Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Παρασκευή από Π, όπως λέμε Πολυτεχνείο!
1913 αναγνώστες
Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2007
23:52

                                                                       

                                         ΑΚΟΥΣΤΕ  ΚΑΙ  ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ: 

                                                                          

 

                                     ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ 1 : ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

 

                                  ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ 2: ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΑΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ

 

                                     ΤΡΑΓΟΥΔΙ: O ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΧΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ

 

                                   

 
ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: O ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ-ΟΔΗΓΟΣ TOY TANK που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου, σπάει τη σιωπή του και μιλάει πρώτη φορά το 2003, για τη
17η  Νοεμβρίου 1973:


«ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΓΙ' AYTO ΠΟΥ HMOYN, ΓΙ' AYTO ΠΟΥ EKANA
. Τότε αισθανόμουν ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο…. Μέχρι που μπήκα μέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου. »

 

Ο A. Σκευοφύλαξ, ο έφεδρος στρατιώτης του τεθωρακισμένου άρματος που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο, σπάει την τριαντάχρονη σιωπή του και αποκαλύπτει όσα συνέβησαν τη μαύρη νύχτα που σημάδεψε τη σύγχρονη, ελληνική ιστορία και στιγμάτισε για πάντα τη ζωή του. Μια στιγμή, μια ζωή. Στη «μία και μοναδική φορά» που δέχθηκε να ξύσει «τις πληγές του παρελθόντος», όπως λέει σε μια αποστροφή του λόγου του ο κ. Σκευοφύλαξ, περιγράφει λεπτό προς λεπτό τη στρατιωτική επιχείρηση της χούντας, η οποία ξεκίνησε λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 16ης Νοεμβρίου, με την έξοδο των τανκ στους δρόμους της Αθήνας και ολοκληρώθηκε στις 3.30 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου, με την εισβολή στο Πολυτεχνείο.

 

 Στη σπάνια μαρτυρία του ο κ. Σκευοφύλαξ μνημονεύει τις δραματικές στιγμές που εκτυλίχθηκαν στους δρόμους της Αθήνας, τις ειρηνικές εκκλήσεις των φοιτητών που ηχούσαν στα αφτιά του σαν «κραυγές εχθρών της πατρίδας». Τις διαταγές των αδίστακτων στρατιωτικών που πίστεψε ότι ήταν «πατριώτες». Θυμάται - τότε με χαρά, τώρα με θλίψη - τον πόνο των φοιτητών που είδαν το όνειρό τους να τσαλακώνεται κάτω από τις ερπύστριες που ο ίδιος έθεσε σε κίνηση, τον τρόμο που ακολούθησε από τις λυσσαλέες επιθέσεις των αστυνομικών. Οι λέξεις βγαίνουν με δυσκολία.

 

Σε αυτή τη συνέντευξη του κ. A. Σκευοφύλακος μιλούν δύο πρόσωπα: ο 20χρονος έφεδρος στρατιώτης και ο 50χρονος βιοπαλαιστής. Αυτό είναι το τίμημα που πληρώνει, ακόμη και σήμερα, για μια ενέργεια που τον κατέστησε αρνητικό πρωταγωνιστή στην κρισιμότερη στιγμή της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Μια στιγμή, μια αιωνιότητα. Μετά την απόλυσή του από τον στρατό, ο A. Σκευοφύλαξ θα μοχθήσει για να ζήσει.

 

Στα 30 του θα παντρευτεί, θα αποκτήσει παιδιά. Ζώντας σε μια γειτονιά των νοτίων προαστίων, όλα αυτά τα χρόνια αποφεύγει να μιλάει για τα γεγονότα εκείνης της νύχτας. Όσες φορές θα τον ρωτήσουν «τι σχέση έχεις με τον "πορτάκια" του Πολυτεχνείου;», θα μιλήσει για «μακρινό ξάδελφο που σκοτώθηκε σε τροχαίο»! Στη γυναίκα του θα ανοίξει την καρδιά του ύστερα από χρόνια. Στα τρία παιδιά του δεν το έχει αποφασίσει ακόμη. «Είμαι ένας άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ 20 χρόνων. Ο έφεδρος στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο»!

«Την ημέρα εκείνη ήμουν υπηρεσία. Στον στρατό είχα δέκα μήνες. Ήμουν εκπαιδευτής στο Κέντρο Τεθωρακισμένων, στο Γουδί. Τότε οι "μαυροσκούφηδες" ήταν σώμα επίλεκτων. Πήγα εθελοντικά. Μόλις άρχισαν τα επεισόδια, μπήκαμε επιφυλακή …
Μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα της 16ης Νοεμβρίου, η ίλη μου πήρε εντολή να ετοιμαστεί για έξοδο. Αποφασίστηκε να βγουν πέντε δικά μας άρματα, κάτι γαλλικά AMX30. Εγώ ήμουν οδηγός στο πρώτο άρμα που βγήκε στον δρόμο».

 

Στο ίδιο άρμα βρίσκονταν ο αξιωματικός Μιχάλης Γουνελάς, ως επικεφαλής, ο ανθυπασπιστής Λάμπρος Κωνσταντέλλος, ως οδηγός εδάφους, ο λοχίας Στέλιος Εμβαλωμένος και ο Γιάννης Τίρπας.
«Στη 1.15 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου φτάσαμε στη διασταύρωση των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας. Λίγο αργότερα διασχίζαμε την Αλεξάνδρας, όταν στο ύψος του IKA, στη στάση Κονία, σταματήσαμε γιατί ο δρόμος ήταν κλειστός. Υπήρχαν οδοφράγματα, φωτιές και ακινητοποιημένα λεωφορεία. Με διάφορες μανούβρες αριστερά - δεξιά, μπρος πίσω, άνοιξα τον δρόμο και προχωρήσαμε» θυμάται ο κ. Σκευοφύλαξ.

 

 Ο δρόμος για τα τανκ ήταν ανοιχτός πλέον προς το Πολυτεχνείο. «Όταν φτάσαμε στη διασταύρωση της λεωφ. Αλεξάνδρας και της οδού Πατησίων, μας έδωσαν εντολή να σταματήσουμε. Εκεί, στην πλατεία Αιγύπτου, μείναμε περίπου μία ώρα. Ο κόσμος θυμάμαι ότι μας φώναζε "είμαστε αδέλφια, είμαστε αδέλφια". Εγώ ήθελα να τους φάω. Τους έβλεπα σαν παράσιτα»!

Την έξοδο των τανκ από το Γουδί θα πληροφορηθούν οι Αθηναίοι από τον εκφωνητή του Πολυτεχνείου, τον Δημήτρη Παπαχρήστο. Παρά τις παρεμβολές της ΥΠ, το ραδιόφωνο των εξεγερμένων φοιτητών θα μεταφέρει στους Αθηναίους τον ανατριχιαστικό συριγμό από τις ερπύστριες των τανκ. Ο εκφωνητής απευθύνει έκκληση στα «στρατευμένα νιάτα» να μη χτυπήσουν. «Δεν θα χτυπήσουν τα παιδιά, τα αδέλφια μας οι φαντάροι, το φρούριο της ελευθερίας, το μόνο μέρος της Ελλάδας που είναι ελεύθερο. Δεν έχουμε όπλα. Προτάσσουμε μόνο ανοιχτά τα στήθη μας. Λαέ της Αθήνας, όλοι μαζί το σύνθημα: λαός και στρατός μαζί. Δεν θα χτυπήσει ο στρατός!».

 

Aναδημοσίευση αποσπασμάτων από το μπλογκ: http://1hellinas.blogspot.com/

 

Θα ακολουθήσουν το δεύτερο και τρίτο μέρος και θα αναρτηθούν σε πρωτοσέλιδο (και όχι στα σχόλια) όλες οι σχετικές συνεργασίες που θα στείλουν οι φίλοι του μπλογκ στο e-mail:

 

                                            goldmine50@gmail.com

 

Ταπεινά

Goldmine

 

 

 

Σχόλια

16/11 00:28  epidoxos
5* φιλε Goldmine..για την πρωτοβουλια και πανω απο ολα για την ποιοτητα του αρθρου που επελεξες να αναρτησεις στο blog σου!
16/11 00:42  Goldmine
Nάσαι καλά φίλε μου, επίδοξε.
16/11 01:02  PREMIUM
Μια φωτογραφία σου...Χίλιες λέξεις όπως πάντα, όπως...ΤΟΤΕ :-)Γιατί αν θυμάσαι οι φωτογραφίες σου κατ΄αρχήν με τράβηξαν στο μπλοκόσιτο φίλε...

Ο καλός "φωτογράφος" ουσιαστικά δε χρειάζεται να μιλά...
16/11 01:11  Goldmine
Tο Πολυτεχνείο δεν σηκώνει άλλη καπηλεία...
Είναι πολύ φορτισμένο από μόνο του για το φορτώσουμε έστω και με μία ακόμη φωτογραφία...αγαπητέ μου φίλε Ντισκάουντ.
Ας μιλήσουν τα ντοκουμέντα...για να θυμούνται οι μεγαλύτεροι και να μαθαίνουν οι μικρότεροι...

16/11 01:14  PREMIUM
Το..."Μια φωτογραφία σου"...
Κοίτα φίλε πως "δένει"...μουρμουριστά...

ΜΑΝΟΣ ΛΟΙΖΟΣ - ΤΣΕ

"Μια φωτογραφία σου ήρθε και σε μένα
Μια φωτογραφία σου απ' τα ξένα.

Απ' αυτές που κρατάν οι φοιτητές
Απ' αυτές που ξεσκίζει ο χαφιές
Αp' αυτές που κρεμάν οι φοιτητές
Στην καρδία τους
Τσε Γκεβάρα"

16/11 01:27  Goldmine
Ωραίος και επίκαιρος συνδυασμός φίλε. Τον πέτυχες.
Όπως εύστροφο είναι και το νέο nick του Piggy Ιγνάτιος (ΛΟΥΛΗΓΙΟΛΑ)κατά το Ιγνάτιος Λογιόλα του εορτάζοντος τάγματος...
Το μόνο σίγουρο πάντως είναι πως με τέτοιο χρηματιστήριο θα μας μείνει στο τέλος η φτώχια, η αγνότητα και η υπακοή...ή αν προτιμάς "λατέρνα, φτώχια και φιλότιμο"...
16/11 08:07  PREMIUM
...:-)

Φειδωλό πόστ στα πλαίσια της υποσχόμενης..."μετάπτωσης" εις απλόν και...ξεχωριστόν (ελπίζω) αναγνώστη σου.

ΥΓ. Καλημέρα...(ελπίζω) :-)
16/11 08:15  piggy
Καλημεριζω την αγαπητη μου παρεα.
ευχαριστω τον discount για το αφιερωμα στο φορουμ ειπαμε να αποτωξινωθουμε λιγο την δευτερα η επιστροφη.
ενα μεγαλο μπραβο και στον goldmind που μαθαινει εμας τους μικροτερους για το πολυτεχνειο που εγινε την χρονια που γεννηθηκα.
και να συμπληρωσω στο τραγουδι του μανου λοιζου το ωραιοτερο σημειο του τραγουδιου <<τσε>>

τοσα τριανταφυλλα τα καψε το χιονι
αααχχ αυτη η ανοιξη με ματωνει

υ.γ goldmind θα σου στειλω αργοτερα και ενα ποιημα που εχω γραψει ειδικα για την μερα αυτη
16/11 08:23  PREMIUM
Αυτή και αν είναι...μελωδική ΚΡΑΥΓΗ ! φίλε ΛΟΥΛΗγιόλα...(σε προσφωνώ με τη δέουσα μεγαλοπρέπεια)...

Μια φωτογραφία...
Ένας...στίχος...
Ένα...βλέμμα...

ΥΓ. Αφήστε με επιτέλους να μπω στο...τάγμα :-)
16/11 10:18  Goldmine
...Σαν πολλή φασαρία να κάνετε εσείς οι δυό θαμώνες...στο μπλογκοσπίτι. Ούτε να κοιμηθούν δεν μπορούν οι οικοδεσπότες:-).

Καλή Παρασκευή παιδιά και νάμαστε καλά, να ζούμε ελεύθερα, δημοκρατικά (με την καλή έννοια), να αισθανόμαστε καλά με τον εαυτό μας και ν΄αγαπάμε!

Δηλαδή, Πίγγυ τι θες να πεις πως εσύ είσαι μικρός και μεις μεγάλοι;-). Κι εγώ την ηλικία σου έχω και + κάτι ψιλά...:-)

Mια ζεστή, φιλική καλημέρα στους πρωινούς επισκέπτες. Τι βλέπετε, αλλάζει τίποτα στον
Χ(Α)Ορίζοντα ή θα μείνουμε μόνο στα ευχολόγια;

Ας μην απογοητευόμαστε... Πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι θαρθούνε κέρδη...Είναι η αναπόφευκτή μοίρα των χρηματιζομένων.

16/11 10:24  piggy
Τι να πω φιλε goldmind η κατασταση πλεον ειναι απελπιστικη υπαρχουν μετοχες που εχουν τις τιμες του 1996 π.χ η μποκα 0,64 μπουταρης δηλαδη αλλες μετοχες με μονοψηφιο p.e και με μεγαλη αναπτυξη.ενταξει βρε παιδια με τα στεγαστικα υψηλου κινδυνου αλλα μεχρι ενος σημειου εμεις δεν ειμαστε και τοσο εκτεθιμενοι.παρατηρω οτι αν οι βασικοι μετοχοι δεν στηριξουν μια μετοχη εμεις οι ελληναραδες μπορει να την παμε στα 0,30 σεντς ετσι που παει το πραγμα.
οποτε για ποιο χρηματιστηριο μιλαμε αν φυγουν οι ξενοι ειμαστε ακριβως οπως το τωρινο κυπριακο χρηματιστηριο
16/11 11:18  Goldmine
Έτσι είναι Piggy. Δεν είναι που δεν έχουμε κέρδη, μας στερούν και τη χαρά του παιχνιδιού μ΄αυτό το βιολί που συνεχίζεται μήνες τώρα. Πέφτουν όλα για πέντε μέρες και ανεβαίνουν όλα κι από λίγο σε μία συνεδρίαση για να ξαναπέσουν την επόμενη.
Το φαινόμενο δεν είναι υγιές. Το σύστημα εδώ, με τις ιδιαιτερότητες της μικρής μας αγοράς δείχνει να νοσεί.
Προσδεμένοι στο άρμα της Δύσης χάνουμε σιγά σιγά την ενδοποιότητα των εταιριών. Πολύ φοβούμαι πως η μικρή κεφαλαιοποίηση ...περνάει "ομοιοπαθητικά" σε κατ΄οίκον περιορισμό...με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

16/11 11:53  PREMIUM
Παρασκευή από Π, όπως λέμε (Π)αντού...(Π)τώση :-)
16/11 11:57  piggy
Ευτυχως για μια φορα σταθηκα τυχερος με την μετοχη του λουλη που την δευτερα βγαινουν και τα αποτελεσματα που θα ειναι πολυ καλα και αγοραζει και ο προεδρος αλλα σκεφτομαι τα αλλα παιδια τι χασουρα εχουν απο αλλες μετοχες.παραδειγματα παρα πολλα για απωλεις ανω του 30%.
παρασκευη απο π οπως λεμε πεισμα
16/11 12:05  Goldmine

Παρασκευή από Π, όπως λέμε Πίγγι...Ξαναστείλε τώρα το Π-οίημα γιατί το έσβησα καταλάθος...
16/11 12:28  piggy
Το εστειλα.μην χασετε στις 4 το απογευμα την εκπομπη εχει γουστο με την μπηλιω τσουκαλα εχει αφιερωμα στον μανο λοιζο και στο πολυτεχνειο
16/11 12:49  PREMIUM
Καλή ιδέα...
Μας διαβάζει ΚΑΙ η...Μπήλιω ;-)
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
13 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις