Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια
3513 αναγνώστες
Τετάρτη, 6 Αυγούστου 2008
13:14

 

  

Όταν μιλούν τα μάτια σωπαίνει η γλώσσα ν΄ ακούσει το πλατάγισμα των βλεφάρων...

Όσα δε φτάνει η γλώσσα τα προλαβαίνει ένα αετίσιο βλέμμα ...

Ματιές γλυκιές, διαπεραστικές, κοφτερές, βλοσυρές, ή πονηρές ανεξερεύνητες κεραίες επικοινωνίας.

Για τον έρωτα λέγανε "Από τα μάτια πιάνεται"...

Τον τελευταίο καιρό σαν να έχει ατονήσει ο κυρίαρχος ρόλος των ματιών στο φλερτ,

αφού κι αυτό παροπλίστηκε.. "Άλλα γαρ καιροί κελεύουν"...

Έχει κατέβει η πρόκληση κι η ελκυστικότητα σε πιο χαμηλά επίπεδα,

σύμπτωμα της απελευθερωμένης εποχής μας...

Τόμοι στίχων γράφτηκαν, τόνοι νότες τραγουδήθηκαν  για τα μάτια τα δικά σου τα μάτια...

Υμνήθηκαν και θεοποιήθηκαν,  λατρεύτηκαν και σαγήνεψαν...

Εξακολουθούν να παραμένουν  πυλώνες αέναης ενέργειας, πηγές  ανοιχτής ενεργειακής τροφοδοσίας

ανώτερες απ΄όλα τα κλειστά κυκλώματα....

Φυλάξτε τα μάτια σας κι αυτούς που αγαπάτε... σαν τα μάτια σας!

 

 

    

 

Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια...

Μόνο τρόπο να κοιτάνε...

 


 


Στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε
τα χέρια θα περάσουμε στους ώμους
παλιά τραγούδια για να θυμηθούμε
ονόματα και βλέμματα και δρόμους

Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια
που θυμάσαι και θυμάμαι
τίποτα δε χάθηκε ακόμα
όσο ζούμε και πονάμε
χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια
μόνο τρόπο να κοιτάνε

Κι αν άλλάξαν οι φίλοι μας λιγάκι
αλλάξαμε κι εμείς με τη σειρά μας
χαθήκαμε μια νύχτα στο Παγκράτι
αλλά βλεπόμαστε στα όνειρά μας

Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια
που θυμάσαι και θυμάμαι
τίποτα δε χάθηκε ακόμα
όσο ζούμε και πονάμε
χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια
μόνο τρόπο να κοιτάνε.                                                                                          Μάτι περιστεριού

Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Πρώτη εκτέλεση: Γεράσιμος Ανδρεάτος

                                                                                                                           


 

Σημείωση: Διακρίνετε κι εσείς στο βλέμμα του μικρού μια δόση καχυποψίας,

ανάμεικτη με γλυκό παράπονο  και τη συνεχή αναζήτηση επιβεβαίωσης αποκλειστικά

με τη μέθοδο του πενταστερώματος;-)

  

Μήνυμα προς λουόμενο παραλήπτη:

 Αν εσύ είσαι αστέρι τι τα θέλεις τα αστέρια;

(Σ.σ.: Κάθε ομοιότητα με φίλο του μπλογκ είναι παραπλανητική:-)

Σχόλια

06/08 13:36  cormorano
Καλημέρα !

Το τραγόυδι τα λέει ΟΛΑ...
06/08 13:38  Goldmine
Kαλημέρα cormorane, δυνατό τραγούδι, συμφωνώ...
06/08 13:57  elenitsa 1
Ας προσθεσουμε και τους στιχους του ποιητη Sully Prudhommε:
Bleus ou noirs, tous aimés, tous beaux,
Des yeux sans nombre ont vu l’aurore ;
Ils dorment au fond des tombeaux,
Et le soleil se lève encore.


Γαλαζια η μαυρα,ολα αγαπημενα,ολα ομορφα,
Ματια αναριθμητα αντικρυσαν την αυγη
Κοιμουνται βαθεια στον ταφο,
κι ο ηλιος ακομα ανατελλει.
06/08 14:05  Goldmine
Ελενίτσα, ωραίοι μες στην ευαισθησία τους οι στίχοι που επέλεξες...
06/08 14:08  voula 99
Καλημέρα σε όλους !

Kυρίαρχος o ρόλος των ματιών στο φλερτ και άστους να λένε !

Το τραγούδι, καιρό είχα να το ακούσω , thanks !
06/08 14:12  Goldmine
Γεια σου Voula!
Αεράτη κι ερωτευμένη μου φαίνεσαι.:-)
Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμη άνθρωποι να διαψεύδουν το αντίθετο...
06/08 14:20  pol
Από τα μάτια πιάνεται,
στα χείλη κατεβαίνει
κι από κει εις την καρδιά
ριζώνει και δε βγαίνει!
ΔΗΜΟΤΙΚΟ
Αφιερωμένο στους" αεί" ερωτευμένους!
Έρωτα ανίκητε στη μάχη..!
06/08 14:39  evie
Ματιά μου, ψυχή μου! Έτσι δε λέμε;
Δεν είναι τα μάτια που βλέπουν, είναι η ψυχή που βλέπει.
06/08 14:49  cormorano

Από τς πιο όμορφες μαντινάδες που κυκλοφόρησαν ΠΟΤΕ
και
αναφέρονται στην καρδιά την ψυχή και φυσικά τα μάτια !

Έγινα "οργανοδωρητής"……
μα έδωσα, έδωσα…, μόνο μάτια…
γιατί, γιατί…λέει, δε μεταμοσχεύονται καρδιές… πούνε κομμάτια………!
06/08 14:53  cormorano
Και φυσικά πάντα βγαλμένη μέσα από το Χρυσό βιβλίο...! :-)
06/08 15:06  elenitsa 1
Ματακια μου δεν λεμε εκει που αγαπαμε?Το πιο πολυτιμο για τους πιο πολυτιμους!
06/08 15:41  Goldmine
Πολ, η λαϊκή μούσα, η χρυσή βίβλος που λέει ο κορμοράνος, με τα μάτια της ψυχής, που λέει κι η evie, έχει καταγράψει όλες τις αλήθειες της ζωής σε δημοτικά σαν κι αυτό και στιχάκια.
Cormorane, έλα θα μας πεις που αφιερώνεις τη μαντινάδα;
Την έχω ακούσει απ΄ το Ζερβάκη, αν δεν κάνω λάθος και τη λέει με πολύ πάθος:-)

Ελενίτσα, ναι αγαθό πολύτιμο και ανεκτίμητο οι οοφθαλμοί...

06/08 17:24  PREMIUM
Τη φωτογραφία δεν την έχω δει ακόμη λόγω...σύνδεσης...

Λες ;-)

Πάντως τα μάτια της ΜΕΓΑΛΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ σπάνια αλλάζουν τρόπο που κοιτάνε...Ή μήπως είναι η ιδέα μου ;;;

ΥΓ. Ξέρετε τί έχω καταλάβει απ΄τη ζωή μέχρι...ΤΩΡΑ ;;;
Είναι δύσκολο να υποστηρίξεις φίλους...ΠΑΝΤΑ, όταν πρέπει να το κάνεις με προσωπικό κόστος !
06/08 22:10  cormorano
Καλησπέρα σε όλους !

Επειδή μου ζητήθηκε από την Goldmine
σε ποιον είναι αφιερωμένη η μαντινάδα θα ήθελα πρώτα να πω 2 λόγια και μετά βέβαια θα απαντήσω.

Επειδή στο χωρίο μου λένε τα πράγματα με τ’ όνομα τους και καθότι γεννημένος χωριάτης όπως αυτούς που τους θαυμάζω για την ειλικρίνεια και τον τρόπο που συμπεριφέρονται και ζουν θα απαντήσω ευθέως έτσι που θα έκαναν και εκείνοι !

Εξάλλου ξένες γλώσσες εγώ δεν έμαθα…, τουρίστες δεν γνωρίζω…! κάτι σπαστά Ξένα απ’ εδώ και από κει ξέρω…
Μην φανταστείτε.. .! λίγα πράγματα δηλαδή….:-);-)

Έλεγα λοιπόν ότι όταν μαζεύονται σε ένα σπίτι γνωστοί, φίλοι κτλ. για να τα πουν, για να γλεντήσουν υπάρχει η συνήθεια της αφιέρωσης μιας μαντινάδας προς τον οικοδεσπότη.

Η μαντινάδα λοιπόν είναι αφιερωμένη στον οικοδεσπότη του σπιτιού !

Αυτός εξάλλου μας φιλοξενεί !
06/08 22:35  Usοund
Εσύ την είχες την φωτογραφία μου? Και την έψαχνα...
06/08 23:04  Goldmine
Αυτό το χωριό που γέννησε ένα τόσο ντόμπρο Κρητικάτσι... θέλω να μάθω ποιο είναι, κορμοράνε. Ίσως κάποτε το επισκεφτώ.

Η οικοδέσποινα σ΄ ευχαριστεί για τον αυθορμητισμό σου και την αφιέρωση και τη μοιράζεται με όλα τα κορίτσια της καλής μας παρέας!

Usound δεν είσαι εσύ:-) είναι ο άλλος...ο χολωμένος...αλλά δεν την έχει δει ακόμη...λόγω σύνδεσης...
06/08 23:23  PREMIUM
Μιας ΚΑΙ για φίλους οι στίχοι...

Διάβασα πριν λίγο εκεί ψηλά στο μοναστήρι της Παναγίας της Κουτσουριώτισας...

<<...Ένας πιστός φίλος δεν είναι τίποτα λιγότερο από έναν καλό αδελφό...>>.

07/08 00:13  Goldmine
Mετά κι απ΄ αυτό σπεύδω ως "καλή αδελφή πιστού φίλου" να < επιδαψιλεύσω... αστέρια>, θυσιάζοντας <το προσωπικό κόστος>:-)
Είχες δεν είχες κέρδισες...
07/08 00:26  PREMIUM
Και να φανταστείς ότι ούλα τα παραπάνω αφορούσαν πρώτα απ΄ούλους την...αφεντιά μου που δεν έχω ούτε...αδέλφια !

Τελικά αφορούν πολύ κόσμο ;-)

Πάντως οι...συμπτώσεις καλά κρατούν...

Ήταν το 17o ποστάρισμα στο...ΠΑΡΟΝ.
Η ψήφος σου η...7η.
Οι εμφανίσεις στο επίμαχο πρωτοσέλιδο 407.
Αύριο η...7η.

Εεεεε να μη γράψει και...7 αύριο ο αητός με τα κέρινα φτερά ;-)

Καλό ξημέρωμα friend !
07/08 00:30  Goldmine
Moυ αρκεί που θα κοιμηθείς ευχαριστημένος απόψε.

Απ΄τους τυχερούς αριθμούς το 7 στην αριθμοσοφία, όπως το 12 το 8 και το 3.

Καλό ξημέρωμα!
07/08 11:16  zyzzx
www.youtube.com/watch?v=mijxtfHkfCQ
www.youtube.com/watch?v=SLl2TkUm2bc

Πισω απο τα γαλαζια ματια τ' ουρανου κρυβονται ολα και τιποτα.
Αυτα τα γαλαζια ματια που κρυβουν πισω τους την αντανακλαση της μπλε βαθειας και αδυσωπητης θαλασσας
10/08 07:07  PREMIUM
Καλημέρα...

Όπως φυσικά διάβασες στο φόρουμ με πέτυχες...διάνα !

Σχιστο-γουρλο-κουκουλομάτης !

Άσε πια τα περιστέρια σε σχέση με τα...μπεκατσόνια καμια σχέση ;-)

ΥΓ. Έχεις δει σκοτωμένο περιστέρι ;;;
Μένει με τα μάτια ανοιχτά και σε κοιτάει...κατάματα friend !
16/08 02:03  voula 99
Αγαπητη φιλη, το στελνω χωρις σχολιο !

Μάτια δίχως λογική ( Λαυρέντης , βεβαια )


Είναι τα μάτια σου ένας διάδρομος παλιός

Δάκρυα πνιγμένα ξεφλουδίζουνε τους τοίχους

Που ένας ένοικος αθόρυβος, κρυφός

Αντί συνθήματα ζωγράφισε με στίχους


Και μέσα υπάρχουν τα σκαλιά που οδηγούν

Σε ένα υπόγειο με παιγνίδια χαλασμένα

Όσα οι άνθρωποι βαριούνται και ξεχνούν

Μετά τη χρήση τα φορτώνουνε σε σένα


Μου λες τα μάτια σου να μην τα αγαπώ

Και να μην πάψω να πιστεύω στα δικά μου

Μα αυτά τα μάτια όπου χαθώ κι όπου βρεθώ

Τα έχω πίσω μου, και μέσα και μπροστά μου


Σ' αυτά τα μάτια δεν υπάρχει λογική
Όσο βαθιά κι αν τα κοιτάζω μ' αγαπούνε
Της Ιστορίας πυρπολούν τη φυλακή
Στα παραμύθια και στ' αστέρια να με βρούνε

17/08 16:03  PREMIUM
Αγαπητή Βούλα,

Αυτούς τους στίχους τους έγραψε σίγουρα ο Λαυρεντιάδης στα ιστορικά χαμηλά της ΑΛΑΠΙΣ γι΄αυτό και εκτοξεύτηκε το μπλόκι στα...δημοφιλή ;-)

ΥΓ. Friend που χάθηκες ;;;
17/08 18:41  cormorano
Είπα να περάσω επιτέλους και από εδώ να πω μια "ΑΛΗΘΙΝΗ" Καλησπέρα !

Οικοδεσπότη που είσαι ?

Τελικά θέλεις να σου πω το όνομα του όμορφου παραδοσιακού χωριού μου ?
17/08 19:49  pol
Ξεχάσαμε και πώς χτυπούν τα πλήκτρα!Καλά να είστε άπαντες !Σας περιμένουμε με νέες ιδέες!
17/08 21:21  PREMIUM
Νέες..."ιδέες" πρωϊνέ συμπαραστάτη ;;;

Σε ό,τι με αφορά χλωμό το βλέπω, γιατί δεν προέκυψε καινούργιος...έρωτας παρόλο που περιπλανήθηκα σ΄ουλάκερη την...Ελλάδα !

Με κολάκεψαν κιόλας και το πήρα πάνω μου σαν...Buffett, γεγονός που δρα ναρκισιστικά και συνεπώς...αποτρεπτικά ! :-)

Ίσως το...χειμώνα...Ποτέ μη λες...ποτέ !
18/08 00:01  Goldmine
Άρτι αφιχθείσα μετά από 12ωρη ταλαπωρία με τη ΝΕΛ...

Σας καλησπερίζω και σας εύχομαι ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ για το Δεκαπενταύγουστο και ιδιαίτερα στους εορτάζοντες...

Με στερητικό σύνδρομο αφού δεν σας διάβασα για μια βδομάδα...αλλά με τόσα βιώματα και πολλή επικοινωνία. Πέρασα θαυμάσια!

Λεπτομέρειες αύριο για ένα ταξίδι θρίλερ...

Άντε να μαζευόμαστε σιγά - σιγά...

Ευχαριστώ τη voula για την ωραία αφιέρωση των στίχων το φίλο ...για το περιστέρι με τα ανοιχτά μάτια..(με τρόμαξες!) τον pol τον κορμοράνο και όλους σας που δίνατε το παρόν χωρίς την οικοδέσποινα.

Καλώς σας βρήκα...
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
18 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις