Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Παράνομη ακρόαση ραδιοφώνου: "Εδώ Λονδίνον" (Mέρος Ι)
1646 αναγνώστες
Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2007
02:22

                            

 

" Ήσαν πολλοί μέσα στο δωμάτιο κι είχαν όλοι ύφος βλοσυρό κι ανήσυχο.

Ατμόσφαιρα μυστηρίου. [...]

 Ήταν κλειστή κι η πόρτα του χωλλ. Θεόκλειστα ήταν τα πατζούρια κι οι τρύπες και οι χαραμάδες.

 Έσβυσαν και τα φώτα όλα [...] κι αν ήσαν μαζεμένοι εκεί κι έπαιρναν τόσα μέτρα ασφαλείας,

είχαν όλα τα δίκια του κόσμου γιατί πραγματικά επρόκειτο να κάμουν έργο ριψοκίνδυνο.

Ν' ακούσουν ραδιόφωνο! Έγκλημα φοβερό που οι κατακτητές μας τιμωρούν σκληρά.

Ρητές και κατηγορηματικές είναι οι διαταγές, κανείς να μην ακούη άλλους σταθμούς

απ΄τους γερμανικούς.

                                 

 

                                            

 

 

 

Κι όμως ολόκληρη η Αθήνα μαζεύεται το βράδυ και τεντώνει το αυτί. Ησυχία.

Αγωνία. Και περιμένομε όλοι. Μπροστά στο ραδιόφωνο είχε στρωθεί ο αρχισυνωμότης.

Ηλικία ακαθόριστη. Τύπος της εποχής.

 Άλλοτε ίσως άνθρωπος, τώρα τσίρος, αν κρίνεις απ' το λαιμό του

 που αναδύεται σαν σπίρτο μέσα απ' το κωμικοτραγικά φαρδύ κολλάρο του.

 Πρόσωπο μακρουλό, φορά γυαλιά, έχει φαλάκρα και είναι ριψοκίνδυνος.

Μια χερούκλα απλωμένη και με τις άκρες των δαχτύλων κρατάει και παίζει το κουμπί

τρεμουλιαστά. [...] Τι περιμένει ν' ακούσει;

Ό,τι περιμένουν κι οι άλλοι που σκύβουν εναγώνια πάνω στο ραδιόφωνο

-ν' αρπάξουν μια είδηση παρηγοριάς. Ησυχία, είπαμε. Αναμονή.

 Τι θα πει απόψε το Λονδίνο;

Μόνο το μικρό φωτάκι της λαμπίτσας του ραδιοφώνου χύνεται στα πρόσωπα

και φτιάχνει γύρω ατμόσφαιρα υποβολής και μυστηρίου.

Γουργουρίζει, σφυρίζει, ορύεται κι ύστερα νάτο το σήμα και νάτην η γνώριμη φωνή:

 

 -Εδώ Λονδίνον!... Συγκίνηση. Δεν υπάρχουν πια

ούτε άνθρωποι, ούτε πρόσωπα, ούτε αναπνοές,

 ούτε ένα κιχ-παρά μονάχα αυτιά.

Αυτιά μεγάλα, μικρά, τριχωτά, χοντρά,

 ρόδινα, αυτουλάκια, αυτουλάρες,

τεντωμένα και γυρισμένα όλα στη φωνή που έρχεται

απ' τα πέρατα του κόσμου.

Αυτιά και μόνο αυτιά. Αυτιά στον αέρα, στους τοίχους, στο τραπέζι,

στις καρέκλες, στον μπουφέ, στον καναπέ, αυτιά διψασμένα που ρουφούν την κάθε λέξη.

Μιλάει το Λονδίνον!".

Πηγή: (Δημήτρης Ψαθάς, Χειμώνας του '41, Αθήνα, Μαρής, 1979, σ. 46-48).

 

                                             

Πατριωτικά και ανθρώπινα

Goldmine

                                                                                 

 

Σχόλια

28/10 12:03  piggy
Χθες εβλεπα την ταινια << ψηλα τα χερια χιτλερ>> με τον θ.βεγγο και τον αξεχαστο β.διαμαντοπουλο και η ταινια ξεκιναει ετσι καθονται μπροστα σε ενα ραδιοφωνο και ακουνε την εκπομπη εδω λονδινο.γεια σου χρυσομυαλε
28/10 12:21  Goldmine
Ωραίος ο συσχετισμός με την ταινία. Όλες οι μεγάλες στιγμές, φίλε Πίγγυ, μπροστά σ΄ένα ραδιόφωνο ξεκινάνε... "Εδώ Λονδίνο",
Eδώ Deutshe Welle",
"Εδώ Πολυτεχνείο"...
Το ραδιόφωνο ύπήρξε σπουδαίο εργαλείο.
Συνεχίζω να το αγαπώ παρά την παντοκρατορία της τηλεόρασης.
28/10 13:50  PREMIUM
Κάτι από...σήμερα...

Εδώ...CAPITAL...
Εδώ...CAPITAL...:-)

Τί έγινε...βρε παιδιά...
Αρχίζει να...μπλοκάρει το...πληκτολόγιό μου :-)

ΥΓ. "Επιλεκτικό" σε βρίσκω έξω απ΄το...μπλοκόσπιτο, φίλε μου...
28/10 17:39  zaftheo
<χωρις λογια>

5*.
28/10 17:59  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
1. Αμετανόητος "εραστής" του ραδιοφώνου, "δίεση" ή "μελωδία" συνοδεύουν διαδικτιακά την εργασία μου.
2. Μη με προκαλείτε με το "εδώ Πολυτεχνείο", διότι έρχεται η επαίτηος (από το επαίτης) και "με τρώει το πληκτρολόγιο μου" για το σχετικό Quiz (πχ. ποιές νομίζετε, ότι ήταν οι αρμοδιότητες του Προμηθέα "τότε" ?)
28/10 20:31  Goldmine
Αγαπητέ Δημήτριε, τελούμεν εν αναμονή του επόμενου Κουίζ:-)
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
9 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις