Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Στον άνδρα, τη μάνα, το γιο του αγώνα...
2405 αναγνώστες
Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2007
08:23

 

  

Κάποιοι δεν την ξέρουν.

Άλλοι δεν την θυμούνται.

Μερικοί δεν την έμαθαν.

Άλλοι θέλουν να την ξεχάσουν.

Αρκετοί θέλουν να την σβήσουν.

Οι περισσότεροι αδιαφορούν.

 

Όλους μας ενώνει μια απλή αλήθεια.

Είναι η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ.

 

Ας την ψηλαφήσουμε ελάχιστα

 μέσα απ΄ το πνεύμα

τριών μεγάλων δημιουργών.

 

28 Οκτωβρίου 2007. Mετά από 67 χρόνια.....

 

 

                                                                                        Στον άγνωστο φαντάρο. Μουσείο Βρέλλη

 

 

Α. Οδυσσέας Ελύτης

 

                   Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο            ανθυπολοχαγό της Αλβανίας

[απόσπασμα]

 

 

  

«Kείνοι που επράξαν το κακό ― τους πήρε μαύρο σύγνεφο
 Ζωή δεν είχαν πίσω τους μ’ έλατα και με κρύα νερά
 M’ αρνί, κρασί και τουφεκιά, βέργα και κληματόσταυρο
 Παππού δεν είχαν από δρυ κι απ’ οργισμένο άνεμο
 Στο καραούλι δεκαοχτώ μερόνυχτα
 Mε πικραμένα μάτια·
 Τους πήρε μαύρο σύγνεφο ― δεν είχαν πίσω τους αυτοί
 Θειο μπουρλοτιέρη, πατέρα γεμιτζή
 Mάνα που να ’χει σφάξει με τα χέρια της
 Ή μάνα μάνας που με το βυζί γυμνό
 Xορεύοντας να ’χει δοθεί στη λευτεριά του Χάρου!
  
 Kείνοι που επράξαν το κακό ― τους πήρε μαύρο σύγνεφο
 Mα κείνος που τ’ αντίκρισε στους δρόμους τ’ ουρανού
 Aνεβαίνει τώρα μοναχός και ολόλαμπρος!
  ……..
 Tόσο πιωμένος από φως που φαίνεται η καρδιά του
 Φαίνεται μες στα σύννεφα ο Όλυμπος ο αληθινός
 Kαι στον αέρα ολόγυρα ο αίνος των συντρόφων...

 

Του κόσμου η πιο σωστή στιγμή σημαίνει!
 Με βήμα πρωινό στη χλόη που μεγαλώνει
 Oλοένα εκείνος ανεβαίνει·
……….
 Πουλιά τον χαιρετούν, του φαίνονται αδερφάκια του
 Άνθρωποι τον φωνάζουν, του φαίνονται συντρόφοι του
 «Πουλιά καλά πουλιά μου, εδώ τελειώνει ο θάνατος!»
 «Σύντροφοι σύντροφοι καλοί μου, εδώ η ζωή αρχίζει!»
 Αγιάζι ουράνιας ομορφιάς γυαλίζει στα μαλλιά του
  
 Μακριά χτυπούν καμπάνες από κρύσταλλο
 Αύριο, αύριο, αύριο: το Πάσχα του Θεού!

 

Πηγή: http://www.snhell.gr/lections/content.asp?id=101&author_id=9&page=anthology

 

 

 

 

Β΄ 

 

           

         Οι γυναίκες της Πίνδου

 

           (1940)       

 

 

Οι γυναίκες της Πίνδου, στον δύσκολο πόλεμο εναντίον του Ιταλικού Φασισμού, έδωσαν το δικό τους παρών, στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Η προσφορά τους, αυθόρμητη και αυτόβουλη.

Αυτές οι αγρότισσες των κακοτράχαλων Ηπειρωτικών βουνών, από την Κόνιτσα, το Ζαγόρι, το Πωγώνι, τη Φούρκα, τον Πεντάλοφο, τον Επτάλοφο, τη Βούρμπιανη κ.λπ., σχημάτιζαν ατέλειωτες φάλαγγες, σκαρφαλώνοντας σε υψόμετρο 2.000 και 2.500 μέτρων, φορτωμένες πολεμοφόδια, όπλα και τρόφιμα στο ανέβασμα, και κουβαλώντας τραυματίες στο κατέβασμα.

Για όλες αυτές τις γυναίκες ο Νικηφόρος Βρεττάκος (1911 - 1991) έγραφε:

« Κι οι μάνες τα κοφτά γκρεμνά σαν Παναγιές τ' ανέβαιναν.
Με την ευκή στον ώμο τους κατά το γιό πηγαίναν
και τις αεροτραμπάλιζε ο άνεμος φορτωμένες
κι έλυνε τα τσεμπέρια τους κι έπαιρνε τα μαλλιά τους
κι έδερνε τα φουστάνια τους και τις σπαθοκοπούσε,
μ' αυτές αντροπατάγανε, ψηλά, πέτρα την πέτρα
κι ανηφορίζαν στη γραμμή, όσο που μες στα σύννεφα
χάνονταν ορθομέτωπες η μιά πίσω απ' την άλλη ».

Περπάτησα τα περισσότερα απ' αυτά τα κακοτράχαλα μέρη και μελέτησα τη μορφολογία του εδάφους, τα χρώματα, τους θάμνους, ... , τη φυσικά άγρια ομορφιά. Προσπάθησα να τ' αποδώσω όλα αυτά με νευρομετάλ, γύψο, τσιμέντο, σίδερα, πανί, ... , χρώμα.

Τους αφιέρωσα την ψηλότερη σύνθεσή μου (ύψους 10.60 μέτρων). Τά πρόσωπα, είναι από μοντέλα - γυναίκες της περιοχής.

Τα στεγνά κλαδιά, τα έφερα από το αντίστοιχο υψόμετρο…..

Παύλος Π. Βρέλληςγλύπτης

 

Μουσείο Kέρινων Oμοιωμάτων, Γιάννενα

 

 

 

 Γ΄

 

ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΓΙΟΣ (1940)

Νικηφόρος Βρεττάκος

 

Στης ιστορίας το διάσελο όρθιος ο γιος πολέμαγε
κι η μάνα κράταε τα βουνά, όρθιος να στέκει ο γιος της,
μπρούντζος, χιόνι και σύννεφο. Κι αχολόγαγε η Πίνδος
σαν να' χε ο Διόνυσος γιορτή. Τα φαράγγια κατέβαζαν
τραγούδια κι αναπήδαγαν τα έλατα και χορεύαν
οι πέτρες. Κι όλα φώναζαν: "Ίτε παίδες Ελλήνων ..."
Φωτεινές σπάθες οι ψυχές σταύρωναν στον ορίζοντα,
ποτάμια πισωδρόμιζαν, τάφοι μετακινιόνταν.

Κι οι μάνες τα κοφτά γκρεμνά σαν Παναγιές τ' ανέβαιναν
Με τη ευκή στον ώμο τους κατά το γιο παγαίναν
και τις αεροτραμπάλιζε ο άνεμος φορτωμένες
κι έλυνε τα τσεμπέρια τους κι έπαιρνε τα μαλλιά τους
κι έδερνε τα φουστάνια τους και τις σπαθοκοπούσε,
μ' αυτές αντροπατάγανε, ψηλά, πέτρα την πέτρα,
κι ανηφορίζαν στη γραμμή, όσο που μες στα σύννεφα
χάνονταν ορθομέτωπες η μια πίσω απ' την άλλη.

   

    

 

 

28η Οκτωβρίου 2007. Μετά από 67 χρόνια....

 

Καλή σας μέρα!

 

Ιστορικά και ανθρώπινα

 

Goldmine

 

Y.Γ.: Κάποιοι δεν την ξέρουν.

         Άλλοι δεν την θυμούνται.

         Μερικοί δεν την έμαθαν.

        Άλλοι θέλουν να την ξεχάσουν.

        Αρκετοί θέλουν να την σβήσουν.

        Οι περισσότεροι αδιαφορούν.

 

       Όλους μας ενώνει μια απλή αλήθεια.

       Είναι η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ!

 

 

 

 

 

Σχόλια

27/10 09:58  zaftheo
Θα "κλέψω" λίγα από τις σκέψεις σου φίλε goldime:
"Καλό είναι να έχεις χρήματα για να αγοράζεις αγαθά, αρκεί να θυμάσαι
πότε -πότε και τα αγαθά που δεν αγοράζονται με χρήματα."

5*
27/10 10:10  Goldmine
No comment! φίλε μου Zaftheo. Νασαι καλά!
27/10 10:10  piggy
Και εγω να κανω ενα σχολιο την μεγαλη αυτοθυσια των ανθρωπων τοτε και τον ηρωισμο και τωρα την μεγαλη απογοητευση σε αυτους που κυβερνησανε και κυβερνουν τον τοπο αυτο τα τελευταια 30 χρονια.ο καθενας βλεπει το προσωπικο του οφελος και η ελλαδα σχεδον σε ολα βγαινει τελευταια.ενα παραδειγμα αυτο με το ονομα των σκοπιων πληρης αδιαφορια.τετοιες μερες που ειναι ας σκεφτουμε ποσα ατομα χρησιμα υπαρχουν και ποιους παμε και ψηφιζουμε δειτε τι γινετε στο πασοκ τωρα φανερωσανε ολοι το αληθινο τους προσωπο.ας γινουμε πιο προσεκτικοι στις επιλογες μας.
goldmind ταιριαζε η περιπτωση του προτελευταιου ποιηματος που σου εστειλα. 5 ολοχρυσα αστερια
27/10 10:18  Goldmine
Piggy, έτσι είναι. Χρειάζεται να γίνουμε καλύτεροι όλοι μας στις όποιες επιλογές μας στην πολιτική, στο Χρηματιστήριο, στη ζωή.

Η ιστορία δεν κάνει εκπτώσεις!(Τι είπα!...:-)

Αν είναι ποίημα που δεν το έχουμε βάλει θύμισέ μου να το ανεβάσω.
27/10 10:19  shade
Συγκινητικός και εύστοχος όπως πάντα.
Είμαι σε αυτούς που δεν αντέχουν να θυμούνται την ιστορία , βλέποντας τον ευτελισμό της έννοιας της φιλοπατρίας και τις τιμές που πήραν από το επίσημο κράτος όλοι αυτοί που μάτωσαν τότε.
Ξέρεις οτι δεν δικαιούταν μέχρι πρίν τρία χρόνια οι ανάπηροι και τα θύματα πολέμου πλήρη περίθαλψη από το Δημόσιο και νοσηλεύονταν μόνο γ΄θέση,απορίας, στα κρατικά νοσοκομεία με χαρτί απο το σύλλογό τους;
Και το πιό τσιγκούνικο μίζερο και αγνώμον ακόμα:
Τους έδωσαν πλήρη περίθαλψη δημοσίου υπαλλήλου πρίν τρία χρόνια και εξαίρεσαν τα τεχνητά μέλη .Αυτός που έχει κομμένο χέρι ή πόδι δεν δικαιούται όλα τα επιτεύγματα της αποκατάστασης που υπάρχουν σήμερα.Βάλε ένα ξύλινο και φεύγα.
Και αυτό ισχύει και για τα σημερινά παιδιά , αν τους συμβεί ατύχημα στο Στρατό.
27/10 10:30  Goldmine
Αγαπητέ Shade, τι λέτε; Πέφτω απ΄ τα σύννεφα! Δεν έχει όρια η αναλγησία...

Στους λίγους που απόμειναν -όπως κι εσείς- απευθύνθηκα σήμερα. Σας ευχαριστώ!
27/10 10:52  CANYON
5* Χωρις λογια...
27/10 10:54  piggy
Σου εστειλα email
27/10 11:17  Goldmine
Φίλε CANYON,ευχαριστώ.

Στη συνέχεια δίνουμε το βήμα σε ένα ακόμα ποίημα του ποιητή Ιγνάτιου, (κατά φόρουμ Πίγγυ), συναφές με το σημερινό θέμα, στα πλαίσια του ποιητικού αφιερώματος κάθε τελευταίο ΠΣΚ του μήνα.



Η ΕΛΠΙΔΑ

"Tα χώματα μπερδέψανε για να σηκώσουν σκόνη

για να μη δούνε το παιδί αυτό που μεγαλώνει.

Ένα παιδί αγέρωχο, έν΄ άξιο παλικάρι

δεν το αφήναν να μας δει μήδε να μας μιλάει.

Με αίμα το ποτίζαμε και δάκρυα τις νύχτες,

γιατί νερό δεν είχαμε μας έκλειναν τις βρύσες.

Kαι όταν πια μεγάλωσε λουλούδι ανθισμένο,

με σύρματα το ντύσανε για νάναι στολισμένο.

Τα σπόρια όμως απ΄ τον καρπό πετάχτηκαν πιο πέρα

μύρια λουλούδια φύτρωναν μέρα με την ημέρα.

Όμως το σύρμα τέλειωσε δεν είχανε πια άλλο

και τα λουλούδια ελεύθερα ψήλωναν προς τα πάνω.

Τον ουρανό αγγίζανε τα σύννεφα τρύπησαν

και ηλιαχτίδες άπειρες τον κόσμο μας φώτισαν.

Iγνάτιος (Piggy)
27/10 11:37  PREMIUM
Τους μοντέρνους πανηγυρικούς της συγκεκριμένης επετείου στα σχολεία τους έχετε υπόψιν σας ;;;

Μήπως ρωτήσατε τα παιδιά σας να σάς τους περιγράψουν ;;;

Τέλος, αναρωτηθήκατε ή διαμαρτυρήθηκε κανείς για παιδιά γερμανικής καταγωγής που πιθανόν να κρατούν την αυριανή επέτειο τη σημαία μας ;;;

Επιλεκτική…μνήμη όπως μάς…σερβίρεται και μας….επιβάλλεται…

27/10 12:24  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Με συνεκίνησε ιδιαιτέρως το πρωτοσέλιδον του ασυρματου. Να είσθε καλά κια χροναι σας πολλά.
27/10 13:33  EASY RIDER ( GARV )
5* αγαπητε , ειμαι παντα ικανοποιημενος οταν σε διαβαζω
27/10 13:36  just me
Goldmine,

ένας γνήσιος άνθρωπος με ιστορική μνήμη μέσα σε ένα virualworld.

Ευχαριστούμε!
27/10 13:53  Goldmine
Αγαπητοί μου φίλοι, (Discount, Θρασύβουλε, Garv, Just me) η παρουσία σας και η πολιτισμένη κατάθεση της ελεύθερης γνώμης σας ομορφαίνει αυτόν τον ψυχρό χώρο. Υπάρχει ελπίς...
Να περνάτε όμορφα!
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
17 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις