απόψε να γράψω ένα μίτο με τίτλο :

Για ένα...χαρτί, ρε γαμώτο !

Για ένα...χαρτί να ζουν τα παιδιά μας μακριά μας σε σπίτια από...χαρτί...

Για ένα χαρτί...

Για ένα...χαρτί τυλιγόμαστε ούλοι λίγο-πολύ σε μια κόλλα από...χαρτί...

Η τύχη της μικρής Ελλάδας έχει προε(ξοφληθεί) φιλινάδα !

09/04 00:41  Goldmine
Φίλε, εύστοχος! Αυτά σκεπτόμουν απ΄ το πρωί.
Αν δεν έφευγαν τα παιδιά...
θα ζούσε ο Βασίλης...
Ξέρεις πόσο συμμερίζομαι τις αγωνίες των παιδιών σας και των δικών μου.
Είσαι απόψε όσο ποτέ γειωμένος και αντιληπτός. Έχε θάρρος.
Όλα καλά θα πάνε. Τα στέλνουμε για να γυρίσουν και να τους παραδώσουμε την Ελλάδα.
Τα "μπεκατσόνια" είναι που θα την πάνε ένα βήμα μπροστά.
Όλα εύχομαι να σας έρθουν ευνοϊκά!
09/04 00:49  favlos
premium για να καταλαβαίνουμε άμεσα τι λές...δεν είσαι πολύ καλά...

gold ήθελα να πω και μια ατάκα για το τελευταίο σχόλιο του υιού των θεών,αλλά θα χαλάσω την ατμόσφαιρα...:p
09/04 00:55  Goldmine
Είδες φαύλε, δεν είμαι η μόνη.
Πρόσεξες κι εσύ τη μεταστροφή του...
Νάναι καλά, νάμαστε καλά και δίνουμε ραντεβού σε επόμενη ανάρτηση.
Να την ακούσουμε την ατάκα...
09/04 01:02  favlos
Ε..να σκεφτόμουν διαβάζοντάς το ότι για μας τους μεγαλύτερους κρίμα που στα σχολεία ΤοΤε δεν υπήρχε επαγγελματικος προσανατολισμός...πολλοί πήραμε λάθος δρόμο...:p
09/04 01:15  PREMIUM

Φαύλε...Φιλινάδα...

Ίσως να φταίει που το μεσημέρι καθώς επέστρεφα πεζός και σκεφτόμουν τί να αγοράσω στο ΧΑ με παρέσυρε και με...απογείωσε ένα αυτοκίνητο !

Λέτε να γίνω και Grand Maitre στο σκάκι μετά από τέτοια..."απογείωση" ;;;
09/04 01:17  PREMIUM
Παραλίγο να...πενθούσατε και μένα στο...ΠΑΡΟΝ !
09/04 01:20  favlos
Εντάξει premium έχουμε ειδικό γι'αυτό...;-)
(τελευταίο σχόλιο μα το Θεό.)
09/04 01:28  PREMIUM

Φιλινάδα...

Έχουν πάει και έχουν έρθει..."μπεκατσόνια" από...ΤΟΤΕ ουκ ολίγα...αλλά μάταια αυτή η χώρα δεν αλλάζει...

Φαύλη ήταν...Φαύλη θα μείνει εν...πολλοίς !
09/04 01:28  Goldmine
Φαύλε δεν έχεις κι άδικο για τις ελλείψεις του ΤΟΤΕ!
Φίλε, μια ανησυχία την είχα σήμερα που δεν εμφανίστηκες στο στέκι.
Ελπίζω να ήταν αμελητέο το συμβάν γιατί ακούγεται σοβαρό!
Θα τα πούμε αύριο καλύτερα. Να είστε καλά!
Σας καληνυχτώ και τους δυό!
09/04 01:32  favlos
Καληνυχτα...
φίλε premium ποτέ να μην ξανασυμβεί..
09/04 01:40  PREMIUM

Μάλλον αμελητέο φιλινάδα !

Καληνυχτώ την παρέα που προσπαθεί να με κάνει να...ευθυμήσω !

Θα ήθελα να επισημάνω και τη συμπεριφορά της οδηγού που παρόλο που έφταιγα ολοφάνερα ήταν μαζί μου εξαιρετικά ευγενική !

Διορθώνω λοιπόν : Φαύλοι εν...ολίγοις !

ΥΓ. Ελπίζω ο φίλος φαύλος να αποφύγει το όποιο...υπονοούμενο !

09/04 10:28  cormorano
Μια Καλημέρα στη όμορφη μπλογκογειτονιά !
09/04 23:01  cormorano
Καλησπέρα !

Ο θεός ας δώσει κουράγιο στους δικόυς του !

Παληκάρι 27 χρονών !

10/04 18:21  Κώστας Στούπας
Κουράγιο, τι άλλο να πω..
Καλή δύναμη. Και μακαρι να μη ξανασυβεί σε κανένα αυτό.
10/04 18:49  Goldmine
Αύριο, στο τελευταίο ταξίδι
ας είναι ρανίδα παρηγοριάς
για τους οικείους
οι ειλικρινείς ευχές σας
μαζί με τη συμπαράσταση όλων μας,
αγαπητέ μου κ. Στούπα!
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
26 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις