Ναός και Καπιτώλιο Λαός και Κολωνάκι
G o l d m i n e
Στατικές σελίδες
Σύνδεσμοι


1848 αναγνώστες
4 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012
22:09

  

 

O λιανοπωλητής, στο παλιό λιμάνι στις Σπέτσες, έχει κάνει τον φαντεζί πάγκο του ένα μικρό Μοναστηράκι. Λαογραφικό μουσείο του ενός τετραγωνικού. 

Ανάμεσα στις μυρωδιές του ποπ κόρν παίρνεις δωρεάν  μαθήματα λαϊκής σοφίας, χαζεύεις ένα φορητό παλαιοπωλείο όπου δεν ξεχωρίζεις τι πουλιέται και τι όχι και στα κενά πίσω απ΄τα αντικείμενα ζαλίζεσαι βλέποντας κομμάτια θάλασσας άλλα να αντανακλούν μέσα από μικρούς καθρέφτες κι άλλα αυθεντικά.  

Μέχρι που αναρωτιέσαι: "Μήπως έκανα λάθος που ήρθα να αγοράσω ποπ κορν; Μηπως δεν είναι  περίπτερο"; Έτσι κι αλλιώς ο ιδιοκτήτης του μοιάζει να μην κόπτεται για να πουλήσει την πραμάτεια του.

 

Μάλλον, καθώς κάθεται απέναντι στο πλακόστρωτο σε ψάθινη καρέκλα δείχνει να την απολαμβάνει περισσότερο από τους περαστικούς. "Ψιλονάρκισσος" με το ιδιότυπο περίπτερό του σαν λατέρνα στολισμένη προσφέρει μια ανεπανάληπτη νότα στις αισθήσεις του επισκέπτη.

 

 

Όσο για τα αμυγδαλωτά του "Πολίτη" εκεί στο κέντρο δεν έχουν ανταλλακτικό. Καλύτερα μην αρχίσετε τις δοκιμές γιατί δεν μπορείς ποτέ να σταματήσεις στο πρώτο. Θεσπέσια, φρέσκα, αρωματισμένα με πικραμύγδαλο και απαλά....Γευστική απόλαυση!

 


 

Κι οι ανύπαντροι, αν αποφασίσετε να παντρευτείτε, ψάξτε το. Να περιμένεις στον Άη Γιώργη μέσα στο δασάκι, σε μια πανέμορφη παραλία,  να φέρει τη νύφη το καϊκι και να σου σκάει μύτη με δυο βιολιά να τραγουδάνε το "Σήμερα γάμος γίνεται" όσο νάναι σε ανεβάζει επίπεδο:-)

 

 

 

 

 

Οι Σπέτσες περιμένουν κι εσένα. 

Nα σε μαγέψουν.

Όπως μάγεψαν κι εμένα.

Χωρίς βουντού και μαγιοβότανα. 

Με την αύρα τους.

Να σου μεταγγίσουν δύναμη. 

Με την αρχοντιά τους.

Να σε μαγνητίσουν

Θέλεις να ξαναπάς εκεί.

 Γιατί μαθαίνεις ν΄αγαπάς!

 

 

 

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
9 ψήφοι

 Εκτύπωση
735 αναγνώστες
1 σχόλιο
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012
00:57

 .......

Αξιολογήστε το άρθρο 
5 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
830 αναγνώστες
Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012
00:46

 

 

 

              

                                              Σχεδίασμα Α΄           

                                    Στις φτερούγες του σύννεφου  

μας  ανέβασες βροχή

να εκλιπαρούμε για την κάθαρση

                                       των φρέσκων παθημάτων 

στα χνάρια της αρχαίας τραγωδίας.


 Δράμα η ζωή

κι οι πεπτωκότες Νεοέλληνες θεοί

της παρωδίας τους ταγοί.


                                  Σήκωσα τη ματιά στον ουρανό  

                                     κι έσμιξε με της αστραπής

                                        τον κοφτερό σπινθήρα. 

 

                                   Χαμήλωσα το βλέμμα μου στη γη 

                                      και σύρθηκε σαν σαλιγκάρι 

                                       στο βρεγμένο περιβόλι

                                      της κακοδαιμονίας  μας.

 

                                   Ανάμεσα ουρανού και γης, 

μεταξύ βροχής κι αστραπής  

 του αετού το λάγνο πέταγμα λαχτάρησα 

και πέταξα 

ένα ουράνιο τόξο μήπως βρω 

για ν΄ αγοράσω.

  

Μα εκεί ψηλά στον ουρανό 

δεν θέλουν πληρωμή σ΄ ευρώ. 

Μόνο για κάθαρση μιλάνε. 

Ή με ευρώ ή με δραχμή.....  

τέλος δεν θάχει η τραγωδία

χωρίς του καθενός μας τη στροφή  

στις ρίζες μας και στην Παιδεία.  

 

 

        

   

                                                                                                Πεθύμησα ένα σύννεφο

                                                                                               βροχή να πιώ κι ουρανό..

                                                                                Στίχοι-Μουσική: Γιώργος Ανδρέου

                                                                                     Τραγούδι:  Τάνια Τσανακλίδου

Σχεδίασμα Β΄

Η κάθαρση των παθημάτων 

Έτσι με τον καθαρμό των πάντων απ΄τη βροχή θυμήθηκα κι εκείνον τον τέλειο ορισμό της τραγωδίας από τον Αριστοτέλη που τον αποστηθίζαμε στο Γυμνάσιο:

Έστιν οὖν Τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας καὶ τελείας μέγεθος ἐχούσης, ἡδυσμένῳ λόγῳ, χωρὶς ἑκάστου τῶν εἰδῶν ἐν τοῖς μορίοις, δρώντων καὶ οὐ δι’ ἀπαγγελίας, δι’ ἐλέου καὶ φόβου περαίνουσα τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν.

Σε ελεύθερη μετάφραση: "Είναι η τραγωδία μίμηση (αναπαράσταση στη σκηνή) πράξης σημαντικής και ολοκληρωμένης, η οποία έχει  διάρκεια, με λόγο ποιητικό ("γλυκό" ή "διανθισμένο"), τα μέρη της οποίας διαφέρουν στη φόρμα τους, που διαδραματίζεται και δεν απαγγέλλεται, προκαλώντας δε τη συμπάθεια και το φόβο του θεατή τον αποκαθαίρει (λυτρώνει) από παρόμοια ψυχικά συναισθήματα".

 

 

Η τραγωδία της κρίσης έχει θεριέψει το φόβο

στην περιρρέουσα ελλαδική ατμόσφαιρα.

Αυτή είναι η μεγαλύτερη ζημιά στις ψυχές των ανθρώπων.

Η κάθαρση από την τραγωδία που θα φέρει τη λύτρωση

θέλει την ψυχή να πετά ψηλά  παρέα με τα σύννεφα...

Η βροχή μας έφερε- αλήθεια- πιο κοντά  στον ουρανό κι έδωσε

φτερά στις παιδικές, αθώες μνήμες μέσα μας.

Σκίρτησαν συναισθήματα παγωμένα, θαμμένα πιεσμένα, σιδηρόφραχτα.

Πεθύμησα το σύννεφο που θα με πάει ψηλά,

στην καθαρότητα, μακριά από

τις χαμηλές ακάθαρτες δονήσεις και τις εκπομπές καυσαερίων των ΜΜΕ.

Να συναντήσω ένα ουράνιο τόξο και να το καρφιτσώσω.

στα μαλλιά σου Ελλάδα!

Πάμε να πετάξουμε ψηλά!

 

 

 

 

Πάμε να πετάξουμε ψηλά!


Υ.γ: Για τον εμπνευστή των υστερολογίων: 

 Μια δεισλειτουργία στο σύστημα δεν εμφάνιζε την πρώτη ανάρτηση στην home page και γι΄αυτό ο διπλός τίτλος κατ΄ανάγκη διότι, βλέπω, δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του άρθρου σε άλλη σελίδα όπως έκανα παλιά. Κατά τον ίδιο τρόπο σβήνοντας το ένα σχόλιό σου, αγαπητέ cell, διαγράφηκε και τα δεύτερο. Κι ενώ το είχα αντιγράψει εξαφανίστηκε...Ο δαίμων του πληκτρολογίου...

Πρόλαβα κι άκουσα την εξαιρετική αφιέρωσή σου (το Σκουλά να τραγουδά Νικηφόρο Βρεττάκο) και χαίρομαι που βρήκες καλοδεχούμενη τη βροχή και την προτροπή του τίτλου.
Καλή εβδομάδα και σε σένα και σε όλο τον κόσμο! Κι ευχαριστώ πολύ για το ποδαρικό!


Υ.γ.:Τα σχόλια λοιπόν θα γράφονται εδώ διότι στην κανονική σελίδα δεν υπάρχει η δυνατότητα.

                                                                                                                                                                                        

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
12 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1286 αναγνώστες
11 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2012
16:26

 

Βρέθηκαν 400.000 κομμάτια παπύρων γραμμένα από τους προγόνους μας και που με μια καινούργια μέθοδο μπορούν να διαβαστούν . H έγκυρη βρετανική εφημερίδα Independent σε ένα άρθρο της έγραψε... "Eureka! Εκπληκτική ανακάλυψη αποκαλύπτει τα μυστικά των αρχαίων Ελλήνων" .

Χιλιάδες χειρόγραφα που έως τώρα δεν μπορούσαμε να διαβάσουμε και που περιέχουν σπουδαία κείμενα της κλασσικής φιλολογίας τώρα μπορούν να διαβαστούν για πρώτη φορά με μια τεχνολογία που πιστεύεται ότι θα ξεκλειδώσει τα μυστικά των αρχαίων ελλήνων .

Μεταξύ των άλλων θησαυρών που έχουν ήδη ανακαλυφθεί από μια ομάδα επιστημόνων του Παν/μίου της Οξφόρδης υπάρχουν και άγνωστα έως τώρα έργα κλασσικών γιγάντων όπως ο Σοφοκλής, ο Ευριπίδης και ο Ησίοδος.

Αόρατη με το κοινό φώς, η ξεβαμμένη μελάνη γίνεται καθαρά ορατή κάτω από υπέρυθρο φώς, με τεχνικές ανάλογες με την επισκόπηση από δορυφόρους.

Τα κείμενα της Οξφόρδης αποτελούν μέρος ενός μεγάλου αριθμού παπύρων που βρέθηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα σε έναν αρχαίο σκουπιδότοπο της ελληνο-αιγυπτιακής πόλης του Οξυρύγχου.

Απομένουν χιλιάδες κείμενα να διαβαστούν μέσα στην επόμενη δεκαετία, περιλαμβανομένων έργων του Οβιδίου και του Αισχύλου.

Υπάρχουν περίπου 400,000 κομμάτια παπύρων φυλαγμένα σε 800 κιβώτια στην Βιβλιοθήκη Sackler της Οξφόρδης και αποτελούν το μεγαλύτερο όγκο κλασσικών ελλήνων χειρογράφων του κόσμου.

Οι ακαδημαϊκοί χαιρέτησαν με ενθουσιασμό την νέα ανακάλυψη η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση κατά 20% των σωζόμενων ελληνικών έργων.

Μέσα στα έως τώρα άγνωστα κείμενα που κατόρθωσαν να διαβάσουν με την τεχνική αυτή, περιλαμβάνονται τμήματα της χαμένης από καιρό τραγωδίας «Επίγονοι» του Σοφοκλή, μέρος μιας χαμένης νουβέλας του έλληνα συγγραφέα Λουκιανού του 2ου αιώνα, άγνωστο κείμενο του Ευριπίδη, μυθολογική ποίηση του ποιητή Παρθένιου του 1ου αι. π.Χ, έργο του Ησίοδου του 7ου αι., και ένα επικό ποίημα του Αρχίλοχου, ενός διαδόχου του 7ου αι. του Ομήρου, που περιγράφει γεγονότα που οδήγησαν στον Τρωικό πόλεμο.

«Είναι τα πιο φανταστικά νέα.

Υπάρχουν δύο πράγματα εδώ. Το πρώτο είναι πόσο φοβερά επηρέαζαν τις επιστήμες και τις τέχνες οι Έλληνες. Το δεύτερο είναι πόσο λίγα από τα γραπτά τους σώζονται » λένε οι άγγλοι επιστήμονες.


Πηγή: http://www.thebest.gr/news/index/viewStory/143494

 

Άλλο ένα παρήγορο μήνυμα. Ενώ ξεθεμελιώνεται η Ελλάδα της κρίσης... όλο και πιο βαθιές οι ρίζες του πνευματικού πολιτισμού της, σκόρπιες σε απίθανες γωνιές της γης, αποκαλύπτονται για να μηνύσουν πρωτίστως στους Νεοέλληνες πως αυτός ο πολιτισμός είναι ζωντανός και θέλει τους συνεχιστές του ζωντανούς και πως οφείλουν στον εαυτό τους περσότερο να κρατήσουν στα δύσκολα όπως έκαναν 4000 τουλάχιστον χρόνια ζωής αυτού του έθνους.


Ἀκόμα τούτη τὴν ἄνοιξη,
ραγιάδες, ραγιάδες,
τοῦτο τὸ καλοκαῖρι,
ὅσο νὰ ῾ρθεῖ ὁ Μόσκοβος,
ραγιάδες, ραγιάδες,
νὰ φέρει τὸ σεφέρι
Μοριᾶ καὶ Ρούμελη...

"Δημοτικό τραγούδι από τα Ὀρλωφικά"

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
16 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
981 αναγνώστες
2 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2012
11:15

Μάνος Λοίζος, μια γλυκιά φυσαρμόνικα, Ναζίμ Χικμέτ

......κι ένας καφές με μπισκοτάκι.

Δε θέλει και πολύ

ν΄αναθαρρήσει τ΄ ανθρώπου η  ψυχή.

Την καλημέρα μου...

 

 

 

 

Στον αγαπητό Tako Pitako πιστώνεται
η επιλογή του ωραίου τραγουδιού.
Τον ευχαριστώ.

 

 

 

Τέλος δεν έχει η έμπνευση....κι ο Ηρακλής
 ξαφνιάζει με ένα ακόμη στιχουργικο δοκίμιο
στα χνάρια του Χικμέτ και του Ρίτσου.
Είναι η εποχή που ξεσκονίζω κι εγώ τα ποιήματά μου,
που τα ξεκίνησα αισίως από τα δώδεκά μου χρόνια.
Αυτόν τον Αύγουστο έγραψα μόνο ποίηση,
 επιτέλους και λυτρώθηκα.
 Θα γίνουν πιστεύω σύντομα ποιητική συλλογή
 κι εκεί ελπίζω να βρεθούμε στην παρουσίαση,
όσοι ακόμα αντέχουμε και θέλουμε.
Η κρίση θέλει τέχνη, πολιτισμό
και παιδεία για να παλευτεί...

 

 

Μια αγάπη είναι τούτη η ζωή
και τίποτε άλλο.
Νότες δίχως διέσεις και υφέσεις
Εφτά, απλές, απέριττες
χορεύουν μεταξύ τους,
και χορεύει το μυαλό μας,
κι ας μην έχει λιμάνι η Προύσσα.
Εμείς έτσι κι αλλιώς
την άγκυρα τη ρίχνουμε
στα βάθη της καρδιάς μας.

Ηρακλής

(Αφιερωμένο στο τραγούδι σου,
και στη γλύκα που κουβάλησες μαζί σου,
δώρο σ αυτή τη γειτονιά.)

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
12 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<456789101112>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις