Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


Το επενδύειν εστί φιλοσοφείν
1854 αναγνώστες
Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2007
21:14

Tον παλιό, καλό καιρό, εκατό χρόνια πριν, γύρω στο 1908, στη χρηματιζόμενη Αθήνα, όταν η ζωή ήταν πιο ανθρώπινη, οι άνθρωποι της αγοράς, είχαν την όμορφη συνήθεια να μαζεύονται τα βραδάκια, τις Κυριακές  κυρίως, στα σπίτια και τα ταβερνεία και να επιδίδονται σε ευχάριστες, χρηματιστικές συζητήσεις.

Ήταν πια θεσμός η Κυριακάτικη εσπερίδα στην οικία του προέδρου του Χρηματιστηρίου Σπυρίδωνα Φούντη, απέναντι στη Λυρική σκηνή, όπου μαζεύονταν γύρω στους είκοσι χρηματιστές και  μέσα στη χαρούμενη ατμόσφαιρα που επικρατούσε, επιδίδονταν σε οικονομικές αναλύσεις, με φιλολογική χροιά και με την απαραίτητη δόση πολιτικού σχολιασμού.

Μετά το προκαταρκτικό «τσάι», ο ιδιοκτήτης, τους οδηγούσε στην ταβέρνα του «Τρέλλα», στην Αγία Παρασκευή, όπου εύρισκε την ευκαιρία να τους αναπτύξει ένα ιστορικό ή οικονομικό ζήτημα «δια την επιμόρφωσιν των νεοτέρων συνδαιτημόνων».

 

Χαρακτηριστικά είναι τα ακόλουθα αποσπάσματα από ένα ενδιαφέρον θέμα, που ανέπτυξε

 ο πρόεδρος με τον τίτλο:

« Το επενδύειν εστί φιλοσοφείν»

"Eκλεκτή ομήγυρις, άρχομαι της ομιλίας μου με μίαν ρήσιν του αγωνιστού της πατρίδος Γεωργίου Καραϊσκάκη, ο οποίος έλεγεν: «Εάν θέλεις να κουλαντρίσεις τον Έλληνα, χρειάζεται ένα δισάκι που από μπρος να έχει τον Χριστόν, όπισθεν τον διάβολον και  εις την μέσην χρυσάφι». Και τούτο διότι τα δεινά της πατρίδος μας έχουν την ρίζαν τους εις την διχόνοιαν, την φιλοχρηματίαν και την ασυνεννοησίαν του Έλληνος, που οδηγούν πλειστάκις εις την υπονόμευσιν και την προδοσίαν του έθνους, από την εποχήν του Εφιάλτoυ. 

 

Το Χρηματιστήριο, αγαπητοί συνδαιτημόνες, σε όλα τα μέρη του κόσμου, θεωρείται το βαρόμετρο της ευεξίας και της ευημερίας μιας χώρας με καλή οικονομική κατάσταση.

 

Όσοι με την δράσιν τvn προκαλούν χρηματιστηριακήν δυσφορίαν και φέρνουν το Χρηματιστήριο εις στενάχωρον θέσιν, θα έπρεπε να λάβουν σοβαρώς υπόψιν, τους στενούς δεσμούς, που συνδέουν άρρηκτα τα συμφέροντα του Χρηματιστηρίου με τον κοινωνικό πλούτον, τον επενδεδυμένο σε μετοχικές αξίες. Αυτά δεν διαφεύγουν της οξυδέρκειας των χρηματιζομένων και δυσμενώς σχολιάζονται οι υποκινούντες τα νήματα της κερδοσκοπίας. Δι΄αυτούς έχω να είπω ότι ισχύει το λεχθέν υπό του Πλάτωνος: «Δόλιον άνδρα φεύγε καθ΄ όλον τον βίον» (τον πονηρό άνθρωπο να το αποφεύγεις δια βίου).

 

To Αθηναϊκόν Χρηματιστήριον συνετέλεσε καθοριστικώς στην ανάπτυξη της χώρας μας, από πολλές απόψεις. Οσάκις η πολιτεία έδειξε μέριμναν δι΄ αυτόν το ίδρυμα, πολλά κεφάλαια ομογενών και ξένων εισέρευσαν  εις την χώραν, διότι το χρήμα προστρέχει, εκεί όπου βρίσκει ασφάλειαν και εγγύησιν  εις την τοποθέτησίν του εις τας επιχειρήσεις.

 

Είναι άξιον λόγου το ότι μέσα σε πολύ δυσχερείς, πολιτικάς και πολεμικάς συνθήκας λειτουργίας του πρώτου, ελληνικού Χρηματιστηρίου, οι συναλλασσόμενοι έδειξαν, χωρίς υπερβολήν, τοιαύτην ακρίβειαν, τάξιν και εντιμότητα εις τας συναλλαγάς και τας υποχρεώσεις των, ώστε μόνον η καλή πίστις χαρακτήριζε τους συναλλασσόμενους στο Χρηματιστήριον.

 

Θα πρέπει να γνωρίζομεν όλοι ότι η έκρηξις μιας χρηματιστικής κρίσεως προκαλεί την δυσπιστίαν των ξένων επενδυτών και έχει ολέθρια αποτελέσματα δια την αγοράν μας και τα Πιστωτικά και Εταιρικά Ιδρύματα, άτινα συνδέονται με αυτήν, ενώ έχει ως άμεσον αποτέλεσμα όχι μόνο την πτώσιν των τιμών των μετοχικών αξιών αλλά και όλων εν γένει των χρεογράφων.

 

   

Τέλος προς τους θιασώτας και κυνηγούς του γρήγορου πλουτισμού απευθύνω δύο  

 

αρχαίας παρακαταθήκας:

 

 

1. «Στην γη των αφελών οι αγαθοί βασιλεύουν"("Οι αγαθοί ευαπάτητοι", Βίας)

 

 

2. "Ουδείς ταχύ επλούτισεν, δίκαιος ων". (Κανένας δίκαιος δεν πλούτισε γρήγορα)...".

 

 

Είπε κι άλλα ωραία ο πρόεδρος.  Τον καταχειροκρότησαν  οι  φίλοι του,  τσούγκρισαν τα ποτήρια  και ήπιαν στην υγειά της καλής αγοράς. Πράγματι, το 1908 ήταν μια από τις καλύτερες, χρηματιστηριακά, χρονιές.                                                                                                                                                      

 

                                                                                       

                                 

                     

  

 

Στην ταβέρνα του «Τρέλλα» στην Αγία Παρασκευή, ένα βράδυ Κυριακής του 1908,

 

μια παρέα μεγαλοπαραγόντων του Χρηματιστηρίου υπέγραφε με κέφι  και

 

κρασί σοφίας τις επιταγές εκείνες που εκατό χρόνια μετά οι μικροεπενδυτές

 

 εξακολουθούν να πληρώνουν με κόστος και οδύνη ψυχής.

 

Γιατί οι σύγχρονοι Καίσαρες της αγοράς δεν τις εξαργύρωσαν καν... 

 

Και γέμισε ακάλυπτες επιταγές

 

η αγορά, η Ιστορία, το Χρηματιστήριο, η ζωή...  

 

Τι καλά! Τι καλά! Είμαστε μια παγκοσμιοποιημένη αγορά!

 

 

                                                Στη φωτογραφία η Wall Street τo 1920

 

 

Συμ-μετοχικά και ανθρώπινα

 

Goldmine

Σχόλια

18/10 21:18  zaftheo
5* φίλε goldmine.
Όπως πάντα εντυπωσιακός.

Όσον αφορά για το "Το επενδύειν εστί φιλοσοφείν" συμφωνώ.
Εμείς όμως δυστυχώς παίζουμε δεν επενδύουμε...
18/10 22:11  Goldmine
Φίλε μου Zaftheo συμφωνώ απόλυτα κι ας παίζω κι εγώ...Αμαρτία εξομολογουμένη παύει να είναι αμαρτία...Έχει τη γοητεία του το κυνήγι του κρυμμένου θησαυρού. Μην με κακοχαρακτηρίσετε, επενδύω κιόλας...
19/10 01:01  EASY RIDER ( GARV )
Εγω σημερα θελω μονο να κλαψω .5 *
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
10 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις