Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Θα πάνε επάνω ή κάτω τα «Κρασιά», τα «Μπαρούτια» ή τα «Καράβια»;(Μέρος Ι )
1503 αναγνώστες
Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2007
17:53

 

                           

                                                      Φάληρο,  αρχές του περασμένου αιώνα

 

 

Ο σκεπτικισμός, η αμφιταλάντευση και η αμφιγνωμία των θαμώνων στα χρηματιστηριακά στέκια δεν είναι σύγχρονο φαινόμενο, εφόσον, ανέκαθεν  ο επενδυτής βρίσκεται μπροστά σε ένα αιωρούμενο δίλημμα, ανα πάσα στιγμή. Τίποτα δεν είναι απολύτως βέβαιο στο χώρο της ρευστότητας του χρήματος (περί αυτού πρόκειται), όπου, σε χρόνο dt, επαναπροσδιορίζονται ή κρίνονται τα πάντα.

    

Με ένα ερώτημα κρεμάμενο στα χείλη, διαρκώς, ο χρηματιζόμενος διερωτάται διχασμένος: «Επάνω ή κάτω  ο Δείκτης;  Θα ανέβουν ή θα πέσουν τα επιτόκια της FED; Θα συνεχίσει ανοδικά ή πτωτικά η  μετοχή μου και ούτω καθεξής…

 

Σήμα κατατεθέν, μάλλον, των απανταχού χρηματιστηρίων θα έπρεπε να είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό ελληνικό ή αγγλικό, ή και τα δύο μαζί ;?. Τώρα που τα βλέπω δίπλα – δίπλα, σε ζευγάρι, την ίδια σημειολογία εκφράζουν: επάνω ή κάτω η τελεία, κάτω ή επάνω το κόμμα;

 

Ρίχνοντας μια ματιά στην ιστορία των χρηματιστηρίων εύκολα διαπιστώνει κανείς πως οι χρηματιζόμενοι, ανέκαθεν, υπήρξαν τύποι μονήρεις μεν, επικοινωνιακοί δε, επιζητώντας την επικοινωνία  για τα χρηματιστηριακά δρώμενα σε επιλεγμένους χώρους. Είχαν και έχουν πάντα τη ίδια  ανάγκη για  συναναστροφή και  συγχρωτισμό.

 

Ο λόγος τους δεν έχει νόημα χωρίς τον αντίλογο, χωρίς τη διασταύρωση, την επιβεβαίωση, την απόρριψη ή και τον αποκλεισμό, εν τέλει των λεγομένων. Αναζητούν την κατάλληλη παρέα για διάλογο και ανταλλαγή απόψεων, σχετικά με μετοχές, οικονομία, αθλητισμό, πολιτική και γενικά επί παντός επιστητού. Ορθώς έχει γραφτεί. Ο χρηματιστηριακός μικρόκοσμος αποτελεί μικρογραφία της κοινωνίας.

 

                                   

                                            

                                               Καφενείον η Ωραία Ελλάς (πίνακας Κελλενμπέργκερ (1872)

 

Από καταβολής χρηματιστηρίων υπήρξε έντονη η τάση για τη λειτουργία άτυπων καφενείων, λεσχών ή μετοχοπρατηρίων (Μετοχοπρατήριον, ονόμαζαν το πρώτο, ανεπίσημο, ελληνικό χρηματιστήριο). Οι χρηματιζόμενοι αναζητούσαν ανέκαθεν ένα στέκι, όπως η εμπορική Λέσχη Ελλάς της παλιάς Ερμούπολης, το Καφενείο η Ωραία Ελλάς της παλιάς Αθήνας ή το  Café Grec της Βιέννης, που λειτούργησε κι αυτό ως το πρώτο, άτυπο, ελληνικό χρηματιστήριο.

                                           

   

 

Στην εποχή μας, τα στέκια των επενδυτών εντοπίζονται στις χρηματιστηριακές εταιρίες, στις τράπεζες, στα καφέ γύρω απ΄ την  Σοφοκλέους, (πρώην έδρα του Χ.Α.), σε πιο trendy εστιατόρια για τους μεγαλοπαράγοντες  και για άλλους, όπως κι εμείς εδώ (και είμαστε πολλοί) στα ηλεκτρονικά «καφενεία» (φόρουμ) και ιδιαίτερα στο μεγαλύτερο, αυτή τη στιγμή, χρηματιστηριακό φόρουμ του Capital καθώς και στα μπλογκς του Capital.  

 

Μέσα στο κλίμα αυτής της ζωτικής ανάγκης του επενδυτή για επικοινωνία κινείται και η επόμενη, αληθινή ιστορία για τη δημιουργία μιας μικρής, χρηματιστηριακής λέσχης «εποχής», στις αρχές του περασμένου αιώνα:

 

Βρισκόμαστε γύρω στο 1920. Στο στερέωμα λάμπει το άστρο του χρηματιστή Λάζαρου Κριεζώτη. Γόνος υδραίικης  οικογένειας, νυμφεύτηκε εγγονή του ναύαρχου της  Επανάστασης Ψαρριανού. Στην αρχή σταδιοδρόμησε ως υπάλληλος της Τράπεζας  Ανατολής.  Αποχώρησε, όμως ως διευθυντής Λογιστηρίου για να ασχοληθεί με χρηματιστικές και εμπορικές εργασίες.

 

Τότε συνεταιρίστηκε με το Θεσσαλό γιατρό Γιαμούζη κι άνοιξαν ένα χρηματιστηριακό γραφείο στην οδό Πεσμαζόγλου, στο σημερινό μέγαρο των Ταχυδρομικών Ταμιευτηρίων. Ωστόσο, η αρμονική τους συνεργασία αποδείχτηκε αδύνατη κι έτσι ο Γιαμούζης αποχώρησε.

 

Μόνος πλέον ο Κριεζής, με τη γοητεία που ασκούσε η όλη του εμφάνιση και με την απαράμιλλη ευπροσηγορία του, κατόρθωσε να μεταβάλει το χρηματιστικό του γραφείο  σε μία μικρή Λέσχη, όπου διακεκριμένα πρόσωπα της Αθηναϊκής κοινωνίας συναντιόντουσαν και συζητούσαν, όχι μόνο για το αν «θα πάνε επάνω ή κάτω τα «Κρασιά», τα «Μπαρούτια» ή τα «Καράβια» ( αντίστοιχα οι μετοχές του Οινοποιείου του Πυριτιδοποιείου και της Ελληνικής Ατμοπλοΐας που διαπραγματεύονταν στο Χ.Α.Α. τότε) αλλά και για όλα  τα φλέγοντα οικονομικά και πολιτικά ζητήματα.

 

 Βιέννη

 

 Ο τύπος της εποχής έγραφε, μάλιστα, πως: «Πολλά  ελέγοντο και περί φυσιγγίων, τουφεκίων και θηραμάτων, διότι και ο Κριεζής και οι περισσότεροι πελάτες του επεδίδοντο με πάθος εις το κυνήγιον".

 

                                

 

 

Η ιστορία συνεχίζεται…

 

Η συνέχεια και το τέλος αργά το βράδυ

 

Ως τότε καλό σας απόγευμα.

 

Συμ-μετοχικά και ανθρώπινα

 

Goldmine   

Σχόλια

31/10 18:26  Τυφώνας
Ιστορικό κι ωραίο.
31/10 18:36  EASY RIDER ( GARV )
5* γεια σου φιλε goldmine
31/10 20:06  Goldmine
@Αγαπητέ Τυφώνα, σ΄ευχαριστώ.
@Γιώργο, πήγα, ψήφισα την ευρηματικότητά σου, φοβήθηκα "μην μου κάνει μάγια η λεγάμενη" που ποστάρησες και δεν άφησα σχόλιο:)Όπου φύγει φύγει...
31/10 21:56  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Συνιστώ το καφενείο του Γιάννη (στη στοά απέναντι από τη θύρα του "ναού".
Ο ένας τοίχος είναι γεμάτος από "ταπετσαρίες"...
31/10 22:01  Goldmine
Kαλό! Να δείτε και τη συνέχεια...
Καλησπέρα σας!
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
11 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις