Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Μικρασία Χαίρε...
1933 αναγνώστες
Τρίτη, 19 Αυγούστου 2008
09:46

 

                 

 

 

Την περασμένη Πέμπτη πέρασα απέναντι απ΄ τη Λέσβο, στο Αϊβαλί. Κάθε χρόνο, τελευταία, πατάω και τιμώ τα χώματα που σκεπάζουν τους μικρασιάτες προγόνους.

 

 Έχει μια κρυφή δύναμη ο τόπος. Μια ακατανίκητη έλξη που φέρνει κάποια συναισθηματική πληρότητα. Σα να κλείνει κάποιο κενό καταχωνιασμένο σε άγνωστη γωνιά του είναι, όσων έχουν τις ρίζες προς τα κει…

 

Κάθε φορά επιστρέφω από τις "προγονικές πατρίδες'" χαρούμενη και δυνατή. Χωρίς τις κορώνες του δικού μας ευρωπαϊκού πολιτισμού τα άλλα είναι κι εκεί όπως κι εδώ. Ο λαός  φλογερός, φιλικός, φιλόξενος, τίμιος μαζί μας στις συναλλαγές,  μιλά τα ελληνικά σε ευρεία κλίμακα (περισσότερο οι Κρητικότουρκοι που ανακατεύονται σε όλα ως διερμηνείς) .

 

Δε νιώθεις ξένος. Φεύγοντας ηχεί έντονα στ΄ αυτιά η φράση :

Ταμάμ γκαρντάσι….Εντάξει φίλε…

 

Και στο βάθος του "εσωτερικού" αυτιού  ζωντανεύει η φωνή της Σμυρνιάς γιαγιάς να επαναλαμβάνει με πίκρα: "Δυό διωγμούς ζήσαμε παιδάκι μου...Το πρώτο μεταλλείο είχαμε στα Βουρλά της Σμύρνης"!

 

Και όλα τα επικαλύπτει ο μεταλλικός ήχος των ευρώ που οι ¨Ελληνες τα αφήνουν αφειδώς για τα φτηνά ψώνια, ενώ οι Τούρκοι τα προσκυνούν με δέος, όπως  τον Αλλάχ.

 

Θυμήθηκα τον Κόντογλου και τις περιγραφές στο έργο του                

 «Το Αϊβαλί η πατρίδα μου».

                                                                             

                  

 

Ανέσυρα και παραθέτω  ένα κομμάτι της λογοτεχνίας μας με εικόνες από την Αθήνα, πριν τη Μικρασιατική καταστροφή. Έτσι απλά για  να θυμόμαστε τις ρίζες μας, εμείς οι Μικρασιάτες δεύτερης και τρίτης γενιάς:

 

"Καλοκαίρι του 1919. Τα παιδιά τελειώσανε πια το γυμνάσιο. Το καθένα βρισκόταν στην αρχή μιας πορείας. Κοίταζε πέρα μακριά, ο δρόμος ήταν χαμένος σε σύννεφο σκόνης. Ο χειμώνας πέρασε φορτωμένος δυσκολίες και κακοτυχίες.

 

Ο Γενάρης κι ο Φλεβάρης στάθηκαν οι φοβερότεροι μήνες για τον Άγγελο. Ο πατέρας έμεινε χωρίς δουλειά. Χρειάστηκε να κοιμηθούν πολλές φορές νηστικοί. Ο μικρός αδελφός έκλαιγε, παραπονιόταν και δεν ήξεραν με τι τρόπο να τον πραϋνουν.

 

Πούλησαν δυο τρεις αντρομίδες, που δεν ήταν πέρα ως πέρα για πέταμα, πούλησαν και τα χαλκώματα-ένα καζάνι της μπουγάδας κι άλλα τέτοια. Ο χειμώνας ήταν βαρύς, χωρίς φωτιά. Έλειψε κι η καθημερινή εφημερίδα του πατέρα και δεν είχαν άλλη κουβέντα στο σπίτι από την αναδουλειά και τη στέρηση.

 

 Ύστερα ήρθε η άνοιξη. Το Μάη η Σμύρνη ήταν ελληνική. Τα καράβια φύγανε από τα βορινά λιμάνια της Άσπρης Θάλασσας με σφραγισμένες διαταγές. Τις άνοιξαν μισοπέλαγα και πήγαν γραμμή για την Ιωνία του μύθου.

 

Η μεγάλη πατρίδα! Χαρές, τραγούδια, ξεφωνητά. Ολάκερο το Αιγαίο γινόταν μια λίμνη δική μας, πράσινες γέφυρες τα νησιά του για τους τόπους όπου ρίζωσε χιλιάδες χρόνια προτύτερα η φυλή. Καμπάνες, σημαίες. Εμβατήρια. Ο Βενιζέλος.

 

Καλέσματα από τ' αντικρινά ακρογιάλια, γράμματα γεμάτα λαχτάρες και θαυμασμούς, που τάφερνε το κύμα στη ράχη του και τ' απόθετε στα πόδια της παλιάς, βασανισμένης Ελλάδας. Τριαντάφυλλα και κορίτσια. Άσπρα και μελαψά και γλυκοαίματα κορίτσια. Η ζωή γινόταν εύκολη πια και χαρούμενη.

 

Κι ανάμεσα σ' όλα τούτα τα περιστατικά τα παιδιά πέσανε με τα μούτρα στο διάβασμα. Το καλοκαίρι ήταν ζεστό, τα μεσημέρια γεμάτα γαλήνη. ο Άγγελος ίδρωνε πάνου στα χαρτιά του, με τους τριμένους άγκωνες στηριγμένους στο φορτωμένο τραπέζι. Ήθελε όλα να τα μάθει απαρχής, να μην του ξεφύγει τίποτε-ο δρόμος ήταν πια ανοιχτός.

 

Η Μικρασία ήταν ένας καινούργιος, απέραντος κόσμος. "Χρειαζόμαστε", λέγανε, "ένα σωρό υπαλλήλους. Χρειαζόμαστε γιατρούς, δικηγόρους, μηχανικούς όλη η Τουρκιά είναι δική μας". Ναι, θα πήγαινε η Ελλάδα εκεί πέρα, μια Ελλάδα καινούργια και τούτη, όλη νιάτα και γνώση. Ο πατέρας ξαναδιάβαζε τώρα την εφημερίδα του-πίστευε πως όλα πια θα πάνε καλά." .

 

Πηγή: I.M. Παναγιωτόπουλος, Aστροφεγγιά, (α'εκδ. 1945), Aθήνα, Aστήρ, 1980, σ. 60-62 

 

Σ. σ.: Το τραγούδι Mικρασιάτικο της Ελευθερίας Αρβανιτάκη  αφιερωμένο σε όσους έλκουν την καταγωγή από κει και σε κάποιo αδελφοποιτό...του διαδικτύου, το φίλο tseroula.

                         

 

    O φίλος cormorano αφιερώνει τα "Κλεμμένα' του Σφακιανάκη και 

o φίλος tseroulas την Μπουρνοβαλιά.

 

        

Σχόλια

19/08 09:57  EASY RIDER ( GARV )
Και παλι καλημερα πατριωτισσα .την ιδια αισθηση εχω και εγω οταν περνω απο εκει στα ταξιδια μου .
19/08 10:05  jerri
Άψογη όπως πάντα... 5*
19/08 10:06  Goldmine
Mακρινές ξεθωριασμένες αλλά ανεξίτηλες μνήμες Γιώργο και Jerri, είναι κομμάτι από μας και τις τιμούμε. Νάστε καλά!
19/08 10:13  pol
Εμείς του ανατολικού Αιγαίου μοιραζόμαστε και σήμερα το ίδιο νερό,από την ίδια φλέβα ανδρωνόμαστε.Ελαφρύ το χώμα που σκέπασε τους ήρωες της νεώτερης ελληνικής πίκρας!Ας είναι πάντοτε οδηγοί μας στο δρόμο της προόδου ,της δημιουργίας και του ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ!

Αχ Ελλάδα σ'αγαπώ ...
...
να πεθαίνω όπου πατώ
και να μη σε υποφέρω!
19/08 10:16  Goldmine
Pol, ζωγράφισες πάλι...
19/08 10:23  pol
Ευχαριστώ.Το κατέθεσα ταπεινά ως ελάχιστο φόρο τιμής στο πόνο και το δάκρυ της ξεριζωμένης καρδιάς μας!Ναι,της καρδιάς και της ψυχής μας!
19/08 10:31  evie
Όταν στο χτεσινό σχόλιο έγραφα ότι το πιο όμορφο λιμάνι είναι το σπίτι μας, είχα στο μυαλό μου, την πατρίδα και το χώμα που γεννηθήκαμε. Αν αυτό το χάσουμε τότε κανένα λιμάνι δεν μας χωράει.
19/08 10:44  Goldmine
Είναι αλήθεια evie...Mπορεί να ισχύει το "όπου ζεις και πατρίς" αλλά η εσωτερική πληρότητα σε συνάρτηση με τον τόπο που ζεις ή που θα ήθελες να ζεις είναι κάτι πολύ προσωπικό και ιερό για τον καθένα.
19/08 12:04  cormorano
Καλημέρα σε όλους !

Αφού λοιπόν ζητήθηκε από τον οικοδεσπότη η μετάφραση του μηνύματος που είχα γράψει στο προηγούμενο άρθρο
Μεταφράζω εδώ.

Ben tornata dale Vacanze ! Non ci pensare piu su quello che e’ successo con la nave...
Nella vita non si pensa quello che uno e’ passato e hai lasciato nelle spalle ma su quello che verra’ !
Ringrazia il Signore che sei tornata sana e’ salva da quest' aventura... !
Non dimendicare che avete trovato un povero Cristiano morto !

Καλώς όρισε από τις διακοπές ! Μην σκέπτεσαι αυτό που έγινε με το καράβι….
Στην ζωή κάποιος δεν σκέπτεται αυτά που πέρασε και άφησε πίσω του αλλά αυτά που θα περάσει… !
Να ευχαριστείς τον Θεό που γύρισες σώα και αβλαβής πίσω στο σπίτι σου από αυτή την περιπέτεια
Μην ξεχνάς ότι βρήκατε έναν μισερό Χριστιανό πνιγμένο στην θήλασα...

Και μια και μιλάς για το Αϊβαλί πολλές οι μαναμνήσεις...!
www.youtube.com/watch?v=213-lyBq0Ho&feature=related

19/08 12:11  Goldmine
Κορμοράνε, αληθινός και επιβλητικός σαν τον Ψηλορείτη με σύνεση και θυμοσοφία με ενυπωσίασες...Κρύβεις περισσότερα απ΄όσα μαρτυράς...

Το άσμα του παρόντος αντικαθίσταται αμέσως με τη δική σου ταιριαστή πρόταση.
Σ΄ευχαριστώ!
19/08 12:46  cormorano
Τι να σου πω τώρα ευχαριστώ ;;;
Μα δεν αρκεί... Είναι ΠΟΛΥ ΛΙΓΟ !

Θα αφιέρωνα μια μαντινάδα που πολύ ταιριάζει στο θέμα αλλά άστη...
Άλλη φορά...!

Αχ αυτό το τραγούδι...
ΠΟΛΛΑ λέει...!
19/08 13:07  τσέρουλας
Εξώδικος ευχαριστία
(να μην ξεχνάμε και την τέχνη μας)

Μικρό μού μοιάζει το ευχαριστώ μπροστά σε μια αληθινά Μεγάλη Κυρία που μου έχει λείψει. Που με συγκλόνισε και θα είναι αξεπέραστη όσο ακόμη λειτουργεί εκείνη η … Λαϊκή … το Σάββατο στις γειτονιές μας και στο νου μας.
Ευχαριστώ … προς το παρόν


Χόρεψε Μπουρνοβαλιά μου …
… κοίτα γύρω σου και σώπα …
www.youtube.com/watch?v=5pzf0UE4ogk&feature=related
19/08 13:09  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
<Το πρώτο μεταλλείο είχαμε στα Βουρλά της Σμύρνης"!>
Διελευκάνθει το μυστήριο...
19/08 13:48  Goldmine
Tριαντάφυλλε, είχαν το μοναδικό μεταλλείο υδραργύρου νοικιασμένο σε Γάλλους με αντίτιμο το 10% των κερδών.

Εσύ (πρωχό.. γαρ) αμέσως έκανες το συνειρμό με το χρυσωρυχείο...

Είδες τίποτα δεν είναι τυχαίο:-)

@ Αγαπητέ τσέρουλα, έ όχι εξώδικο πάλι:-)

Χαίρομαι που προκάλεσα την επανεμφάνισή σου!

Εδώ έχεις πάντα μια <αδελφική> θέση ιδιαίτερα κάθε Σάββατο μετά τη Λαϊκή:-)

Νάσαι καλά και να τα λέμε όποτε υπάρχει διάθεση.

19/08 13:54  Goldmine
Aνεβαίνει και η Μπουρνοβαλιά στο πρωτοσέλιδο...
19/08 14:11  Usοund
Το ευγενέστερο μπλογκ της γειτονιάς. Θάλεγα και το ποιοτικότερο αλλά δεν μας συμφέρει...
19/08 14:20  Goldmine
Τέτοιος έπαινος από τα χείλη <ανταγωνιστών> (χε χε!) μάλλον σε σας επιστρέφει τα εύσημα της ευγένειας, γιατρέ!

Το κατάστημα διαθέτει σταθερή και αξεπέραστη πελατεία που συντηρεί την ποιότητα...

Μυρίστηκαν χρυσό αλλά μας προέκυψε υδράργυρος ΙοΙ...(εξηγώ:το σηματάκι στα αμερικάνικα σημαίνει γελάω δυνατά)!
19/08 15:14  voula 99
Aγαπητη φιλη , αν και δεν εχω ριζες εκει , παντα με ενδιαφερον διαβαζω οτι εχει σχεση με τη Μικρασια .

Αυτο τον καιρο που διαβαζω το: " Αθωοι και φταιχτες " της Μ. Δουκα που αφορμή για το γραψιμο του είναι η ιστορία των τουρκοκρητικών που ξεσπιτώθηκαν στην ανταλλαγή των πληθυσμών πριν την μικρασιατική καταστροφή, όπως περίπου συνέβη και με τους έλληνες της Πολης βλεπω οτι τελικά είναι πολύ μεγάλη μαγκιά να λες μεγάλες αλήθειες μέσα σ' ένα μυθιστόρημα, γκρεμίζοντας παράλληλα μερικούς μεγάλους μύθους.
19/08 15:23  Goldmine
Αγαπητή Voula, η ιστορία μας είναι γεμάτη από κακοποιημένες αλήθειες και παραπληροφόρηση. Αλλά πιστεύω πως "ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον".
θα φροντίσω να διαβάσω το ενδιαφέρον βιβλίο που προτείνεις, γιατί μ΄ ενδιαφέρει η ιστορία των Τουρκοκρητικών.
19/08 17:14  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Ο υδράργυρος (Hg) αποτιμάται διπλάσια σχεδόν (*) από το χρυσό (Au)... χώρια που "ρευστοποιείται" ευκολότερα... καθότι από τη φύση του ρευστός...
(*) πηγή : FT Table "Bullion Markets"
19/08 17:19  Swearengen
Για τους έχοντες τη διάθεση :
"Δακρυσμένη Μικρασία 1919-1922" (εκδόσεις "Μεταίχμιο", 2007), του φοβερού Βασίλη Τζανακάρη.
Εκπληκτικό έργο 700+ πυκνογραμμένων σελίδων, που όμως διαβάζεται απνευστί.
19/08 17:32  Swearengen
Επίσης, προαναγγέλλω την έκδοση του ΔΙΚΟΥ ΜΟΥ διηγήματος, υπό το τίτλο "Ο Βλάκας ξαναχτυπά". Μέσα απ'τις σελίδες, ξεδιπλώνεται αριστοτεχνικά η ερωτική σχέση που σταδιακά αναπτύσσεται μεταξύ του δείκτη του δεξιού χεριού του τραγικού πανηλίθιου ήρωα Μοναστερίξ και του mouse του υπολογιστή του. Όταν πλέον έχει μοναστερώσει το σύμπαν, ο Βλαξ, ως άλλος Ντόριαν Γκρέϋ, κοιτάζεται στον καθρέπτη, αντικρύζοντας το είδωλό του να του ρίχνει πέντε μεγαλοπρεπή φάσκελα, ως ανταμοιβή για το "έργο" του.

Πάω για Πούλιτζερ.
19/08 18:45  coldplay
Goldmine και εγω απο Σμυρνη και Κωσταντινουπολη καταγωγη...
19/08 18:51  Goldmine
Αγαπητέ swearengen καλομελέτα κι έρχεται...

Με χαρά θα υποδεχτούμε τον εκδοτικό σου άθλο!

Προσωπικά σε έχω ικανό να συγγράψεις πολύ σοβαρότερα θέματα:-)

Κάθε δράση προκαλεί και αντίδραση.
Επίτρεψέ μου να αναφέρω επ΄ αυτού λίγες αράδες που συγκράτησα από ένα μεσαιωνικό, μεταφυσικό βιβλίο που δεν το θυμάμαι.

Μπορεί να βοηθήσουν στην πραγματεία σου:-)

"Όταν οι ενέργειές μας είναι δυνατές και γίνονται εμφανείς με το λόγο ή με τη διαφήμιση, δημιουργείται ένταση που δεν μπορεί να την αντέξει η αντίθετη ενέργεια, δηλαδή το αρνητικό πεδίο.

Ενεργώντας διακριτικά ο κραδασμός γίνεται καταλυτικός και το κακό καταστέλλεται.

Δράτε σιωπηλά και διακριτικά. Η ένταση είναι όπως το τένις. Όσο εμφανίζεστε και χτυπάτε το μπαλάκι το παιχνίδι θα συνεχίζεται. Όταν δεν εμφανιστείτε στο γήπεδο σταματάει το παιχνίδι και για τους δυο. Όταν η ενέργειά σας λείπει απ΄ το παιχνίδι θα καταλάβει κι ο άλλος πως δεν υπάρχει ανταπόκριση. Θα γνωρίσει την αλλαγή σας και θα αλλάξει και ο ίδιος σαν άτομο.

Να έχεις την αταραξία και την απάθεια του νερού.Είναι η μεγαλύτερη ήρεμη δύναμη που με μια σταγόνα λαξεύει βράχια.

Μην αντιδράς στο κακό, κατάβαλέ το με το καλό. Οι μόνοι εχθροί του ανθρώπου βρίσκονται μέσα του ".

19/08 18:52  Goldmine
Αγαπητέ coldplay ,επίσης είμαστε και λέοντες:-)
19/08 19:20  favlos
Γειά σου gold με τα ωραία σου...:)
19/08 19:23  Goldmine
Άντε και σε σκεφτόμουν φίλε favle.
Λέω κάπου θα χαλαρώνει ας μην ενοχλήσουμε τον οίκο του, θα σκάσει μύτη:-)
Νάσαι καλά, μεγάλε!
19/08 19:26  Goldmine
Φίλε coldplay, επίσης είμαστε και Λέοντες...
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
18 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις